Rozumiem, nie pokazuj
więcej tej informacji
Strona (jak KAŻDA inna) korzysta z plików cookies w celach statystycznych. Informacja o cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
informacja o cookies
WEBMASTER: WINDUX
Wszelkie prawa zastrzeżone. Autor strony nie wyraża zgody na komercyjne wykorzystanie zawartych tu informacji.

Kuchnie z płaszczem wodnym, kotły kuchenne,
piecokuchnie



*****


Charakterystyka urządzeń


Poniżej: krótka charakterystyka poszczególnych (przede wszystkim kuchennych, w mniejszym stopniu montowanych w aneksie jadalnym lub w salonie) urządzeń grzewczych z wymiennikami wodnymi i różnice pomiędzy nimi.

*

Piec kuchenny z wężownicą (podkową)

to urządzenie grzewcze na paliwa stałe, zamontowane w kuchni, przeznaczone do przygotowywania potraw na płycie (również pieczenia w piekarniku, jeśli takowy posiada) i ogrzewania pomieszczenia, w którym się znajduje, swymi ciepłymi powierzchniami grzewczymi. Palenisko ma o małej, stałej objętości załadunkowej paliwa. Jeśli posiada zamontowany dodatkowo małej mocy wymiennik wodny w palenisku (wężownicę, podkowę), dogrzewa ciepłą wodę użytkową w izolowanym termicznie zasobniku umieszczonym w kuchni lub w łazience. W zależności od mocy wymiennika, można do niego podłączyć dodatkowo jeden lub dwa małe kaloryfery, jednak wtedy zasobnik na ciepłą wodę musi być o mniejszej pojemności. Ze względu na małą pojemność paleniska, posiada krótką autonomię spalania. Piece kuchenne z wymiennikami wodnymi małej mocy zostały opisane w linku Kuchnie węglowe, piece kuchenne

*

Kuchnia z płaszczem wodnym

to urządzenie grzewcze na paliwa stałe (węgiel, drewno) wyposażone w rozbudowany i izolowany termicznie od otoczenia wymiennik wodny o dużej powierzchni przekazywania ciepła (spaliny-woda). Tego typu rozbudowany wymiennik wodny podłączany jest do domowego wodnego centralnego ogrzewania i do zasobnika ciepłej wody użytkowej. Kuchnia z płaszczem wodnym posiada przede wszystkim bardzo dużą moc do wody, a stosunkowo małą moc do powietrza. Grzeje tylko wierzchnią płytą grzewczą i żeliwnymi drzwiczkami paleniskowymi. Cztery boki ma izolowane termicznie. Nie wymagane jest dla niej osobne pomieszczenie kotłowni; przystosowana jest do zamontowania w izbie kuchennej. Odpowiednio dobrana mocą do potrzeb, umożliwia gotowanie na płycie i pieczenie w piekarniku (jeśli jest w niego wyposażona). Posiada obszerną komorę spalania, którą można w pionie zmniejszać lub powiększać. Dokonuje się tego poprzez przestawianie rusztu. Przełożenie rusztu w dolną pozycję („zima”) zwiększa moc kuchni do wody i wydłuża jej stałopalność. Wyciągnięcie tego samego rusztu z dolnego położenia i przestawienie go w górne (pozycja „lato”) zmniejsza moc do wody, powiększa moc gotowania i pieczenia, jeżeli kuchnia posiada piekarnik. Regulacja dopływu powietrza w kuchni z płaszczem wodnym odbywa się poprzez przymykanie i otwieranie drzwi popielnika. Kuchnia z płaszczem wodnym ma mniej subtelny wygląd niż opisywana poniżej termokuchnia. Można w niej palić jednak węglem, co dla wielu użytkowników jest jej niekwestionowaną zaletą. Zalecane jest użytkowanie jej z wpiętym w instalację c.o. akumulacyjnym zbiornikiem wody grzewczej.

*

Kocioł kuchenny

to urządzenie grzewcze na paliwa stałe (węgiel, drewno) wyposażone (podobnie jak kuchnia z płaszczem wodnym) w rozbudowany i izolowany termicznie wymiennik wodny o dużej powierzchni przekazywania ciepła (spaliny-woda), który podłączany jest do domowego wodnego centralnego ogrzewania i do zasobnika ciepłej wody użytkowej. Nie wymagane jest dla niego osobne pomieszczenie kotłowni; przystosowany jest do zamontowania w izbie kuchennej. Posiada (jak kuchnia z płaszczem wodnym) obszerną komorę spalania, którą można w pionie zmniejszać lub powiększać. Zmiana pojemności paleniska odbywa się tutaj także poprzez przestawianie rusztu. Przełożenie jego w dolną pozycję („zima”) zwiększa moc kotła kuchennego do wody i wydłuża jego stałopalność. Wyciągnięcie tego samego rusztu z dolnego położenia i przestawienie go w górne (pozycja „lato”) zmniejsza moc do wody, powiększa moc gotowania i pieczenia, jeżeli kocioł kuchenny posiada piekarnik.
Do tej pory przedstawione były same podobieństwa kotła kuchennego z kuchnią z płaszczem wodnym. A czym one właściwie różnią się od siebie?
Różnice są na pierwszy rzut oka niewielkie, jednak mające duży wpływ na sprawność poszczególnych urządzeń, na bezpieczeństwo ich użytkowania, a także na ich wymagania co do jakości współpracującego z nimi komina.
Choć oba urządzenia grzewcze posiadają zaizolowane pionowe boki, to jednak kocioł kuchenny najczęściej jest lepiej zaizolowany termicznie od kuchni z płaszczem wodnym, więc oddaje mniej ciepła do pomieszczenia swymi zewnętrznymi powierzchniami, a więcej mocy przekazuje wodzie grzewczej. Ma bardziej rozbudowaną powierzchnię płaszcza wodnego np. w płycie grzewczej. Tam, gdzie więc jest woda, płyta jest dużo chłodniejsza, a kocioł grzeje dobrze tylko fajerką lub fajerkami, gdy posiada je dwie. Natomiast każda kuchnia z płaszczem wodnym, w wierzchniej płycie grzewczej, nie posiada żadnych wymienników wodnych. Grzeje na kuchnię całą górną płytą.
Sterowanie dopływem powietrza do spalania odbywa się w kotle kuchennym poprzez przestawianie regulatora suwakowego lub obrotowego, w kuchni z płaszczem wodnym poprzez domykanie lub otwieranie drzwiczek popielnika. Tylko kocioł kuchenny ma możliwość zamontowania regulatora (miarkownika) ciągu. To mechaniczne urządzenie w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia autonomii spalania jednego załadunku paliwa, stabilniejszego utrzymywania na niezmiennym poziomie zadanej temperatury wody, zabezpiecza urządzenie przed przegrzaniem, polepsza i ułatwia jego wygodę użytkowania. Służy do regulacji doprowadzenia powietrza spalanego w kotle przez przepustnicę otwieraną poziomo. Regulator pracuje w zależności od wysokości temperatury wody grzewczej w układzie c.o. Przy podwyższaniu się temperatury wody grzewczej powyżej temperatury zadanej (ustawionej ręcznie na pokrętle miarkownika), regulator automatycznie zamyka dopływ powietrza, obniżając temperaturę wody do wartości wymaganej, zaś przy obniżaniu się temperatury-otwiera go. Kocioł kuchenny pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejszy w obsłudze. Nie wymaga częstego nadzoru.
Kocioł może posiadać umieszczony w widocznym miejscu termometr wskazujący temperaturę wody grzewczej, kuchnia z płaszczem wodnym nigdy takiego termometru nie będzie miała.
Kuchnia z płaszczem wodnym, choć prezentuje się w izbie kuchennej dużo gorzej od termokuchni (opisanej poniżej), to jednak wygląda zawsze ładniej niż kocioł kuchenny, którego wygląd jest, jakby nie patrząc, „kotłowaty”.
Mimo, że brzydszy, kocioł kuchenny jest lepszej jakości urządzeniem grzewczym od kuchni z płaszczem wodnym. Ma wyższą sprawność i dłuższą autonomię spalania, dochodzącą nawet do 16 godzin. Wymaga wysokiej jakości nowoczesnego komina. Im urządzenie grzewcze ma wyższą sprawność, tym łatwiej odzyskać można ciepło ze spalin, często z pazerności obniżając ich temperaturę do niebezpiecznej granicy, przy której następuje szybka degradacja komina, w krótkim czasie zniszczenie urządzenia grzewczego i groźba wybuchu pożaru komina. A przeciętny polski użytkownik urządzenia grzewczego myśli sobie, że jak obniży temperaturę wylotową spalin przez nadmierne przytłumienie dolotowego powietrza do spalania w palenisku, to gdy na wylocie ich do komina będzie miał ich niską temperaturę, to znaczy, że odzyskał maksymalnie z gorących gazów ciepło. Nic bardziej mylnego. Te gazy, które mógłby odzyskać w postaci ciepła, po prostu uciekły mu niedopalone do komina, niszcząc po drodze urządzenie grzewcze, rury przyłączeniowe i cały komin. Najwyższą sprawność urządzenia grzewczego uzyskuje się nie przez odcięcie mu tlenu do spalania, ale przez pracę tego urządzenia grzewczego z mocą nominalną, czyli z dostarczaniem mu właściwej ilości powietrza do czystego spalania. Powstaje wtedy problem odbioru wytworzonych dużych ilości energii. I tutaj właśnie przychodzi nam z pomocą zamontowanie w układzie (wcześniej opisanego) buforowego akumulatora ciepła. Z buforem gromadzącym nadmiar wytwarzanego ciepła, tego typu urządzenie grzewcze jest rzeczywiście rewelacyjne sprawnościowo a więc bardzo ekonomiczne, bezpieczne i jednocześnie komfortowe w użytkowaniu.

*

Termokuchnia

to specyficzne kuchenne urządzenie grzewcze, charakterystyczne dla krajów śródziemnomorskich, które u nas w Polsce zdobyło sobie już także popularność. Jest czymś pośrednim pomiędzy piecem kuchennym na paliwa stałe z wężownicą (podkową), a typową kuchnią z płaszczem wodnym.
Termokuchnia to urządzenie grzewcze przystosowane do spalania sezonowanego drewna, składowanego w odpowiednich warunkach i brykietów drzewnych z trocin drzew liściastych, zamontowane w kuchni, przeznaczone do przygotowywania potraw na płycie, pieczenia w piekarniku, ogrzewania pomieszczenia, w którym się znajduje, swymi ciepłymi powierzchniami grzewczymi. Standardowo wyposażona jest w wymiennik wodny większej mocy, którego moc jest na tyle duża, by można było podłączyć do niego izolowany zasobnik ciepłej wody użytkowej i większą ilość grzejników, zdolnych ogrzać za pomocą medium wodnego wszystkie inne pomieszczenia mieszkania lub małego domku. Nie może być ani przez chwilę użytkowana bez podłączenia jej wymiennika wodnego do domowej instalacji c.o. Ilość podłączonych grzejników wodnych i zasobnik wodny o odpowiedniej pojemności powinny być dobrane do mocy wymiennika wodnego termokuchni.
Jeśli pomieszczenie, w którym znajduje się termokuchnia jest bardzo obszerne lub o zawiłych kształtach, należy przewidzieć również w nim zamontowanie dodatkowego grzejnika wodnego (jednego lub nawet kilku), by wyrównać mogące się tam wytworzyć miejscowe różnice temperatur.
Od kuchni z płaszczem wodnym odróżnia ją przede wszystkim brak zaizolowanych ścian zewnętrznych (grzeje konwekcyjnie swymi wszystkimi powierzchniami) i brak rozbudowanego płaszcza wodnego na tych ściankach. Specyficzna budowa wymiennika wodnego na drodze ujścia gorących gazów do komina ma mniejszy wpływ na pogarszanie warunków termicznych spalania drewna. Pomimo tego, że w komorze paleniskowej znajdują się także wymienniki wodne, to jednak w palenisku zachodzą dużo czystsze procesy spalania, gdyż każda termokuchnia została wyposażona w potrójny system spalania. Dzięki temu termokuchnia posiada wysoką sprawność i dobry system oczyszczania szyby, jeżeli posiada przeszklenie w palenisku. Każda z nich wyposażona jest w system dopalania spalin. Komfort użytkowania i bezpieczeństwa polepszy się jeszcze bardziej, gdy będzie pracowała w jednym układzie z izolowanym buforem ciepła. Niektóre z nich wyposażone są fabrycznie w wężownicę schładzającą, umożliwiającą bezproblemowe użytkowanie jej w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym.

Podczas użytkowania każdej termokuchni w funkcji gotowania i pieczenia stosowana jest ręczna regulacja mocy. Potrzebne jest tutaj precyzyjne sterowanie mocą w zależności od chwilowych potrzeb, więc takie manualne sterowanie procesami spalania jest w tym przypadku najodpowiedniejsze. Niektóre termokuchnie podczas wykorzystywania ich w funkcji pieca centralnego ogrzewania, mogą być sterowane samoczynnie przez termostat, bez udziału użytkownika. Posiada on funkcję zwiększania lub zmniejszania automatycznie intensywności spalania. Zgodnie z wybraną ręcznie pozycją, termostat działa za pomocą zaworu wprowadzenia powietrza do paleniska. Przestawiając przełącznik zgodnie ze wskazówkami zegara od 0 do 5 ożywiamy ogień, a od 5 do 0 w stronę przeciwną do wskazówek zegara-przytłumiamy spalanie i zmniejszamy moc urządzenia grzewczego. Dzięki niemu możemy precyzyjnie i wygodnie regulować mocą termokuchni w funkcji pieca centralnego ogrzewania. Według ręcznie ustawionej nastawy na regulatorze termostatycznym powietrza (od 1 do 5), steruje on automatycznie zaworem powietrznym i odpowiednio przymyka i otwiera dopływ powietrza, w zależności od wcześniej zadanej nastawy temperatury przez użytkownika, by utrzymywać na stałym poziomie właściwą temperaturę.

Termokuchnia na sezonowane drewno i brykiety drzewne kojarzy się przede wszystkim z pięknymi, dopracowanymi w szczegółach, kształtami i jako urządzenie grzewcze obdarzone bardzo wysoką sprawnością i wszechstronną użytecznością.
Świetnie uzupełnia się z innymi urządzeniami grzewczymi wpiętymi do układu hydraulicznego, tworząc razem z nimi idealny układ. Termokuchnia wytwarzająca energię cieplną do układu c.o. razem z termopiecykiem pokojowym na drewno i z kotłem gazowym w roli „czuwającego strażnika”, gdzie wszystkie te trzy urządzenia grzewcze byłyby wpięte do buforowego zbiornika akumulacji ciepła i współpracowałyby ze sobą w efektywnym wytwarzaniu energii cieplnej, spełnia wśród nich bardzo ważną rolę, jak nie najważniejszą. To w niej płonący ogień jest wykorzystywany wielokrotnie: gotowanie, pieczenie, ogrzewanie pomieszczenia ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi, wytwarzanie ciepłej wody grzewczej do c.o. i ciepłej wody użytkowej. Termopiecyk w pokoju wykorzystuje palący się ogień mniej efektywnie: ogrzewanie pomieszczenia ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi, wytwarzanie ciepłej wody grzewczej do c.o. i ciepłej wody użytkowej. Wspomagając jednak termokuchnię w wytwarzaniu ciepłej wody grzewczej do c.o. i ciepłej wody użytkowej, odciąża on użytkowanie jej i przejmuje jej zadania. Gdy nie pali się w termokuchni, czar ognia możemy przenieść do salonu, bez uszczerbku dla wytwarzania energii cieplnej do układu c.o. i c.w.u. Obydwa urządzenia grzewcze wyśmienicie się uzupełniają. Nic nie stoi oczywiście na przeszkodzie użytkować obydwa urządzenia grzewcze jednocześnie, gdy tylko mamy na to ochotę. Chwilowy nadmiar energii cieplnej wytwarzanej do wody, przez te dwa urządzenia grzewcze pracujące w jednakowym czasie, będzie gromadzony w zaizolowanym buforowym zbiorniku akumulacji ciepła. Gdy na tą zgromadzoną w nim energię cieplną będzie zapotrzebowanie, automatyka w odpowiednim czasie rozprowadzi ją po odbiornikach ciepła w całym domu. Im większa pojemność bufora, tym dłuższe przerwy można robić pomiędzy paleniami, bez szkody dla komfortu cieplnego budynku. Jeżeli bufor zostanie całkowicie rozładowany ze zgromadzonej w nim energii cieplnej, a my nie zdążymy na czas rozpalić w termokuchni lub w termopiecyku, wtedy piec gazowy, pełniący rolę „czuwającego strażnika”, przejmie automatycznie funkcję grzewczą.

*

Termopiecyk

to urządzenie grzewcze w formie piecyka kominkowego, przystosowane do spalania sezonowanego drewna i brykietów drzewnych z trocin drzew liściastych, posiadające wymiennik wodny większej mocy, podłączany do wodnej instalacji grzewczej c.o. i do zbiornika ciepłej wody użytkowej. Termopiecyk nie może być użytkowany ani przez chwilę bez podłączenia jego wymiennika wodnego do instalacji c.o.
Termopiecyki posiadają różne moce do wody i do powietrza. Można więc precyzyjnie dobrać sobie jego z właściwą mocą do wody i do powietrza, tak, aby nie przegrzać pomieszczenia w którym się on znajduje i jednocześnie skutecznie dogrzać inne pomieszczenia za pomocą medium wodnego. Termopiecyk może być zaopatrzony w wierzchniej płycie grzewczej w fajerkę, na której możemy postawić sobie czajnik lub podgrzać jedzenie. Może posiadać umieszczony nad paleniskiem w pełni funkcjonalny piekarnik, który z powodzeniem można wykorzystać do przygotowania sobie coś pysznego przy „okazji” użytkowania jego w funkcji ogrzewania. Jest najbardziej wszechstronnym urządzeniem grzewczym z wymiennikiem wodnym, spośród wszystkich wcześniej opisanych tutaj urządzeń, pod względem uniwersalności jego posadowienia. Z racji tego, może stać w pomieszczeniu kuchennym, w aneksie jadalnym lub w salonie otwartym na pomieszczenie kuchenne z aneksem jadalnym.
Wyśmienicie sprawdza się zamontowany w domku letniskowym, w instalacji ze środkiem niezamarzającym w układzie hydraulicznym. W zajazdach, gospodach, gościńcach, oberżach będzie nie tylko miłym akcentem tworzącym nastrój, ale i użytecznym urządzeniem grzewczym, dogrzewającym główne pomieszczenie i izby z nim sąsiadujące, z jednoczesnym wytwarzaniem wody sanitarnej do zmywania. A gdy będzie posiadał piekarnik, stanie się jeszcze bardziej atrakcyjniejszym i pożądanym obiektem. U oczekujących niecierpliwie klientów na danie z piekarnika będzie potęgował pozytywną dramaturgię oczekiwania na zamówiony przysmak.
Termokuchnia współpracująca z termopiecykiem posiadającym piekarnik to dobre kompleksowe rozwiązanie dla gospodarstw agroturystycznych i pensjonatów.
Jako kompaktowe urządzenie grzewcze zajmuje bardzo mało miejsca np. w stosunku do kominka z płaszczem wodnym. Wolno stojący termopiecyk łatwo można zdemontować i przenieść w inne miejsce. Kominka z płaszczem wodnym, przytwierdzonego do ściany, raczej bezboleśnie nie przeniesiemy. Przy zamontowanym termopiecyku dostęp do serwisowania jego elementów układu hydraulicznego i czyszczenia jego wymienników wodnych jest ułatwiony i wygodny. Przy kominku muszą być wykonywane duże otwory rewizyjne, które są wątpliwym elementem ozdobnym jego wystroju, a i tak serwisowanie przez nie później kominka wodnego jest utrudnione i kłopotliwe. Termopiecyk to, dopracowany w szczegółach w biurze konstrukcyjnym, skończony wizualnie projekt, którego żaden montażysta nie jest w stanie zepsuć.
Może być tak samo wyposażony jak termokuchnia w termostat, który samoczynnie, wg ustawionej przez użytkownika nastawy, steruje dopływem powietrza do spalania. Urządzenie pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejsze w obsłudze.
Termopiecyk, współdziałając z termokuchnią, z kuchnią z płaszczem wodnym lub z kotłem kuchennym wyśmienicie sprawdza się w zaspokajaniu wszelkich domowych potrzeb cieplnych i kulinarnych. Współpracujące ze sobą urządzenia grzewcze można wygodnie wykorzystywać jednocześnie lub osobno wg życzenia i potrzeb. Każde urządzenie z osobna posiada w stosunku do drugiego inne zalety, które wg chwilowego zapotrzebowania można sukcesywnie wykorzystywać. Nieodzowne jest wtedy oczywiście zamontowanie w układzie hydraulicznym izolowanego bufora wody grzewczej, który będzie gwarantem bezpiecznego, ekonomicznego i komfortowego użytkowania tych urządzeń.


*****

Ważne informacje ogólne


Kuchnia z płaszczem wodnym na paliwa stałe to wielofunkcyjne urządzenie grzewcze montowane w kuchni, wyglądem zewnętrznym przypominające piec kuchenny z płytą do gotowania (niektóre posiadają także piekarnik i przeszklone drzwi paleniskowe), a wewnątrz wyposażone w wodny płaszcz grzewczy znacznej mocy. Każda kuchnia z płaszczem wodnym wymaga podłączenia do wodnego centralnego ogrzewania. Poza układem wodnym nie może być nawet przez krótki okres czasu użytkowana. Moc jej do wody powinna być tak dobrana, by urządzenie grzewcze było w stanie dogrzać całe mieszkanie lub budynek mieszkalny z jednoczesnym wyprodukowaniem wystarczającej ilości ciepłej wody użytkowej dla wszystkich domowników.

Tradycyjna przenośna kuchnia na paliwa stałe różni się od kuchni z płaszczem wodnym tym, że ogrzewa konwekcyjnie (powietrznie) pomieszczenie w którym się znajduje i za pomocą niewielkiego wodnego wymiennika ciepła (wężownicy, podkowy, cegiełki-różnie nazywanego w zależności od jego kształtu i regionu) dogrzewa jednocześnie dodatkowo ciepłą wodę użytkową. Moc wymiennika wodnego w tradycyjnych kuchniach jest jednak mała. W najlepszym wypadku można go podłączyć do jednego, dwóch małych grzejników (oprócz zasobnika ciepłej wody).

Kuchnia z płaszczem wodnym charakteryzuje się przede wszystkim posiadaniem dużej mocy do wody. Nie posiada małej mocy wymiennika wodnego wbudowanego w palenisko, jak kuchnia na paliwa stałe, lecz rozbudowany płaszcz wodny o dużych powierzchniach wymiany ciepła. Przystosowana jest do zamontowania w izbie kuchennej. Nie wymaga wydzielonego i przeznaczonego do tego celu pomieszczenia kotłowni, jak typowy kocioł centralnego ogrzewania. A skoro już ma się ona znajdować w pomieszczeniu kuchennym, wyposażono niektóre jej modele w funkcje nie tylko gotowania, ale i pieczenia. Do tego dodano przeszklone palenisko, by można było obcować z ogniem, a nawet zamontowano płytę ceramiczną, by jeszcze bardziej ją uatrakcyjnić.
Kuchnia z płaszczem wodnym, w odróżnieniu od typowej kuchni na paliwa stałe, posiada o wiele bardziej obszerniejsze palenisko z możliwością regulacji jego pojemności w zależności od zapotrzebowania na wielkość i rodzaj mocy. Rozwiązano to w dwojaki sposób: przez dwustopniową zmianę położenia wysokości rusztu (położenie górne letnie i dolne zimowe) lub poprzez bezstopniowe podnoszenie i opuszczanie rusztu, pozwalające precyzyjniej dostosować pojemność paleniska do zmieniających się potrzeb.
Zimą, gdy chcemy optymalnie wykorzystać moc potrzebną do ogrzania wody c.o. i ciepłej wody użytkowej, potrzebujemy maksymalną objętość komory paleniska. Zależy nam też na jak najdłuższej stałopalności urządzenia grzewczego, by nie za często do niego podkładać opał. Opuszczamy więc ruszt całkowicie na dół, w wersji kuchni z opuszczanym rusztem, lub palimy na dolnym ruszcie zimowym, w wersji kuchni z dwustopniowym położeniem rusztu. Komora spalania jest wtedy największa, a czas spalania jednego załadunku paliwa najdłuższy. Latem, gdy mamy o wiele mniejsze zapotrzebowanie na moc kuchni (przygotowanie ciepłej wody użytkowej, gotowanie), podnosimy maksymalnie ruszt na wysokość dolnego poziomu drzwiczek załadunkowych paleniska lub w wersji kuchni z dwustopniowym położeniem rusztu przestawiamy ten ruszt z dolnego położenia w górne (letnie), zmniejszając objętość paleniska. Najwyższe położenie rusztu pomniejsza komorę paleniskową do komory typowej dla kuchni węglowej z priorytetem gotowania i z jednoczesnym wytwarzaniem ciepłej wody użytkowej. W tym położeniu rusztu kuchnia z płaszczem wodnym ma najmniejszą moc cieplną i jednocześnie największą moc gotowania. Każde obniżenie rusztu w dół zwiększa nam moc cieplną do wody c.o. i wydłuża autonomię spalania. Ruchomy ruszt służy nie tylko do precyzyjniejszego przystosowania kuchni do zmieniającego się zapotrzebowania na moc cieplną, lecz pozwala na zmianę jej trybu pracy np. z funkcji centralnego ogrzewania na funkcję gotowania z jednoczesnym przygotowaniem ciepłej wody użytkowej.

Typowa kuchnia na paliwa stałe z wężownicą lub podkową posiada natomiast niskie palenisko o małej, niezmiennej objętości załadunku paliwa. Wymaga bardzo częstego podkładania paliwa. Mała moc wężownicy, pomimo usilnych starań, dyżurujących przy niej domowników, nie jest w stanie zapewnić najczęściej właściwego dogrzania pomieszczeń.

Zamontowując kuchnię z płaszczem wodnym z piekarnikiem lub bez (zgodnie z indywidualnym życzeniem) o odpowiedniej, według zapotrzebowania, nominalnej mocy do wody, fundujemy sobie niekwestionowaną korzyść w postaci posiadania wszystkich potrzebnych domowych urządzeń grzewczych w tym jednym egzemplarzu i to podłączonym do jednego, jedynego przewodu kominowego. Kuchnia z płaszczem wodnym zastępuje nam: urządzenie grzewcze do przygotowywania posiłków, kocioł centralnego ogrzewania i kocioł produkujący ciepłą wodę użytkową. Zastępuje te trzy urządzenia grzewcze w ich najtańszych wersjach pod względem eksploatacji. Jeden palący się płomień wykorzystujemy potrójnie, podobnie jak w kuchni na paliwa stałe, z tą jednak różnicą, że kuchenne urządzenie grzewcze (piec kuchenny z piekarnikiem lub bez) dogrzewa nam tylko izbę kuchenną, ewentualnie jeszcze inne pomieszczenie korzystnie umieszczone względem tej izby, a opisywana kuchnia z płaszczem wodnym-całe mieszkanie (lokal, bar, imbis, gościniec itp.) niezależnie od korzystnego lub niekorzystnego rozmieszczenia wszystkich pomieszczeń względem siebie.
Może być szczególnie przydatna w ogrzewaniu etażowym mieszkań, znajdujących się w budynkach wielorodzinnych, byleby tylko strop bezpiecznie udźwignął jej ciężar. W bardzo wielu przypadkach (nie tylko w mieszkaniach budynków wielorodzinnych), osobnego pomieszczenia kotłowni, o wymaganej kubaturze do zamontowania kotła na paliwa stałe, nie sposób wygospodarować. Gdyby to jednak na siłę uczynić, część rodziny musiałaby zamieszkać „pod mostem” z powodu wytworzonego niedoboru przestrzeni życiowej. Przed taką niedogodnością chroni nas zamontowanie kuchni z płaszczem wodnym, która oddala od nas konieczność posiadania dodatkowego, oddzielnego pomieszczenia kotłowni z kominem, co jest również ważną i istotną zaletą takiego, a nie innego rozwiązania.
Kuchnia z płaszczem wodnym, w stosunku do swojej mocy cieplnej, posiada przeważnie króciec wylotowy spalin o małej średnicy przekroju. Można więc ją podłączyć do przewodu dymowego, po usuniętym wcześniej wysłużonym piecu lub kuchni kaflowej, jeżeli nie życzymy sobie jeszcze raz postawić ich w nowej wersji.

Niektórzy, niedoświadczeni użytkownicy urządzeń grzewczych na paliwa stałe, likwidują bezmyślnie piece i kuchnie kaflowe w całym domu (na szczęście robi się to obecnie coraz rzadziej) a na ich miejsce montują tanie, ogrzewające przez konwekcję, uciążliwe w eksploatacji, urządzenia grzewcze o niskiej sprawności i wątpliwej jakości, spalając w nich fury drewna. Do gotowania i pieczenia wykorzystywane są przez nich kuchnie elektryczne, a ciepła woda użytkowa otrzymywana jest dodatkowo z elektrycznego ogrzewacza wody. Są to rozwiązania nie przynoszące żadnych efektów ekonomicznych, a wręcz odwrotnie, przyczyniające się do ugruntowania bardzo wysokich opłat i przysparzające tylko dodatkowych niewygód i kłopotów w użytkowaniu tak wielu różnorodnych urządzeń.

W przeciwieństwie do kuchni z płaszczem wodnym, typowe kuchenne urządzenie grzewcze z małym wymiennikiem wodnym w palenisku, posiada dużą moc gotowania, stosunkowo dużą moc ogrzewania pomieszczenia, w którym się znajduje, i małą moc wymiennika wodnego (wężownicy, podkowy), zdolnego jednak do przygotowania odpowiedniej ilości ciepłej wody użytkowej dla jednej rodziny i ewentualnie (niektóre modele) do podłączenia jednego grzejnika lub dwóch małych. Typowy piec kuchenny jest w stanie dogrzać swoimi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi pomieszczenie, w którym się znajduje, jednak do ogrzania innych pomieszczeń brakuje mu już mocy na wymiennik wodny. Gdy do takiej kuchni na paliwa stałe, z wymiennikiem wodnym o małej pojemności, podłączymy np. kilka grzejników i gdy zechcemy potem na siłę zwiększyć moc za małego wymiennika wodnego, nie dość, że zmarnujemy wtedy dużo opału przy spalaniu jego z mocą ponad nominalną przy niskiej wtedy sprawności urządzenia (aż będzie huczało), to jeszcze uzyskamy ogromne ilości niepotrzebnego ciepła wydobywającego się nadmiernie do pomieszczenia, w którym zamontowane jest to urządzenie grzewcze. Przebywanie w takim przegrzanym pomieszczeniu i częste podkładanie opału do paleniska nie należy do przyjemności. A pomieszczenia oddalone od izby, w której znajduje się piec kuchenny z wymiennikiem wodnym małej mocy i tak nie będą dogrzane. Całe poświęcenie obsługiwania pieca w horrendalnie wysokich temperaturach pójdzie na marne.
Wszystkie te niedogodności użytkowania „na siłę” pieca kuchennego na paliwa stałe w lokalu o za dużej kubaturze całkowitej do ogrzania, znosi zamontowanie w nim właśnie kuchni z płaszczem wodnym.

Gdy kuchnia z płaszczem wodnym (a także termokuchnia) jest montowana w instalacji wodnej (grawitacyjnej, pompowej, jak i grawitacyjno-pompowej z zaworem różnicowym) w układzie otwartym, to przelewowe naczynie wyrównawcze powinno być umieszczone w najwyższym punkcie instalacji hydraulicznej.
Kuchnia z płaszczem wodnym wpięta do grawitacyjno-pompowej instalacji grzewczej z zaworem różnicowym w układzie otwartym, uniezależnia nas całkowicie od poboru prądu elektrycznego. Może więc z powodzeniem być zainstalowana wszędzie tam, gdzie występują notoryczne kłopoty z dostawą w sposób ciągły energii elektrycznej.
Po przejściu gwałtownej wichury (a zanosi się na to, że będą one coraz częstsze) i zerwaniu linii energetycznych na dużym obszarze, priorytet ważności napraw mają najpierw większe miejscowości, a później coraz mniejsze. Gdy mieszkamy akurat w małej, zagubionej i zapomnianej miescowości, by cieszyć się w spokoju pięknem natury, naprawa zniszczeń może nastąpić dopiero po wielu dniach, a nawet tygodniach. Im mniejsza miejscowość, bardziej oddalona od wielkich centrów lub posadowiona na uboczu i mniej ważna w hierarchii odbiorców energii, tym dłuższy okres oczekiwania na upragniony prąd.
Nagły i nieraz długotrwały brak zasilania nie paraliżuje nam centralnego ogrzewania pracującego w systemie grawitacyjnym, gdyż pracuje ono bez pompy, nie pozbawia nas gotowania na kuchni i otrzymywania ciepłej wody sanitarnej. Choćby nas odcięło od świata, mamy ciepło w domu, możemy umyć się w gorącej wodzie, czy wykąpać i ugotować strawę. Umożliwi nam to uniwersalne urządzenie grzewcze (chciało by się powiedzieć 3 w 1), posiadające odpowiednio dużą moc do wody, a małą moc konwekcji i promieniowania do pomieszczenia. Zaletą tego typu proporcji jednego ciepła do drugiego, przy posiadaniu dużej mocy kuchni do wody jest to, że możemy to ciepło skumulowane w wodzie transportować na większe odległości do oddalonych pomieszczeń i poprzez grzejniki c.o. ogrzewać je, bez nadmiernego przegrzewania otoczenia wokół kuchni, gdyż jej wodny płaszcz grzewczy posiada na zewnątrz zamontowaną izolację termiczną. Moc wymiennika wodnego jest na tyle duża, że nie jest hamulcem w ogrzewaniu większych kubatur.

Według znowelizowanego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U.nr56/2009 poz.461), które weszły w życie 7 lipca 2009 r., kuchnie z płaszczem wodnym (także termokuchnie i termopiecyki z wymiennikiem wodnym), jako kotły na paliwa stałe, mogą być montowane w układach zamkniętych z przeponowym naczyniem wzbiorczym pod warunkiem dodatkowego wyposażenia kotła w urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła.
„Odprowadzenie nadmiaru ciepła z kotła na paliwo stałe, w sytuacji awaryjnej, wymaga zastosowania odpowiedniej instalacji działającej automatycznie i niezależnie od innych czynników zewnętrznych, np. prądu elektrycznego. Potrzeba odprowadzenia nadmiaru ciepła zachodzi w sytuacji, gdy kocioł wytwarza więcej ciepła niż go pobiera instalacja grzewcza i wewnątrz kotła występuje wzrost temperatury powyżej dopuszczalnego poziomu. W przypadku kotłów zasilanych gazem lub olejem, w takiej sytuacji następuje odcięcie paliwa. Kocioł przestaje wytwarzać ciepło natychmiast i groźna sytuacja jest opanowana. Zakończenie pracy nie jest jednak możliwe w kotłach stałopalnych. Nawet, gdy nastąpi całkowite odcięcie powietrza do spalania, nie powoduje to w kotle stałopalnym natychmiastowego zakończenia wytwarzania ciepła. Jedynym sposobem na obniżenie temperatury kotła jest odbiór ciepła. A jedynym rozwiązaniem jest dodatkowa instalacja hydrauliczna odbioru ciepła uruchamiana automatycznie.”(dr.inż. Jan Siedlaczek)

„Dobrym i polecanym rozwiązaniem jest zastosowanie bufora do zmagazynowania zrzucanego ciepła z kotła na paliwo stałe w przypadku przegrzewu. W instalacjach grzewczych o kilku źródłach ciepła takie urządzenie znajduje się z definicji i służy do magazynowania ciepła: z instalacji solarnej, z kotła gazowego lub olejowego i z kotła na paliwo stałe. Bufor pozwala następnie dysponować ciepłem na rzecz różnych odbiorników.” (dr.inż. Jan Siedlaczek)

Gdy zamontujemy kuchnię z płaszczem wodnym do instalacji c.o. z dodatkowym zbiornikiem akumulacyjnym wody grzewczej (izolowanym buforem), wówczas znacząco polepszamy sobie komfort użytkowania tego urządzenia grzewczego i całej instalacji hydraulicznej. Nie musimy wtedy nadmiernie przytłumiać dopływu powietrza do paleniska kuchni, by wydłużyć jej autonomię spalania, jak to ma często miejsce w przypadku braku w układzie hydraulicznym zbiornika akumulacyjnego, a przez to nie przyczyniamy się do szybszego zniszczenia tego urządzenia grzewczego i przewodu kominowego.

Podczas pracy kuchni z płaszczem wodnym na paliwa stałe (termokuchni) z mocą nominalną lub z mocą zbliżoną do niej, spalanie w niej przebiega w sposób optymalny i osiąga ona największą sprawność. Musi być jednak na bieżąco odbierana od niej, wytwarzana przez nią, energia cieplna. Gdy instalacja grzewcza jest w stanie przejąć wytwarzane ilości energii do wody, wtedy nie ma żadnego problemu. Gdy układ grzewczy zostanie nasycony i nie ma zapotrzebowania na nią, wówczas wytwarzane ciepło do wody staje się groźne i kłopotliwe dla układu c.o. i jego użytkowników. Ten problem nie występuje, gdy w instalację centralnego ogrzewania jest wpięty bufor. Nadmiar energii jest wtedy gromadzony w tym dobrze zaizolowanym zbiorniku akumulacyjnym. Instalacja grzewcza pobiera z niego tylko tyle ciepła, ile w danej chwili potrzebuje, aby ogrzać budynek (mieszkanie). Jeżeli chwilowo występuje nadprodukcja ciepła, to zachowana zostaje w nim na później.
Efektem zastosowania buforowego zbiornika akumulacji ciepła jest praca ciągła kuchni z płaszczem wodnym (termokuchni) z optymalną mocą grzewczą i najwyższą sprawnością, niezależnie od zapotrzebowania na ciepło budynku (mieszkania), aż do wypalenia się paliwa i zgromadzenia odpowiedniej ilości energii cieplnej w buforze. Zbiornik akumulacyjny wolno później oddaje zgromadzone ciepło do układu grzewczego według zapotrzebowania. Także przy całkowicie wygaszonym palenisku kuchni. Dzięki takiemu rozwiązaniu, wydłużają się okresy między kolejnymi rozpaleniami kuchni z płaszczem wodnym, zmniejsza się zużycie paliwa, zmniejsza także zabrudzenie urządzenia grzewczego i komina osadzającym się kreozotem (dłuższa ich żywotność!) i polepsza czystość wychodzących spalin. Odpowiednio dobrana pojemność zbiornika akumulacyjnego pozwala nam na dłuższe przebywanie poza miejscem zamieszkania, bez uszczerbku dla ogrzewania domu, czy mieszkania. Wydłuża się więc czas bezobsługowego użytkowania, a my jesteśmy mniej uzależnieni od urządzenia grzewczego. Polepsza się też znacząco bezpieczeństwo wszystkich domowników, gdyż -podczas pracy kuchni z płaszczem wodnym w układzie z buforem - jest znikome prawdopodobieństwo wybuchu pożaru komina. Nie ma wtedy potrzeby przytłumiania pracy kuchni, a wręcz jest to szkodliwe. Długie palenie na zredukowanym dopływie powietrza jest szkodliwe zresztą w każdym przypadku i nie powinno być stosowane.
Z wpiętym buforem do układu hydraulicznego można efektywniej wykorzystać kuchnię z płaszczem wodnym (termokuchnię). Podczas gotowania lub pieczenia występuje zawsze chwilowy nadmiar wyprodukowanej energii do wody grzewczej. Buforowy zbiornik akumulacji ciepła przejmie ją wtedy, zgromadzi w sobie i przechowa. W późniejszym okresie, według zapotrzebowania, zostanie ona rozdysponowana na wszystkie odbiorniki ciepła w domu.

Bez buforowego zbiornika akumulacji ciepła bardzo ciężko, a wręcz niemożliwością, jest właściwe korzystanie z piekarnika, a nawet z funkcji gotowania i pieczenia na wierzchniej płycie kuchni z płaszczem wodnym, posiadającej przesadzoną moc grzewczą w stosunku do zapotrzebowania budynku (mieszkania). Podczas korzystania z funkcji kulinarnych kuchni powstają bardzo duże ilości energii cieplnej, którą trzeba gdzieś odprowadzić, zagospodarować albo zrzucić. Upuszczanie nadmiaru wyprodukowanej wtedy energii cieplnej przez zamontowany w układzie hydraulicznym bezprądowy zawór bezpieczeństwa jest czystym marnotrawstwem i proceder ten powinien się odbywać tylko w ostateczności. Nawet w imię bezpieczeństwa. Zrzucona bowiem energia do kanalizacji zostaje utracona bezpowrotnie. A można przecież - nie tylko - nie stracić jej, ale ją zachować i wykorzystać w późniejszym okresie. I to z zachowaniem całkowitego bezpieczeństwa i nie uszczuplonego, ani na jotę, portfela.
A gdy będziemy przytłumiać kuchnię z płaszczem wodnym (termokuchnię) podczas pieczenia i gotowania, by zredukować nadmiar wytwarzanej przy tym energii cieplnej do wody grzewczej, której nie możemy wykorzystać (z braku bufora), to wtedy, po pierwsze, nie będziemy mieć potrzebnej odpowiedniej mocy do efektywnego wykorzystania piekarnika i płyty grzewczej, a po drugie, zacznie nam się osadzać w kuchni, rurach przyłączeniowych i w samym kominie smoła, której obecność grozi wybuchem niebezpiecznego pożaru komina. Nie będzie można wtedy, nawet w nikłym procencie, wykorzystać opisywanych wcześniej zalet kuchni, a stanie się ona tylko dla nas przekleństwem. Wtedy uporczywie będzie nas dręczyć pytanie: "To po co w takim razie zamontowaliśmy sobie tego typu urządzenie grzewcze, którego funkcji kulinarnych nie możemy w pełni i bezpiecznie wykorzystać?!"

Właściwe dopasowanie kuchni z płaszczem wodnym do potrzeb cieplnych budynku nie tylko obniży koszt inwestycji, ale przede wszystkim, zapewni niższe koszty ogrzewania (nawet do 30% w ciągu roku), ponieważ urządzenie będzie pracowało z wyższą sprawnością również przy obciążeniu częściowym, czyli przez zdecydowanie większą część okresu grzewczego, a także umożliwi bezproblemowe i bezpieczne korzystanie z górnej płyty i z piekarnika (jeżeli kuchnia w takowy jest wyposażona).

Na zamontowanie zbiornika akumulacyjnego o odpowiedniej pojemności wodnej, ułatwiającego wygodną eksploatację kuchni z płaszczem wodnym na paliwa stałe (termokuchni), trzeba jednak wygospodarować sobie dodatkowe miejsce. Może to być pomieszczenie kuchenne, łazienka, korytarz, pomieszczenie gospodarcze lub inne. Akumulator ciepła to wolnostojący, pionowy, izolowany zbiornik, mogący dodatkowo posiadać w sobie (w górnej części) wbudowany zasobnik ciepłej wody użytkowej. W takim przypadku, gdy zasobnik ciepłej wody użytkowej znajduje się w górnej części pionowego bufora, zyskujemy bardzo na miejscu w pomieszczeniu. Wtedy dwa zbiorniki zajmują miejsce jednego. Jeżeli tego wymaga specyfika pomieszczenia, w którym bufor się znajduje, można później jego estetycznie zabudować np. płytami regipsowymi, w odpowiednich miejscach zostawiając serwisowe otwory rewizyjne.

Brak miejsca w małym lokalu jest nieraz przeszkodą, w zamontowaniu bufora, nie do pokonania. Gdy nie ma możliwości włączenia do instalacji hydraulicznej dodatkowego akumulatora ciepła, kuchnia z płaszczem wodnym powinna być dokładnie dobrana mocą do potrzeb. Dla bezpieczeństwa nie wolno jej montować z przesadzoną mocą grzewczą.
Jeżeli podoba nam się wizualnie model z piekarnikiem, przeszklonym paleniskiem czy z płytą ceramiczną o przesadzonej mocy nominalnej do posiadanej przez nas kubatury do ogrzania, to nie możemy - w oparciu o to tylko kryterium - zamontować sobie jej w mieszkaniu (domu), gdyż będziemy mieli z nią tylko same kłopoty eksploatacyjne, z postępującą szybko degradacją przewodu kominowego i niszczeniem samej kuchni, aż do groźby wybuchu pożaru komina. Użytkowanie jej, z przesadzoną mocą grzewczą, może być bezpieczne i bezproblemowe tylko w przypadku wpięcia do instalacji grzewczej zbiornika akumulacyjnego o odpowiednio dobranej pojemności. Bez niego-absolutnie jest to zabronione.

Najefektywniejszym uniwersalnym urządzeniem kuchennym jest prawdziwa kuchnia kaflowa, wybudowana zgodnie z tradycyjną sztuką zduńską. Nie stwarza żadnych najmniejszych problemów i można ją bezpiecznie przyłączyć do każdego przewodu kominowego w budynkach wielorodzinnych (kamienicach), w których występują obostrzone wymagania do stosowania urządzeń grzewczych, mających najmniejszy destrukcyjny wpływ na kominy ceglane, które tam występują. Tradycyjna kuchnia kaflowa jest najprzyjaźniejszym urządzeniem kulinarno-ogrzewczym, zarówno dla domowników, jak i dla kominów ceglanych. Nie ma więc żadnych problemów z otrzymaniem pozwolenia od mistrza kominiarskiego na wybudowanie jej w każdej kamienicy. Stawianą przez zduna kuchnię kaflową, z odpowiedniej mocy wymiennikiem wodnym do centralnego ogrzewania lub do ciepłej wody użytkowej, można bardzo łatwo skonfigurować pod względem wyposażenia jej we wszelakie urządzenia, najbardziej potrzebne dla nas. Nie jest gotowym urządzeniem, które musimy zaakceptować takim, jakim ono jest. Jej formę wizualną możemy sami sobie wybrać. W końcu jest ona projektowana tylko dla nas, na wybranych materiałach i pod nasze warunki w izbie kuchennej.

Lokatorzy mieszkań budynków wielorodzinnych (kamienic), którzy zamiast stacjonarnej kuchni kaflowej, chcieliby posiadać jednak jakieś przenośne urządzenie kuchenne, podłączane do instalacji grzewczej wodnego centralnego ogrzewania, dużo łatwiej dostaną od mistrza kominiarskiego zezwolenie na przyłączenie właśnie kuchni z płaszczem wodnym (do przewodu dymowego, pozostałego po starym wyburzonym kuchennym piecu lub trzonie kaflowym) współpracującej w jednym układzie hydraulicznym z buforem ciepła, opalanej do tego węglem kamiennym, niźli zezwolenie na podłączenie do tego samego przewodu dymowego np. kominka lub pieca kominkowego opalanego drewnem. A ogromna większość mieszkańców kamienic pragnie zamontować właśnie u siebie w mieszkaniu tani kominek, piecyk, a nawet kocioł kominkowy, który jest jednym z najniebezpieczniejszych i najbardziej uciążliwych w eksploatacji urządzeń grzewczych. Ani jeden mieszkaniec kamienicy, dla tego typu urządzeń, nie jest w stanie właściwie wysezonować przez dwa lata potrzebnej ilości suchego drewna, zapewniając temu procesowi odpowiednie warunki. Kłopoty z tym mają nawet właściciele małych posesji. Węgiel kamienny natomiast nie wymaga długotrwałego sezonowania w przewiewnych drewutniach jak drewno. Także do składowania potrzebuje dużo mniejszej przestrzeni. Może być od razu użyty do spalania po zakupie. Nie ma żadnych przeciwwskazań do przechowywania go w piwnicy. Drewna absolutnie nie wolno tam trzymać.

Jako uniwersalne urządzenie grzewcze z możliwością gotowania, kuchnia z płaszczem wodnym (zaraz po tradycyjnej kuchni kaflowej), zaspokajając wszelkie potrzeby zapotrzebowania na ciepło, nadaje się wyśmienicie na ogrzewanie etażowe mieszkań, domów, z jednoczesnym przygotowywaniem ciepłej wody użytkowej i przyrządzaniem potraw na płycie kuchennej i to nie tylko w sytuacji, gdy mamy do dyspozycji dostępny tylko jeden kanał dymowy właśnie w pomieszczeniu kuchennym, a wybudowanie dodatkowego jest utrudnione lub wręcz niemożliwe. Jest niezastąpiona również w pensjonatach, gościńcach, daczach, domkach letniskowych, barach przydrożnych i innych punktach gastronomicznych.
W obiektach, w których przebywamy okresowo, trzeba zabezpieczyć się jednak przed groźbą rozsadzenia rur instalacji ogrzewania poprzez wprowadzenie do obiegu środka niezamarzającego.

Do tej pory w wielu domach stoją w kuchni zwykłe kotły centralnego ogrzewania, które raczej powinny znaleźć się w kotłowni, gdyż takie jest ich przeznaczenie. Niestety, w domach tych lub mieszkaniach, gdzie jedynym wolnym przewodem dymowym do wykorzystania był kanał dymowy w pomieszczeniu kuchennym, a na rynku nie było dostępnych kuchennych urządzeń grzewczych o tak dużych mocach do wody, wielu ludzi montowało sobie właśnie tego typu kotły, gdyż nie było innego wyboru. Obecnie można dopasować sobie pod względem zapotrzebowania na moc do wody i rodzaj spalanego opału, wiele kuchni z płaszczem wodnym. Można wybierać kuchnie z płaszczem wodnym wyposażone w piekarnik (K-4AS, K-4ASB, K-4ASB-1, K-4AB) i bez niego, z płytą do gotowania żeliwną, ze stali kwasoodpornej lub ceramiczną. Znajdziemy te mniej dokładnie i starannie wykonane, jak i urządzenia grzewcze bardzo eleganckie, o najwyższym współczynniku sprawności i dopieszczone w detalach.
Dla tych, przyszłych użytkowników, którzy chcą posiadać koniecznie kuchnie z płaszczem wodnym z paleniskiem wyposażonym w szybę witroceramiczną, a palić nie tylko sezonowanym drewnem lecz również węglem, są dostępne jedyne na rynku: K-4CM-1, K-4C-1, K-4SB-1, K-4SB-3 i K-4ASB-1, w których, mimo posiadania przez nie przeszklonego paleniska, można palić węglem kamiennym. K-4SB-3, oprócz posiadania widocznego ognia w palenisku, wyposażona jest dodatkowo w ceramiczną płytę grzewczą. To dla tych użytkowników, którzy przyzwyczaili się do płyty ceramicznej w posiadanych przez siebie kuchniach elektrycznych, a także dla tych, którym płyta żeliwna lub stalowa wydaje się być mniej atrakcyjną.

Wśród kuchennych urządzeń grzewczych z wymiennikiem wodnym, szczytem elegancji są bardzo estetycznie wykonane oryginalne termokuchnie włoskie i hiszpańske, przystosowane do opalania sezonowanym drewnem i brykietami drzewnymi z trocin drzew liściastych.


*

Uwaga! Częste błędy z kominem!

Kuchnia z płaszczem wodnym i kocioł kuchenny posiadają króciec wylotu spalin umieszczony dość nisko od podłoża, a nawet bardzo nisko. Podłączenie jej do każdego istniejącego przewodu ceglanego jest jednak bardzo proste i nie stwarza żadnych kłopotów technicznych nawet laikowi. Obecnie, podczas budowy nowego domu, kominów ceglanych praktycznie już nie buduje się, gdyż nie spełniają one surowych wymagań stawianych kanałom dymowym, przeznaczonym do pracy z nowoczesnymi urządzeniami grzewczymi, które nieumiejętnie obsługiwane, potrafią zniszczyć je nieodwracalnie w ciągu bardzo krótkiego okresu czasu. Destrukcyjnego oddziaływania na kominy ceglane nie mają tylko tradycyjne kuchnie kaflowe i pokojowe piece kaflowe. Kominy ceglane zastąpiły więc modułowe ceramiczne systemy kominowe. I tutaj z nimi zaczynają się kłopoty, w przeważającej części nie do przeskoczenia dla ogromnej liczby ludzi budujących swój własny nowy dom. Trójnika spalinowego ceramicznego systemu kominowego, z przyczyn technicznych, nie sposób jest umieścić tak nisko nad ziemią, by można było połączyć z nim króciec wylotowy spalin kuchni z płaszczem wodnym lub kotła kuchennego. Nawet termokuchni, która ma umieszczony tylny wylot spalin dużo wyżej niż kuchnia z płaszczem wodnym i kocioł kuchenny, nie da się właściwie połączyć, gdyż trójnik spalinowy systemu kominowego, choćby był najniżej zamontowany jak tylko jest to możliwe i tak będzie umieszczony za wysoko w stosunku do króćca wylotowego spalin termokuchni na jej tylnej ścianie. Dotyczy to również wielu nie za wysokich piecyków kominkowych i termopiecyków podłączanych od tyłu. Oczywiście montaż przyłączy termokuchni od góry z płyty grzewczej nie przedstawia żadnych kłopotów, jeżeli tylko ceramiczny system kominowy stoi prawidłowo posadowiony względem urządzenia, a jego trójnik spalinowy jest umieszczony na właściwej ze ścian komina i na odpowiedniej wysokości! Nie wszyscy przyszli użytkownicy termokuchni skłonni są zgodzić się na tego typu rozwiązanie, gdyż z przyczyn estetycznych nieraz nie chcą oglądać rur przyłączeniowych, bo nie pasuje im to do ogólnego charakteru wystroju pomieszczenia. I na nic tutaj zdadzą się tłumaczenia, że jest to obecnie modny trend w całej Europie.
O tego typu sprawach i wielu innych, nie myśli się wcale na etapie stawiania ceramicznego systemu kominowego. A powinno, gdyż później okazuje się, że wybranego urządzenia grzewczego nie można odpowiednio umieścić w pomieszczeniu, tak jakbyśmy sobie tego życzyli (ze względów wizualnych lub bezpieczeństwa) i z bólem serca w ogóle się wtedy rezygnuje z niego.
Pomieszczenie kuchenne jest najczęściej izbą nie za obszerną, więc właściwe decyzje, dotyczące ostatecznego rozmieszczenia wybranych sprzętów i urządzeń grzewczych, trzeba podejmować dużo wcześniej niż na etapie wykończeniowym domu, gdyż przy wprowadzaniu później ewentualnych zmian mamy tutaj bardzo małe pole manewru lub wręcz nie mamy żadnego.

Najważniejszą decyzją jest precyzyjne umiejscowienie komina systemowego. Precyzyjne w całym tego słowa znaczeniu.
W przypadku, gdy komin ma licować się ze ścianą, gdyż nie chcemy oglądać w kuchni żadnych wystających wypustów ściennych, tylko proste, gładkie ściany, a kuchnia miałaby być zamontowana w minimalnej odległości od ściany kominowej, to już na etapie stawiania komina musimy znać dokładne jego położenie, a z tym wiąże się wcześniejszy wybór modelu kuchni i konieczność wybrania miejsca jej posadowienia w pomieszczeniu. Jest to ważne, ponieważ trójnik spalinowy komina systemowego powinien znajdować się w pionowej osi króćca wylotowego spalin kuchni. I to w każdym przypadku: podczas podłączenia termokuchni do komina od góry z płyty grzewczej i od tyłu. Każde przestawienie w bok trójnika spalinowego komina w stosunku do tylnego króćca wylotowego spalin kuchni, to konieczność zamontowania później pomiędzy nimi dodatkowych kolanek, które oddalą kuchnię od ściany, a więc wypchną ją na pomieszczenie. Takie przesunięcie w poziomie, także w przypadku podłączenia termokuchni od góry, z płyty grzewczej, nie będzie sprzyjać stworzeniu harmonijnego zestawu przyłączeniowego, miłego dla oka, lecz wymusi powstanie przyłącza składającego się z chaotycznych, ordynarnych zakrzywień, które nie sposób jest zaakceptować.
Jeżeli ceramiczny system kominowy nie licuje się ze ścianą, tylko stoi w pomieszczeniu przy niej, to jego trójnik spalinowy musi znajdować się na właściwym boku komina i na odpowiedniej wysokości, tak, by później wybrane urządzenie grzewcze można było bezproblematycznie umieścić we wcześniej zaplanowanym miejscu względem komina. Trzeba pamiętać, że wszystkie termokuchnie mają podłączenie do komina (z tyłu lub z płyty grzewczej) tylko z prawej strony, więc nie możemy komina, np. w domu z bala, umieścić po jej lewej stronie, bo rury podłączeniowe muszą prowadzić do niego jak najkrótszą drogą. Komin musi być odpowiednio oddalony od ściany łatwo palnej, by podłączona do niego termokuchnia też była bezpiecznie oddalona od niej, a rury podłączeniowe z płyty grzewczej nie były powykręcane niemiłosiernie, ale wyglądały estetycznie.
Innego typu problemy mogą powstać z systemem kominowym posadowionym w pomieszczeniu na ścianie kominowej, a innego typu ze stojącym w narożniku izby. I jedno i drugie rozwiązanie ma swoje ograniczenia. Trzeba więc znaleźć dla niego taką lokalizację, by nie zamknąć sobie drogi w zastosowaniu niektórych ciekawych rozwiązań w przyszłości. Może wybudować go w narożniku wypukłym, licując go z dwoma ścianami, które tworzą ten narożnik, by lepiej wyeksponować front urządzenia grzewczego i jeden z jego boków?
Bardzo częstym błędem jest umieszczanie wyczystki ceramicznego systemu kominowego w takim miejscu, że niemożliwy jest jakikolwiek dostęp do niej i wyczyszczenie komina.
W systemach kominowych, licujących się ze ścianą kuchenną, spotyka się trójnik spalinowy wychodzący na pomieszczenie, ale z tyłu tej ściany, a nawet uwięziony w niej(!). Takie niefrasobliwe podejście do tematu kończy się nierzadko po prostu zaślepieniem trójnika spalinowego i rezygnacją z użytkowania nowo zakupionego systemu.
Na etapie budowy ceramicznego systemu kominowego bagatelizuje się wiele szczegółów związanych z prawidłowym przygotowaniem jego do pracy z wybranym urządzeniem grzewczym, zostawiając wolną rękę budowlańcom. A oni nie są wcale zainteresowani zadawaniem dodatkowych pytań, które wydłużą czas montażu komina i przesuną termin zapłaty. Najczęściej montują wylot spalin na wysokości przeznaczonej do montażu kominka (przynajmniej tak myślą), a sam komin umiejscawiają na zasadzie przypadku. W tym czasie inwestor jest zupełnie nieświadomy powstawania jakichkolwiek zagrożeń co do przyszłych jego planów. Wykonane nieprzemyślane ruchy uniemożliwiają w późniejszym okresie nie tylko zamontowanie kuchni z płaszczem wodnym lub termokuchni, ale także w wielu przypadkach termopiecyka lub piecyka kominkowego bez wymiennika wodnego. Wtedy jest już za późno na szukanie winnego (darcie koszuli na architekcie, wyrzucenie inspektora nadzoru z budowy). A zmiany w ceramicznym systemie kominowym nie zawsze są możliwe do wykonania, a jeżeli już jakieś można wykonać, to są one kosztowne, wymagające dużej fachowości i nie gwarantujące przy tym osiągnięcia w stu procentach spełnienia naszych marzeń. Co najwyżej, mogą tylko połowicznie załatwić sprawę. Zadowoli to tylko nielicznych. A gdy zabiorą się do tego osoby nieuprawnione, korzystające z młotka, przecinaka i cementu z piaskiem, to nie tylko, że nie podłączymy do takiego komina systemowego nasze wymarzone urządzenie grzewcze, ale stracimy pieniądze na jego zakup, montaż i przeróbki.

Propozycja wybudowania ceramicznego komina systemowego, przeznaczonego do pracy z urządzeniami grzewczymi posiadającymi tylny króciec wylotowy spalin usytuowany dość nisko od podłogi, jest praktycznie nieporozumieniem i zdana jest z góry na pewne niepowodzenie. Prawidłowe i estetyczne podłączenie kuchennych urządzeń grzewczych od góry z trójnikiem komina systemowego sprawia też sporo trudności niedoświadczonym instalatorom i nie zawsze takie podłączenie jest wizualnie do zaakceptowania.
Króciec wylotowy spalin wolno stojącego piecyka lub termopiecyka łatwiej jest podłączyć od góry do spalinowego komina systemowego, gdyż możemy bez przeszkód piecyk przestawiać na boki, tak by jego króciec wylotowy spalin znalazł się w osi pionowej trójnika komina. Z kuchnią lub termokuchnią są dużo większe problemy, gdyż jej korekcyjne przesunięcia w lewo lub w prawo można wykonywać w dużo mniejszym zakresie, ponieważ posiada ona w swoim otoczeniu dużo mniej wolnej przestrzeni niż piecyk lub termopiecyk. Przeszkodą w swobodnym przesuwaniu jej jest tutaj małe najczęściej samo pomieszczenie, w którym trzeba dobrze się nagłowić, by zmieścić jak najwięcej wyposażenia. Meble i sprzęty także skutecznie ograniczają pole manewru z urządzeniem grzewczym. Do tego dochodzi jeszcze reżim zachowania bezpiecznych odległości od materiałów palnych i niepalnych.

Ceramiczny komin systemowy, choć jest systemem powszechnie dostępnym, to do podłączenia pewnych typów urządzeń jest jeszcze zupełnie nie przystosowany i bardzo problematyczny. Do komina ceglanego wygodnie i łatwo podłącza się każdego typu urządzenie grzewcze, ale jest to jedyna jego zaleta, gdyż nie spełnia on wymagań stawianych kanałom dymowym przeznaczonym do pracy z nowoczesnymi urządzeniami grzewczymi. Czy to znaczy, że sytuacja jest patowa?

Od dobrych paru lat na polskim rynku dostępne są rewelacyjne duńskie betonowe kominy wulkaniczne Scancore, które są wyśmienite do bezproblemowego podłączenia do nich wszystkich bez wyjątku urządzeń grzewczych. Pozbawione są wad i niedoskonałości innych nowoczesnych systemów kominowych.

Panaceum na wszystkie te problemy i wiele innych, nieopisanych w powyższym tekście, jest tylko wczesny kontakt (jeszcze przed postawieniem kominów) ze specjalistyczną firmą oferującą urządzenia grzewcze, w które chcielibyśmy wyposażyć nasz dom. Na tym etapie, w oparciu o wybrane urządzenia grzewcze, należy ustalić średnice ceramicznych kominów systemowych, miejsce ich posadowienia, określić na których ze ścian kominów mają być umieszczone, i na jakiej wysokości, trójniki przyłączeniowe. Bardzo ważną rzeczą jest też określenie umieszczenia drzwiczek wyczystnych na jednej ze ścian kominów, by było do nich dojście. Wbrew pozorom, nie są to łatwe do podjęcia decyzje.
Taka wczesna wizyta jest jeszcze ważna z zupełnie innego powodu. Bardzo często okazuje się, że do zastosowanych kominów systemowych w projekcie domu, niemożliwe będzie prawidłowe i bezpieczne podłączenie wybranego urządzenia grzewczego z przyczyn technicznych. Trójnika przyłączeniowego ceramicznego komina systemowego nie da się bowiem umieścić poniżej pewnej wysokości, charakterystycznej dla danego komina, więc nawet nasze wczesne konsultacje niczego tutaj nie zmienią. Dowiemy się jednak o tym i będziemy mogli podjąć decyzję zmiany systemu kominowego na taki, który będzie spełniał nasze oczekiwania.


*****
**
*

Kuchnie z płaszczem wodnym


Kuchnia z płaszczem wodnym K-4CM przeznaczona jest do ogrzewania etażowego mieszkań, małych domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej i jednoczesnego przyrządzania potraw na wierzchniej płycie. Posiada jedną dużą fajerkę na żeliwnej płycie kuchennej. Przystosowana jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 6 kW, a przy drewnie 5 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 80 m2.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 65%. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 30 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 320 mm. Króciec ujścia spalin posiada średnicę 130 mm.

K-4CM wyposażona jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej np. w czasie rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania temperatury przez kuchnię i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego bezpiecznego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina.

Pojemność wymiennika wodnego kuchni 23 dm3. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 750 mm, szer. 702 mm (z króćcem wylotu spalin), głęb. 460 mm (z relingiem). Waży 114 kG.

Na szerszym boku kuchni (przód) jest zamontowany reling (galeryjka) na wysokości płyty grzewczej.
Reling jest odkręcany i w zależności od potrzeb, może być przestawiany i przykręcany na przeciwległej szerszej ściance.
Ułatwia to bezproblemowe podłączenie kuchni do przewodu dymowego, różnie umieszczonego w pomieszczeniu

 
kuchennym, a urządzenie grzewcze łatwo daje się przemienić z wersji lewej w prawą, w zależności od usytuowania jego względem komina.
Drzwiczki paleniskowe i popielnikowe umiejscowione są na węższym boku kuchni na jego głębokości (w stosunku do szerszego boku z galeryjką uważanego jako front). Naprzeciwko drzwiczek paleniskowych i popielnikowych (także na węższym boku kuchni) umieszczony jest króciec wylotowy spalin.

Kuchnia może być zamontowana w narożniku pomieszczenia, po jego lewej lub prawej stronie, albo podłączona do komina umiejscowionego na środku ściany. Wszelkie warianty posadowienia jej są możliwe do wykonania.
Gdy reling zamontowanej kuchni jest równoległy w stosunku do komina, urządzenie podłącza się do przewodu dymowego kolankiem. W sytuacji posadowienia kuchni w postaci „półwyspu” (przy kominie umieszczonym na środku ściany, a nie w narożniku), gdy jej reling jest prostopadły do komina, połączenie jej z przewodem dymowym jest w postaci krótkiego, prostego odcinka rury. W tym położeniu palenisko jest od czoła. Z tyłu urządzenia grzewczego (przy jego ściance równoległej do ścianki z relingiem), możemy postawić ściankę działową (odpowiedniej wysokości i z blatem) równoległą do niego, a prostopadłą do ściany kominowej. Taki podział izby kuchennej i ustawienie w niej kuchni, stwarza nam nowe możliwości w zabudowie pomieszczenia i jego racjonalniejszego wykorzystania.

Przewidziano dwa położenia wysokości rusztu w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza urządzenia i wydłuża jego autonomia spalania. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.

*

K-4CM-1 posiada takie same wymiary zewnętrzne jak K-4CM, charakteryzuje się takimi samymi danymi technicznymi i dostępna jest w takiej samej gamie kolorystycznej.
Nowością jest zamontowana w palenisku szyba witroceramiczna, umożliwiająca kontakt z ogniem. Jest jedną z nielicznych kuchni na rynku, w której dopuszczone jest palenie węglem kamiennym w palenisku, posiadającym w drzwiczkach zamontowaną szybę witroceramiczną.
Przy zakupie kuchni trzeba brać pod uwagę wypromieniowywanie znacznych ilości energii przez szybę do pomieszczenia w którym będzie się ona znajdować.
W wersji z przeszklonym paleniskiem kuchnia z płaszczem wodnym K-4CM-1 posiada także możliwość przestawiania rusztu z położenia zimowego na letnie.
Regulacja dopływu powietrza do spalania w obydwu wersjach kuchni (z przeszklonymi i nieprzeszklonymi drzwiczkami paleniska) odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.
 

*****

Kuchnia z płaszczem wodnym K-4C ma w stosunku do poprzednio opisywanej kuchni K-4CM większą moc nominalną do wody, posiada większe gabaryty zewnętrzne i większą powierzchnię płyty wierzchniej do gotowania. Przeznaczona jest również do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej i jednoczesnego przyrządzania potraw na płycie kuchennej. Mając jednak żeliwną płytę kuchenną o większej powierzchni od swojej poprzedniczki, posiada na niej dwie duże fajerki zamiast jednej. Przystosowana jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 8 kW, a przy drewnie 6 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 100 m2.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 65%. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 58 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 400 mm. Króciec ujścia spalin posiada średnicę 130 mm.

K-4C wyposażona jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej np. w czasie rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania temperatury przez kuchnię i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego bezpiecznego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina.

Pojemność wymiennika wodnego kuchni 33 dm3. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 750 mm, szer. 872 mm (z króćcem wylotu spalin), głęb. 460 mm (z galeryjką). Kuchnia waży 146 kG.

Na szerszym boku kuchni (przód) jest zamontowany reling (galeryjka) na wysokości płyty grzewczej. Reling jest odkręcany i w zależności od potrzeb, może być przestawiany i przykręcany na przeciwległej szerszej ściance. Ułatwia to bezproblemowe podłączenie kuchni do przewodu dymowego, różnie umieszczonego w pomieszczeniu kuchennym, a urządzenie grzewcze łatwo przemienia się z wersji lewej w prawą, w zależności od usytuowania jego względem komina.

 
Drzwiczki paleniskowe i popielnikowe umiejscowione są na węższym boku kuchni na jego głębokości (w stosunku do szerszego boku z galeryjką uważanego jako front). Naprzeciwko drzwiczek paleniskowych i popielnikowych (także na węższym boku kuchni) umieszczony jest króciec wylotowy spalin.

Kuchnia może być zamontowana w narożniku pomieszczenia, po jego lewej lub prawej stronie, albo podłączona do komina umiejscowionego na środku ściany. Wszelkie warianty posadowienia jej są możliwe do wykonania.
Gdy reling zamontowanej kuchni jest równoległy w stosunku do komina, urządzenie podłącza się do przewodu dymowego kolankiem. W sytuacji posadowienia kuchni w postaci „półwyspu” (przy kominie umieszczonym na środku ściany, a nie w narożniku), gdy jej reling jest prostopadły do komina, połączenie jej z przewodem dymowym jest w postaci krótkiego, prostego odcinka rury. W tym położeniu palenisko jest od czoła. Z tyłu urządzenia grzewczego (przy jego ściance równoległej do ścianki z relingiem), możemy postawić ściankę działową (odpowiedniej wysokości i z blatem) równoległą do niego, a prostopadłą do ściany kominowej. Taki podział izby kuchennej i ustawienie w niej kuchni, stwarza nam nowe możliwości w zabudowie pomieszczenia i jego racjonalniejszego wykorzystania.

K-4C ma przewidziane dwa położenia rusztu. Wyboru wysokości jego zamocowania dokonujemy w zależności od zapotrzebowania, w danym okresie użytkowania, na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.

*

K-4C-1 posiada takie same wymiary zewnętrzne jak K-4C, charakteryzuje się takimi samymi danymi technicznymi i dostępna jest w takiej samej gamie kolorystycznej.
Nowością jest zamontowana w palenisku szyba witroceramiczna, umożliwiająca kontakt z ogniem. Jest jedną z nielicznych kuchni na rynku, w której dopuszczone jest palenie węglem kamiennym w palenisku, posiadającym w drzwiczkach zamontowaną szybę witroceramiczną.
Przy zakupie kuchni trzeba brać pod uwagę wypromieniowywanie znacznych ilości energii przez szybę do pomieszczenia w którym będzie się ona znajdować.
W wersji z przeszklonym paleniskiem kuchnia z płaszczem wodnym K-4C-1 posiada także możliwość przestawiania rusztu z położenia zimowego na letnie.
Regulacja dopływu powietrza do spalania w obydwu wersjach kuchni (z przeszklonymi i nieprzeszklonymi drzwiczkami paleniska) odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.
 


*****

Kuchnia z płaszczem wodnym K-4SB przeznaczona jest do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej i jednoczesnego przyrządzania potraw na wierzchniej płycie grzewczej. Posiada dwie duże fajerki na żeliwnej płycie kuchennej. Przystosowana jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 10 kW, a przy drewnie 8 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 150 m2.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 70%. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 60 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 350 mm. W kuchni K-4SB króciec ujścia spalin o średnicy fi 130 mm znajduje się z tyłu kuchni po lewej lub prawej stronie w zależności od wersji kuchni: lewej lub prawej. Króciec posiada fabrycznie zamontowany szyber do redukowania zbyt dużego ciągu w kominie.

Pojemność wymiennika wodnego kuchni 21 dm3. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 800 mm, szer. 790 mm, głęb. 650 mm (z galeryjką).
Waży 179 kG.

 
K-4SB ma przewidziane dwa położenia rusztu. Wyboru wysokości jego zamocowania dokonujemy w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać.

Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza i wydłuża autonomia spalania kuchni. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.
K-4SB wyposażona jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej np. w czasie rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania temperatury przez kuchnię i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego bezpiecznego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina.

*
K-4SB-1 to wersja kuchni z płaszczem wodnym K-4SB z przeszklonym wysokim paleniskiem i żeliwną płytą kuchenną z dwoma fajerkami. Wszystkie dane techniczne, kolorystyka i zalety tej kuchni są takie same jak K-4SB, wyglądem podobna jest do K-4SB-3 (zdjęcie poniżej). Zamiast płyty ceramicznej, ma zamontowaną jednak płytę żeliwną z dwoma dużymi fajerkami.

*
K-4SB-2 to wersja kuchni K-4SB z płytą caramiczną zamiast płyty żeliwnej z dwoma dużymi fajerkami i paleniskiem nieprzeszklonym.

*
K-4SB-3 posiada takie same wymiary zewnętrzne jak K-4SB i występuje też w wersji lewej i prawej. Charakteryzuje się takimi samymi danymi technicznymi i dostępna jest w takiej samej gamie kolorystycznej.
Tym, co ją odróżnia od poprzedniczki, na bazie której została zaprojektowana, to posiadanie przeszklonego wysokiego paleniska, umożliwającego obcowanie z ogniem. To nie jedyna różnica. Zamiast żeliwnej płyty, posiada ceramiczną płytę grzewczą-obiekt pożądania niejednej gospodyni. Wyposażona jest w wierzchnią pokrywę.
Jest jedyną kuchnią z płaszczem wodnym na rynku, w której dopuszczone jest palenie węglem kamiennym w palenisku, które posiada w drzwiczkach zamontowaną
 

szybę witroceramiczną, a płyta grzewcza jest ceramiczna. Przeszklone palenisko to nie tylko widok hipnotycznych płomieni, ale także nieokiełznane promieniowanie cieplne na izbę, w której znajduje się urządzenie grzewcze. Z tego też powodu nie nadaje się ona do małych pomieszczeń, tylko obszernych, a i tak w nich raczej grzejników nie powinno się montować. Waży 174 kG.


We wszystkich wersjach kuchni z płaszczem wodnym: K-4SB (z tradycyjnym paleniskiem i płytą żeliwną), K-4SB-1 (z przeszklonym paleniskiem i płytą żeliwną), K-4SB-2 (z tradycyjnym paleniskiem i płytą ceramiczną), K-4SB-3 (z przeszklonym paleniskiem i płytą ceramiczną) regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika. We wszystkich kuchniach jest także możliwość zmiany wysokości zamontowania rusztu z położenia zimowego na letnie.
Każda z nich występuje w wersji lewej i prawej (z tylnym, po lewej stronie umieszczonym odprowadzeniem spalin fi 130 mm i z umieszczonym po prawej stronie paleniskiem lub z tylnym, po prawej stronie umieszczonym odprowadzeniem spalin i z umieszczonym po lewej stronie paleniskiem).
Każda posiada na wyposażeniu szyber łatwego rozruchu, a na króćcu wylotowym spalin-fabrycznie zamontowany szyber do redukcji zbyt dużego ciągu kominowego. Dostępne są w pięciu kolorach.



*****

Kuchnia z płaszczem wodnym K-4ASB z piekarnikiem przeznaczona jest do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej, przyrządzania potraw na wierzchniej płycie i pieczenia w piekarniku. Posiada dwie duże fajerki na żeliwnej płycie kuchennej. Przystosowana jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 10 kW, a przy drewnie 8 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 150 m2.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 70%. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 70 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 400 mm. W kuchni K-4ASB ujście spalin o przekroju prostokątnym (120 mm x 200 mm) znajduje się z tyłu pod piekarnikiem.

K-4ASB dostępna jest w wersji lewej i prawej (z lewym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po prawej stronie paleniskiem lub z prawym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po lewej stronie paleniskiem). Ostatnio dostępna jest także z okrągłym króćcem wylotu spalin o średnicy fi 150 mm w wersji lewej i prawej. W okrągłym króćcu jest zamontowany fabrycznie szyber, którym można redukować zbyt duży ciąg w kominie.

Pojemność wymiennika wodnego kuchni 24 dm3. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 800 mm, szer. 980 mm (z przyłączami wodnymi), głęb. 700 mm. Waży 260 kG.

 
K-4ASB ma przewidziane dwa położenia rusztu. Wyboru wysokości jego zamocowania dokonujemy w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza i wydłuża autonomia spalania kuchni.

Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.


*****

Kuchnia z płaszczem wodnym K-4ASB-1 z piekarnikiem przeznaczona do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej, przyrządzania potraw na wierzchniej płycie i pieczenia w piekarniku. Zgodnie z ostatnio panującą modą w kuchennych urządzeniach grzewczych, posiada nie tylko przeszklony piekarnik, lecz również widoczny spektakl ogniowy w przeszklonym palenisku. Uchwyty w drzwiach paleniska i piekarnika wykonane są z drewna. Nie ma więc obawy o poparzenie rąk przy otwieraniu jednych drzwiczek i drugich. Jest jedną z nielicznych kuchni na rynku, w której dopuszczone jest palenie węglem kamiennym w palenisku, które posiada w drzwiczkach zamontowaną szybę witroceramiczną. Inne paliwa, którymi można palić, to: drewno opałowe i brykiet drzewny. Posiada dwie duże fajerki na żeliwnej

płycie kuchennej. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 10 kW, a przy drewnie 8 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 150 m2. K-4ASB-1 ma przewidziane dwa położenia rusztu. Wyboru wysokości jego zamocowania dokonujemy w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na
 

rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza i wydłuża autonomia spalania kuchni. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 70%. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”.

K-4ASB-1 dostępna jest w wersji lewej i prawej (z lewym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po prawej stronie paleniskiem lub z prawym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po lewej stronie paleniskiem). Ostatnio dostępna jest także z okrągłym króćcem wylotu spalin o średnicy fi 150 mm w wersji lewej i prawej. W okrągłym króćcu jest zamontowany fabrycznie szyber, którym można redukować zbyt duży ciąg w kominie.

Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 800 mm, szer. 980 mm (z przyłączami wodnymi), głęb. 700 mm.
Waży 192 kG.


*****

Kuchnia z płaszczem wodnym K-4AS z piekarnikiem przeznaczona jest do ogrzewania etażowego mieszkań, przygotowywania ciepłej wody użytkowej, przyrządzania potraw na wierzchniej płycie i pieczenia w piekarniku. Wizualnie składa się z tych samych części co kuchnia K-4ASB, jednak ma je inaczej rozmieszczone. Różnica polega na przeniesieniu całego modułu paleniskowego ze ściany przedniej posiadającej ramę z relingiem na jedną ze ścian bocznych. Ujście spalin o przekroju prostokątnym (120 mm x 200 mm) znajduje się z tyłu kuchni pod piekarnikiem.

K-4AS dostępna jest w wersji lewej i prawej (z lewym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin umieszczonym pod piekarnikiem i z paleniskiem umieszczonym na prawym boku lub z prawym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym na lewym boku paleniskiem). Ostatnio dostępna jest także z okrągłym króćcem wylotu spalin o średnicy fi 150 mm w wersji lewej i prawej. W okrągłym króćcu jest zamontowany fabrycznie szyber, którym można redukować zbyt duży ciąg w kominie.

Przeznaczona jest do pomieszczeń kuchennych, w których lepiej sprawdzi się umieszczenie paleniska na jednym z boków, a nie na ścianie czołowej. Posiada dwie duże fajerki na żeliwnej płycie kuchennej. Przystosowana jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 10 kW, a przy drewnie 8 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 150 m2.

Produkowana jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga sprawność 70%. Pojemność jednorazowego załadunku paleniska wynosi 70 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 350 mm.

Pojemność wymiennika wodnego kuchni 22 dm3. Przyłącza wodne kuchni (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 800 mm, szer. 1000 mm (z przyłączami wodnymi), głęb. 710 mm (z króćcem wylotu spalin i galeryjką). Waży 260 kG.

  
K-4AS ma przewidziane dwa położenia rusztu. Wyboru wysokości jego zamocowania dokonujemy w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo

pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza urządzenia i wydłuża jego autonomia spalania. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą. Regulacja dopływu powietrza do spalania odbywa się poprzez uchylanie i domykanie drzwi popielnika.


*****

Kotły kuchenne


Kuchenny kocioł centralnego ogrzewania K-4B „SOLO” przeznaczony jest do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej i jednoczesnego przyrządzania potraw. Posiada jedną dużą fajerkę, na której można te potrawy przyrządzać. Przystosowany jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 10 kW, a przy drewnie 8 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 140 m2.

Produkowany jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga wysoki współczynnik sprawności 74%, między innymi dzięki zamontowanemu wymiennikowi ciepła, także w górnej części kotła, w jego wierzchniej płycie. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 65 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi do 10 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 300 mm.

Kuchenny kocioł c.o. wyposażony jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej podczas rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania temperatury przez urządzenie grzewcze i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego bezpiecznego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina. Ciekawostką i ewenementem konstrukcyjnym w tym kotle jest to, że droga ujścia spalin przy otwartym szybrze rozpalania prowadzi innym osobnym kanałem bezpośrednio do komina (górnym), a nie przez właściwy króciec odprowadzenia spalin (tu w położeniu dolnym). Taka koncepcja wymusiła zastosowanie dwóch króćców wylotowych spalin do komina. Plusem tego rozwiązania było skonstruowanie bezproblemowego i wygodnego w eksploatacji kotła kuchennego dużej mocy, przy zachowaniu jego małych kompaktowych gabarytów, co w polskich standardach wielkości izb kuchennych jest bardzo dużą i cenną zaletą. Na dolnym króćcu wylotu spalin zamontowany jest także szyber do tłumienia zbyt dużego ciągu komina. Oryginalnym rozwiązaniem jest zamontowanie dodatkowego płaszcza wodnego w wierzchniej płycie, zwiększającego całkowitą moc grzewczą do wody. W nim osadzona jest, w połowie jego głębokości, duża żeliwna fajerka. Zachowana zostaje przez to moc gotowania, przy zwiększeniu całkowitej mocy grzewczej do wody.

Pojemność wymiennika wodnego kotła 38 dm3. Przyłącza wodne c.o. (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”.

K-4B „SOLO” ma możliwość zamontowania regulatora (miarkownika) ciągu. To mechaniczne urządzenie w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia autonomii spalania jednego załadunku paliwa, stabilniejszego utrzymywania na niezmiennym poziomie zadanej temperatury wody, zabezpiecza urządzenie przed przegrzaniem, polepsza i ułatwia jego wygodę użytkowania. Służy do regulacji doprowadzenia powietrza spalanego w kotle przez przepustnicę otwieraną poziomo. Regulator pracuje w zależności od wysokości temperatury wody grzewczej w układzie c.o. Przy podwyższaniu się temperatury wody grzewczej powyżej temperatury zadanej (ustawionej ręcznie na pokrętle miarkownika), regulator automatycznie zamyka dopływ powietrza, obniżając temperaturę wody do wartości wymaganej, zaś przy obniżaniu się temperatury-otwiera go. Kocioł kuchenny pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejszy w obsłudze. Nie wymaga częstego nadzoru.

Wymiary zewnętrzne kotła c.o.: wys. 850 mm, szer. 840 mm (z króćcami wylotowymi spalin), głęb. 533 mm (z dolnym króćcem wodnym powrotu).

Standardowo zamontowany K-4B „SOLO” posiada front na szerszym boku (840 mm). Dwa podłączenia do komina: ujście spalin podczas rozpalania (górne) i ujście spalin właściwe (dolne) są umieszczone naprzeciwko boku kotła z drzwiczkami paleniskowymi i popielnikowymi. Króćce ujścia spalin mają średnice 130 mm. Waży 160 kG.

K-4B „SOLO” dostępny jest w wersji lewej i prawej.
Wersja lewa przedstawiona jest na zdjęciu.
W wersji prawej króćce hydrauliczne zostały przeniesione na bok i wierzchnią płytę po prawej stronie paleniska. Drzwiczki otwierają się odwrotnie i po ich prawej stronie jest zamontowany regulator ciągu.
 

W obu wersjach (lewej i prawej) dwa króćce wylotowe spalin niezmiennie umieszczone są-w osi pionowej, symetrycznie w poziomie-na boku przeciwległym do paleniska.

Kocioł ten może być zamontowany w narożniku pomieszczenia, po jego lewej lub prawej stronie, albo podłączony do komina umiejscowionego na środku ściany. Wszelkie warianty posadowienia jego są możliwe do wykonania.

K-4B „SOLO” w wersji lewej (przedstawiony powyżej na zdjęciu) posiada swój front na boku po prawej (niewidocznej na zdjęciu) stronie paleniska. Bok przeciwległy, z dolnym wodnym króćcem powrotu (widoczny na zdjęciu), znajdzie się w zamontowanym kotle „lewym” od strony ściany, a kocioł będzie podłączony z prawej strony do komina kolankiem. W stosunku do komina będzie ulokowany po jego lewej stronie, stąd jego wersja: „lewy”. Regulator ciągu będzie znajdował się także od strony ściany.
Kocioł w wersji prawej będzie miał palenisko umieszczone po prawej stronie, a z lewej strony będzie podłączony kolankiem do komina. W stosunku do komina będzie ulokowany po jego prawej stronie.
W przypadku, gdy kocioł będzie zamontowany przy kominie umieszczonym na środku ściany (a nie w narożniku) - w pozycji, gdzie jego palenisko będzie frontem, a króciec ujścia spalin będzie umieszczony prostopadle do komina, wtedy podłączenie do kanału dymowego będzie składało się tylko z prostego, krótkiego odcinka rury. Obok boku kotła, na którym znajduje się króciec przyłącza wodnego powrotu, możemy postawić ściankę działową (odpowiedniej wysokości i z blatem) równoległą do niego, a prostopadłą do ściany kominowej. Taki podział izby kuchennej i ustawienie w niej kuchennego kotła c.o., stwarza nam nowe możliwości w zabudowie pomieszczenia i jego racjonalniejszego wykorzystania.

Przewidziano dwa położenia wysokości rusztu-w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania, na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową, przez co zwiększa się moc ogrzewcza urządzenia i wydłuża jego autonomia spalania. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą.


*****

Kuchenny kocioł centralnego ogrzewania K-4 przeznaczony jest do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej i jednoczesnego przyrządzania potraw. Posiada dwie duże fajerki, na których można te potrawy przyrządzać. Przystosowany jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 12 kW, a przy drewnie 10 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 160 m2.

Produkowany jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga wysoki współczynnik sprawności 76%, między innymi dzięki zamontowanemu wymiennikowi ciepła, również w górnej części kotła, w jego wierzchniej płycie. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 70 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi nawet do 16 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 350 mm.

Kocioł wyposażony jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej np. podczas rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania właściwej temperatury przez niego i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego bezpiecznego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina. W wierzchniej płycie kotła kuchennego, będącej również płaszczem wodnym, zamontowane są dwie duże żeliwne fajerki. Osadzone są one we wgłębieniach, w połowie głębokości płaszcza wodnego. Stosując takie rozwiązanie, otrzymano dużą całkowitą moc grzewczą kotła do wody, umożliwiając jednocześnie gotowanie i pieczenie na fajerkach.

Pojemność wymiennika wodnego 63 dm3. Przyłącza wodne (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”.

K-4 ma możliwość zamontowania regulatora (miarkownika) ciągu. To mechaniczne urządzenie w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia autonomii spalania jednego załadunku paliwa, stabilniejszego utrzymywania na niezmiennym poziomie zadanej temperatury wody, zabezpiecza urządzenie przed przegrzaniem, polepsza i ułatwia jego wygodę użytkowania. Służy do regulacji doprowadzenia powietrza spalanego w kotle przez przepustnicę otwieraną poziomo. Regulator pracuje w zależności od wysokości temperatury wody grzewczej w układzie c.o. Przy podwyższaniu się temperatury wody grzewczej powyżej temperatury zadanej (ustawionej ręcznie na pokrętle miarkownika), regulator automatycznie zamyka dopływ powietrza, obniżając temperaturę wody do wartości wymaganej, zaś przy obniżaniu się temperatury-otwiera go. Kocioł pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejszy w obsłudze. Nie wymaga częstego nadzoru.

Jego wymiary zewnętrzne: wys. 850 mm, szer. 1074 mm (z króćcem wylotu spalin), głęb. 560 mm (z relingiem). Standardowo zamontowany K-4 posiada front na szerszym boku (1074 mm) z umieszczoną na nim dźwignią szybra rozpalania i z relingiem na wysokości płyty grzewczej. Ujście spalin o średnicy 160 mm znajduje się naprzeciwko boku kuchni z drzwiczkami paleniskowymi i popielnikowymi. Na króćcu wylotowym spalin jest fabrycznie zamontowany szyber, którym ręcznie można redukować siłę ciągu.
Waży 212 kG.

 
Kocioł dostępny jest w wersji prawej i lewej. Wersja prawa jest przedstawiona na zdjęciu.
W wersji lewej galeryjka jest zamontowana na przeciwległym szerszym boku (po prawej stronie paleniska). Na ten bok jest też przeniesiona

dźwignia szybra rozpalania. Drzwiczki otwierają się w przeciwną stronę, regulator ciągu znajduje się po lewej stronie drzwiczek, a króciec zasilania w tylnej części wierzchniej płyty przeniesiony jest naprzeciwko regulatora ciągu na lewą stronę.
Króciec wylotowy spalin w wersji lewej i prawej kotła umieszczony jest zawsze na środku węższego boku (naprzeciwko paleniska), symetrycznie w poziomie. Króciec hydrauliczny powrotu, w obu wersjach kotła, znajduje się zawsze pośrodku, w dolnej części, boku z króćcem wylotowym spalin.

K-4 może być zamontowany w narożniku pomieszczenia, po jego lewej lub prawej stronie, albo podłączony do komina umiejscowionego na środku ściany. Wszelkie warianty posadowienia jego są możliwe do wykonania.
Gdy reling zamontowanego kotła jest równoległy w stosunku do komina, urządzenie podłącza się do przewodu dymowego kolankiem. W sytuacji posadowienia kotła, w obszerniejszym pomieszczeniu, w postaci „półwyspu” (przy kominie umieszczonym na środku ściany, a nie w narożniku), gdy jego reling jest prostopadły do komina, połączenie jego z przewodem dymowym jest w postaci krótkiego, prostego odcinka rury. W tym położeniu palenisko jest od czoła. Z tyłu urządzenia grzewczego (przy jego ściance równoległej do ścianki z relingiem), możemy postawić ściankę działową (odpowiedniej wysokości i z blatem) równoległą do niego, a prostopadłą do ściany kominowej. Taki podział izby kuchennej i ustawienie w niej kotła, stwarza nam nowe możliwości w zabudowie pomieszczenia i jego racjonalniejszego wykorzystania.

Przewidziano dwa położenia wysokości rusztu, w zależności od zapotrzebowania-w danym okresie użytkowania-na wielkość pojemności paleniska i na rodzaj mocy, którą chcemy uzyskać. Umiejscowienie rusztu w dolnej części paleniska (położenie zimowe) powiększa objętościowo pojemność załadunkową paleniska, przez co zwiększa się moc ogrzewcza urządzenia i wydłuża jego autonomia spalania. Zamontowanie rusztu w pozycji górnej (położenie letnie) zwiększa moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejsza moc ogrzewczą.


*****

Kuchnia centralnego ogrzewania K-4AB to kuchenny kocioł c.o. z piekarnikiem przeznaczony do ogrzewania etażowego mieszkań, domów, przygotowywania ciepłej wody użytkowej, przyrządzania potraw i pieczenia w piekarniku. Posiada dwie duże fajerki, na których można te potrawy przyrządzać. Kocioł przystosowany jest do opalania różnorodnym paliwem stałym: węglem kamiennym i brunatnym, drewnem opałowym, odpadkami drzewnymi (zrębkami), brykietem drzewnym i torfowym. Przy spalaniu węgla kamiennego osiąga moc do wody 14 kW, a przy drewnie 12 kW. Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 200 m2.

Produkowany jest w pięciu kolorach: brązowym (RAL 8011), zielonym ciemnym (RAL 6020), zielonym jasnym (RAL 6019), żółtawym (RAL 1000) i białym (RAL 9010).

Osiąga bardzo wysoki współczynnik sprawności 78%, między innymi dzięki zamontowanemu wymiennikowi ciepła, również w górnej części wierzchniej płyty. Pojemność jednorazowego załadunku komory zasypowej wynosi 80 dm3. Minimalny czas spalania jednego załadunku, w zależności od rodzaju paliwa, waha się od 2 do 6 godzin, a maksymalny czas spalania dochodzi nawet do 16 godzin. Do paleniska zmieszczą się polana o maksymalnej długości 400 mm.
Kuchnia c.o. wyposażona jest w szyber łatwego rozruchu, który będąc w pozycji otwartej np. podczas rozpalania, skraca drogę spalinom do komina. Zapobiega to dymieniu podczas osiągania temperatury przez kuchnię i podczas wygrzewania komina. Szyber jest niezastąpiony również podczas każdorazowego załadunku nowej porcji opału przy niskim ciągu komina. W wierzchniej płycie kuchni, będącej również płaszczem wodnym, zamontowane są dwie duże żeliwne fajerki. Osadzone są one we wgłębieniach, w połowie głębokości płaszcza wodnego. Stosując takie rozwiązanie, otrzymano dużą całkowitą moc grzewczą kuchni do wody, umożliwiając jednocześnie gotowanie i pieczenie na fajerkach.

K-4AB ma możliwość zamontowania regulatora (miarkownika) ciągu. To mechaniczne urządzenie w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia autonomii spalania jednego załadunku paliwa, stabilniejszego utrzymywania na niezmiennym poziomie zadanej temperatury wody, zabezpiecza urządzenie przed przegrzaniem, polepsza i ułatwia jego wygodę użytkowania. Służy do regulacji doprowadzenia powietrza spalanego w kotle przez przepustnicę otwieraną poziomo. Regulator pracuje w zależności od wysokości temperatury wody grzewczej w układzie c.o.
Przy podwyższaniu się temperatury wody grzewczej powyżej temperatury zadanej (ustawionej ręcznie na pokrętle miarkownika), regulator automatycznie przymyka dopływ powietrza potrzebnego do spalania,

obniżając temperaturę wody do wartości wymaganej, zaś przy obniżaniu się temperatury poniżej zadanej-otwiera go. Kocioł kuchenny pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejszy w obsłudze. Nie wymaga częstego nadzoru.
 

W K-4AB ujście spalin o przekroju prostokątnym (125 mm x 168 mm) znajduje się z tyłu pod piekarnikiem.

K-4AB produkowany jest w wersji lewej i prawej (z lewym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po prawej stronie paleniskiem lub z prawym tylnym prostokątnym odprowadzeniem spalin pod piekarnikiem i z umieszczonym po lewej stronie paleniskiem). Ostatnio dostępny jest także z okrągłym króćcem wylotu spalin o średnicy fi 160 mm w wersji lewej i prawej. W okrągłym króćcu jest zamontowany fabrycznie szyber, którym można redukować zbyt duży ciąg w kominie.

Pojemność wymiennika wodnego kotła 63 dm3. Przyłącza wodne (zasilania i powrotu) mają średnice G 1½”. Posiada wymiary zewnętrzne: wys. 850 mm, szer. 1100 mm (z zamontowanymi bocznymi króćcami wodnymi), głęb. 794 mm. Waży 275 kG.


*****

Czeski kocioł kuchenny na paliwa stałe TP 9106 z regulatorem ciągu przeznaczony jest do etażowego ogrzewania mieszkań. Dobrze sprawdza się podłączony do klasycznego wodnego centralnego ogrzewania wg normy EN 12815:2002. Znajdzie zastosowanie również w małych chatach, czy domkach letniskowych. Może być wykorzystywany do gotowania i podgrzewania potraw. Dostępny jest w kolorze białym i brązowym z plastikowymi uchwytami w kolorze kotła. W standardzie nie ma pokrywy górnej, ale jest możliwość wyposażenia go w nią na zamówienie.
Przystosowany jest do spalania niskokalorycznego węgla kamiennego, drewna, odpadów drewna i brykietów z węgla brunatnego. Średnie zużycie paliwa 2,5-3 kg/godz. Regulację dopływu powietrza do spalania zapewnia miarkownik ciągu TH-1, który jest częścią urządzenia. Regulator ułatwia obsługę kotła utrzymując nastawioną moc urządzenia na niezmiennym poziomie poprzez odpowiednie przymykanie i otwieranie dopływu powietrza potrzebnego do spalania.

Jest również zabezpieczeniem przed przegrzaniem kotła. Regulator pracuje w zależności od temperatury wody grzewczej w układzie c.o. Przy podwyższaniu się temperatury wody grzewczej powyżej temperatury zadanej (ustawionej ręcznie na pokrętle miarkownika), regulator automatycznie zamyka dopływ powietrza, obniżając temperaturę wody w kotle do wartości wymaganej, zaś przy obniżaniu się temperatury-otwiera go. Kocioł pracuje wtedy ze stabilną mocą cieplną i jest wygodniejszy w obsłudze. Nie wymaga ciągłego nadzoru.
Wyposażony jest w ruszt ruchomy, którym manipuluje się przy pomocy dźwigni z przodu urządzenia.
 

Rusztowanie przeprowadza się w celu usunięcia niepalnych pozostałości paliwa do popielnika, co poprawia dopływ powietrza pierwotnego do komory spalania. Rusztowanie wykonuje się poprzez przesuwanie rękojeści dźwigni rusztu w przód i w tył.

Urządzenie można utrzymywać w stanie gotowości bez konieczności ponownego rozpalania (praca stałopalna) w następujący sposób: po wytworzeniu podstawowej warstwy palącego się paliwa dopełnia się przestrzeń zasypu, a regulator ciągu odłącza się od klapy dostępu powietrza poprzez odczepienie łańcuszka. Tak przygotowane urządzenie utrzymuje temperaturę nawet do 12 godzin. Stałopalność zależy od typu instalacji c.o., rodzaju komina i jego poprawności wykonania, rodzaju paliwa, innych uwarunkowań.

Kocioł posiada sprytnie rozwiązaną możliwość zamiany jego pracy z „kotła z górnym spalaniem” na pracę jako „kocioł z dolnym spalaniem” poprzez stosowanie kombinacji dwóch szybrów: obrotowego i pionowego wyjmowanego. Pozwala to na elastyczne sterowanie mocą kotła do wody, a więc precyzyjne przystosowanie jego do pracy zimą, latem i w okresach przejściowych, a także na dostosowanie jego do lepszego spalania różnego rodzaju paliw: węgla i drewna.

Charakteryzują go małe rozmiary przy posiadaniu dużej mocy grzewczej. Jego szerokość to 325 mm, wysokość 860 mm, głębokość bez zamontowanego regulatora ciągu 640 mm. Moc nominalna 7,5 kW. Powierzchnia płyty grzewczej 0,12 m2. Wymiary komory załadowczej paleniska: szerokość 228 mm, wysokość 490 mm, głębokość 142 mm. Pojemność komory spalania 12 l (dm3). Pojemność wodna wymiennika ciepła 16 litrów. Maksymalne ciśnienie robocze wody 2 bar. Przyłącza wodne 1”. Podłączenie do komina jest z tyłu kotła. Średnica wylotu spalin 130 mm. Wysokość mocowania czopucha (w jego osi) 700 ± 0,5 mm. Masa 110 kg. Posiada regulację przepływu spalin i mocy. Duża szuflada na paliwo umieszczona na dole pozwala na lepsze utrzymanie porządku wokół pieca.

Kocioł daje się łatwo wpasować i „wtopić” w wystrój izby kuchennej. Przydatny wszędzie tam, gdzie nie mamy osobnego pomieszczenia, w którym moglibyśmy umieścić kocioł c.o. Przeznaczony jest do ogrzewania jednopoziomowych mieszkań, jak i piętrowego małego domku.

Urządzenie może być instalowane w systemie ogrzewania układu otwartego, zabezpieczonym zgodnie z wymogami normy PN-91 B-02413. Pompa nie jest wymagana, jeżeli zapewniony jest grawitacyjny obieg wody w systemie grzewczym oraz grawitacyjne odprowadzenie ciepła w przypadku przegrzania. Podczas eksploatacji kotła musi być zapewniona grawitacyjna wentylacja nawiewna i wywiewna pomieszczenia, w którym zainstalowane jest urządzenie. Wymagania dostępu powietrza do spalania będą spełnione, jeżeli urządzenie będzie instalowane w pomieszczeniach o kubaturze minimalnej 20 m3.
Obecnie może być montowane w Polsce w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym pod warunkiem dodatkowego wyposażenia kotła w urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła.


*****

Kocioł kuchenny centralnego ogrzewania SK-11 i SK-14 to kocioł wodny niskotemperaturowy opalany paliwem stałym. Przeznaczony jest do montażu w centralnym ogrzewaniu wodnym w domkach jednorodzinnych, pomieszczeniach gospodarczych, w gospodarstwach wiejskich, do ogrzewania punktów handlowych, usługowych, małych zakładów wytwórczych itp. Może pracować wyłącznie w instalacjach wodnych systemu otwartego z obiegiem grawitacyjnym lub wymuszonym pompowym, posiadającym zabezpieczenia zgodne z wymaganiami PN-91/B-02413.

Dostępny jest w kolorze beżowym. Na specjalne życzenie istnieje możliwość pomalowania jego farbą żaroodporną w kolorze srebrnym lub czarnym. Jest wyposażony w alternatywne górne i dolne położenie rusztu, tzn. położenie do pracy zimowej i letniej. Ruszt do pracy letniej jest w prosty sposób zamontowywany, co daje nam możliwość przygotowywania posiłków poza sezonem zimowym, przy jednoczesnym wytwarzaniu ciepłej wody użytkowej. Przy zamontowanym ruszcie dolnym jest możliwość podgrzewania potraw na płycie kuchennej podczas ogrzewania

 
mieszkania (domu). Paliwem do opalania kotła jest drewno opałowe liściaste nie przekraczające 20% wilgotności oraz węgiel kamienny sortymentu OI. Nie zalecane jest stosowanie polan drzew iglastych, gdyż powodują one zakopcenie kotła oraz konieczność częstego czyszczenia. W przypadku stosowania drewna o wilgotności powyżej 20% zalecane jest

zamontowanie w przewodzie kominowym wkładu ze stali kwasoodpornej.
Korpus wodny kotła kuchennego w kształcie prostopadłościanu wykonany jest, jako konstrukcja spawana, z blach stalowych typu S235JRG2 o grubości 5 mm (dla elementów posiadających kontakt ze spalinami) i 4 mm (dla pozostałych elementów). Jest on osłonięty izolacją cieplną z wełny mineralnej grubości 25 mm. Zewnętrzny płaszcz to lakierowana blacha stalowa. Komora paleniskowa kotła posiada chłodzony wodą ruszt zimowy zamontowany w dolnej części paleniska. Spaliny z komory paleniskowej przepływają najpierw przez dwa pionowe kanały konwekcyjne i następnie przez czopuch, wyposażony w fabrycznie zamontowaną przepustnicę regulacyjną ciągu kominowego (szyber), uchodzą do komina. Ilość powietrza do spalania dozuje się poprzez uchylenie drzwiczek popielnikowych za pomocą śruby regulacyjnej. Kocioł kuchenny posiada ruszt mechaniczny. Wstrząsając dźwignią mechanicznego rusztu, nie otwierając drzwiczek paleniskowych ani popielnikowych, zwiększamy dopływ powietrza w dolną strefę paleniska, w wyniku odpopielania rusztu. Jest to duża wygoda w użytkowaniu urządzenia. Płyta grzewcza do warzenia posiłków wykonana jest z żeliwa. Posiada dwie fajerki. Na życzenie, płyta żeliwna z dwoma fajerkami, może być zamieniona na tzw. "ślepą płytę", czyli żeliwną płytę bez fajerek.

Urządzenie to posiada, w tylnej części jednego z boków, wyczystkę do wyciągania pozostałości po czyszczeniu kanałów konwekcyjnych. Kocioł powinien być tak usytuowany, aby był zapewniony dostęp do niej. Minimalna odległość boku kotła (w którym znajduje się w jego dolnej części wyczystka) od ściany (lub od innego wyposażenia kuchni) powinna wynosić nie mniej niż 80 cm, by w miarę wygodnie przeprowadzić czyszczenie okresowe pionowych kanałów konwekcyjnych.

Kocioł kuchenny SK-11 przy drewnie opałowym o wilgotności nie przekraczającej 20% ma
moc cieplną do wody:
- w trybie pracy z rusztem dolnym 11 kW
- w trybie pracy z rusztem górnym 5 kW;
            przy spalaniu węgla kamiennego sortymentu OI:
- w trybie pracy z rusztem dolnym 12 kW
- w trybie pracy z rusztem górnym 6 kW
Jest w stanie dogrzać powierzchnię do 80 m2. Stałopalność SK-11 przy spalaniu drewna opałowego o wilgotności nie przekraczającej 20% przy mocy nominalnej w trybie pracy z rusztem dolnym wynosi 1,4 godziny, z rusztem górnym 1,1 godziny. Stałopalność przy spalaniu węgla kamiennego sortymentu OI przy mocy nominalnej w trybie pracy z rusztem dolnym wynosi 1,6 godziny, z rusztem górnym 1,4 godziny.
Wymiary gabarytowe SK-11: dł. 710 mm, wys. 900 mm, szer. 400 mm. Waży 185 kG.

Kocioł kuchenny SK-14 przy drewnie opałowym o wilgotności nie przekraczającej 20% ma
moc cieplną do wody:
- w trybie pracy z rusztem dolnym 14 kW
- w trybie pracy z rusztem górnym 7,5 kW;
            przy spalaniu węgla kamiennego sortymentu OI:
- w trybie pracy z rusztem dolnym 15 kW
- w trybie pracy z rusztem górnym 8 kW.
Jest w stanie dogrzać powierzchnię od 80 do 110 m2. Stałopalność SK-14 przy spalaniu drewna opałowego o wilgotności nie przekraczającej 20% przy mocy nominalnej w trybie pracy z rusztem dolnym wynosi 1,5 godziny, z rusztem górnym 1,2 godziny. Stałopalność przy spalaniu węgla kamiennego sortymentu OI przy mocy nominalnej w trybie pracy z rusztem dolnym wynosi 1,7 godziny, z rusztem górnym 1,5 godziny. Wymiary gabarytowe SK-14: dł. 710 mm, wys. 900 mm, szer. 450 mm. Waży 205 kG.

Sprawność cieplna SK-11 i SK-14 w trybie pracy z rusztem dolnym wynosi 74%, z rusztem górnym 56%.

Rama kotła SK-11 i SK-14, okalająca żeliwną płytę grzewczą, wykonana jest w standardzie z blachy czarnej lakierowanej. W tej wersji rama jest bez relingu. W drugiej wersji kocioł dostępny jest z ramą posiadającą reling z przodu i na jednym z boków-do wyboru. Całość (rama+reling) wykonana z blachy nierdzewnej.

W jednym i drugim kotle kuchennym czopuch odprowadzający spaliny jest w kształcie prostokąta o wymiarach: szer. 250 mm, wys. 140 mm. Odległość od podłoża do dolnej krawędzi czopucha wynosi 753 mm. Długość czopucha 200 mm.


*****

PIECO KUCHNIA KSN WINDHAGER (obecnie niedostępna)

Popularne rozwiązanie stosowane w Alpach-austriacki kocioł kuchenny na paliwa stałe z płytą do gotowania. Jest dostosowany do montażu w nowoczesnych wodnych instalacjach CO w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym zgodnie z EN 303-5 i spełnia wszystkie rygorystyczne szwajcarskie normy ekologiczne. W kotle tym można jednocześnie ogrzewać wodę CO, przygotowywać ciepłą wodę użytkową, a przy okazji na płycie gotować i piec. Idealny do domów bez piwnic i kotłowni. Kocioł posiada estetycznie wykonaną obudowę, więc łatwo można go wkomponować do każdego wystroju kuchni. Jest wykonany ze stali specjalnej z płytą do gotowania ze stali kwasoodpornej.
 

Paliwem zastosowawczym jest węgiel kamienny, brunatny, koks i drewno opałowe. Różnorodność stosowania opału do spalania czyni ten kocioł bardzo atrakcyjnym urządzeniem grzewczym. W wersji z płytą do gotowania i bez piekarnika produkowany jest o mocy znamionowej do wody 14,8 kW i 18,5 kW.
Standardowo dostępny jest w kolorze białym, a w opcji za dopłatą: w kolorze białym perłowym (perlweiss), żółtym (saharabeige), brązie jasnym (braunbeige), brązie ciemnym (dunkelbraun) i w brązie czerwonym (rotbraun). Ma bardzo wysoką sprawność energetyczną przy węglu kamiennym i koksie: 76 %. Układem sterowania kotła jest wbudowany mechaniczny regulator paleniska FR 124, ułatwiający precyzyjne sterowanie procesami spalania. Średni czas pracy kotła na jednym załadunku paliwa: węgla kamiennego lub koksu wynosi od 8 do 12 godzin.

Dzięki standardowo wbudowanej wężownicy i przy dodatkowo zamontowanym bezprądowym zaworze termicznym, kocioł może być chroniony przed nadmiernym wzrostem temperatury w układzie, nawet w przypadku braku prądu. Bezprądowy zawór termiczny automatycznie upuszcza do kanalizacji za gorącą wodę z wężownicy (95°C), obniżając temperaturę wody w kotle poniżej wartości krańcowej przegrzania. Posiadanie przez kocioł dodatkowej wężownicy wpływa zasadniczo na zwiększenie bezpieczeństwa użytkowania kotła na paliwa stałe. Bezprądowy zawór termiczny, spuszczając automatycznie za gorącą wodę z wężownicy, a nie bezpośrednio z układu kotła, chroni ten układ przed napływem nowej wody uzupełniającej z wodociągu, będącej potencjalnym wytwórcą szkodliwego dla instalacji grzewczej kamienia kotłowego. Takie rozwiązanie schładzania, poprzez wężownicę bezpieczeństwa, chroni także skutecznie kocioł przed pęknięciem pod wpływem szoku termicznego.

 
Pieco kuchnia posiada płynnie regulowaną wysokość paleniska, dzięki czemu możemy zmieniać objętość (a przy tym wysokość) komory paleniskowej w zależności od zapotrzebowania na wielkość i rodzaj mocy, nawet w okresach przejściowych, precyzyjnie ją dostosowując do aktualnych potrzeb. Zimą, gdy chcemy optymalnie wykorzystać moc kotła do ogrzewania wody c.o.i ciepłej wody użytkowej, potrzebujemy maksymalną objętość komory paleniska. Zależy nam też na jak najdłuższej stałopalności kotła, by nie za często do niego podkładać. Opuszczamy więc ruszt całkowicie na dół.

Latem, gdy nie mamy zapotrzebowania na dużą moc ogrzewczą naszej pieco kuchni tylko na gotowanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej, podnosimy maksymalnie ruszt na wysokość dolnego poziomu drzwiczek załadunkowych, zmniejszając objętość komory paleniskowej. W tej pozycji rusztu, KSN posiada największą moc gotowania na płycie kuchennej, a zmniejszoną moc grzewczą do wody CO. Kocioł posiada funkcję łatwego samoczyszczenia się rusztu.

KSN 150 ma moc znamionową do wody 14,8 kW. Opalany koksem i przy otwartej pokrywie wierzchniej, dodatkowo przekazuje do pomieszczenia, w którym się znajduje 2,0 kW ciepła na drodze konwekcji ciepłego powietrza, a przy opuszczonej wierzchniej płycie 1,0 kW. Jego moc całkowita (woda + powietrze) wynosi ok. 16,3 kW. Przy podniesionym ruszcie do góry w położenie letnie jego moc spada do 6 kW. Pojemność wodna kotła kuchennego KSN 150 wynosi 15 litrów, pojemność załadunkowa paleniska 42 dm3. Drzwiczki paleniskowe mają szer. 245 mm i wys. 160 mm. Może być podłączony do komina do wyboru: z dwóch boków lub z tyłu. Króciec wylotowy spalin posiada średnicę 130 mm. Waży 170 kG. Wymiary zewnętrzne: szer. 450 mm, głęb. 600 mm, wys. 850 mm. Wysokość kotła kuchennego może być regulowana na nóżkach w granicach od 847 do 867 mm.

KSN 210 ma moc znamionową do wody 18,5 kW. Opalany koksem i przy otwartej pokrywie wierzchniej, dodatkowo przekazuje do pomieszczenia, w którym się znajduje 2,1 kW ciepła na drodze konwekcji ciepłego powietrza, a przy opuszczonej wierzchniej płycie - 1,2 kW. Jego moc całkowita (woda + powietrze) wynosi ok. 20,8 kW. Przy podniesionym ruszcie do góry w położenie letnie jego moc spada do 7 kW. Pojemność wodna kotła kuchennego KSN 210 wynosi 19 litrów, pojemność załadunkowa paleniska 52 dm3. Drzwiczki paleniskowe mają szer. 300 mm i wys. 160 mm. Może być podłączony do komina do wyboru: z dwóch boków lub z tyłu. Króciec wylotowy spalin posiada średnicę 150 mm. Waży 194 kG. Wymiary zewnętrzne: szer. 600 mm, głęb. 600 mm, wys. 850 mm. Wysokość kotła kuchennego może być regulowana na nóżkach w granicach od 847 do 867 mm.


*****

Kocioł kuchenny typu PG firmy Kuenzel (obecnie niedostępny do odwołania) jest niemieckim odpowiednikiem austriackiego kotła kuchennego na paliwa stałe opisanego powyżej. Pełni on funkcję klasycznego kotła centralnego ogrzewania z jednoczesnym przygotowywaniem ciepłej wody użytkowej i możliwością gotowania na płycie kuchennej. Moc kotła umożliwia wyprodukowanie kilkaset litrów ciepłej wody sanitarnej dziennie. Przystosowany jest do spalania praktycznie każdego rodzaju paliw stałych: drewna, węgla kamiennego i brunatnego, koksu, brykietów, torfu, biomasy itd. W firmie Kuenzel pierwsze kotły kuchenne zaprojektowano i opatentowano w 1935 roku. W ciągu ostatnich 70 lat znacznie je zmodernizowano i ulepszono. Jednym z nowszych zastosowanych rozwiązań jest podnoszony i opuszczany ruchomy ruszt. Konstrukcyjnie kocioł jest bardzo oryginalny i nie posiada podobnie opracowanego i wykonanego jak on odpowiednika. Okrągłe pionowe ścianki wymiennika wodnego, pozbawione wszelkich kantów,
 

tworzą jakby wewnętrzny szyb ścian tygla, a poruszająca się wewnątrz tego tygla w pionie platforma rusztowa tzw. „winda ogniowa” służy nie tylko do precyzyjniejszego przystosowania kotła do zmieniającego się zapotrzebowania na moc cieplną, lecz pozwala na zmianę jego trybu pracy np. z funkcji centralnego ogrzewania na funkcję gotowania z jednoczesnym przygotowaniem ciepłej wody użytkowej. Płynna regulacja wysokości platformy rusztowej przyczynia się do łatwego przystosowywania kotła do różnych obciążeń cieplnych i zadań. Regulacja wysokości położenia rusztu odbywa się za pomocą jednej wygodnej dźwigni. Umożliwia ona również wstrząsanie rusztem przy każdej wysokości jego położenia. Mechanizm podnoszenia rusztu jest niezawodny - jest solidnie zmontowany i zaprojektowany jako doskonała konstrukcja. Nie używana dźwignia jest schowana za przednią pokrywą kotła w położeniu pionowym. Nie przyczynia się więc do pogorszenia zewnętrznego wizerunku urządzenia. W najniższym położeniu rusztu kocioł uzyskuje pełną moc. Komora spalania jest wtedy największa, a czas spalania jednego załadunku paliwa najdłuższy. Najwyższe położenie rusztu pomniejsza komorę paleniskową do komory typowej dla kuchni węglowej z priorytetem gotowania i jednoczesnym wytwarzaniem ciepłej wody użytkowej. W tym położeniu rusztu kocioł ma najmniejszą moc cieplną i jednocześnie największą moc gotowania. Każde stopniowe obniżanie platformy rusztowej z najwyższego położenia, powiększa nam odpowiednio moc cieplną kotła kuchennego do wody i jego stałopalność, a zmniejsza moc gotowania. Zaokrąglony kocioł najlepiej znosi naprężenia cieplne i wysokie ciśnienia, podobnie jak

 
cylinder w silniku spalinowym. Konstrukcja jego przyczynia się więc do zwiększenia żywotności urządzenia grzewczego. Gładkie powierzchnie bez kątów i kantów upraszczają do tego czyszczenie kotła.
PG standardowo wyposażony jest w wysokiej klasy ceramiczną płytę grzewczą. Posiadanie jej wpływa na podniesienie estetyki wizualnej kotła kuchennego. Ułatwione jest jej także czyszczenie i pielęgnacja.
Alternatywnie, za dopłatą, PG może posiadać płytę grzewczą ze stali nierdzewnej.
Na płycie można ustawić nawet kilka garnków jednocześnie. Kocioł kuchenny posiada certyfikaty: DIN EN ISO 9001:2000;EN 303.5; EN 12828.

Produkowany jest o mocy 15 kW i 25 kW.

Kocioł kuchenny PG 15 posiada moc do wody 15 kW. Moc ciepła promieniowania na pomieszczenie kuchenne wynosi 1,8 kW. Palenisko ma głębokość 354 mm a wysokość 500 mm. Pojemność paleniskowa - 35 litrów. Wymiar otworu paleniska: szer. 240 mm, wys. 158 mm. Pojemność wodna kotła kuchennego - 20 litrów, niezbędne ciśnienie tłoczenia 18 Pa. Średnice przyłączy wodnych kotła (zasilania i powrotu) - 1 ¼”. Posiada przyłącze do komina o średnicy 150 mm. Masa przepływowa spalin 0,03 kg/s. Waga 180 kg. Jego wymiary zewnętrzne to: szer. 502 mm, głęb. 650 mm, wysokość 845 mm.

Kocioł kuchenny PG 25 posiada moc do wody 25 kW. Moc ciepła promieniowania na pomieszczenie kuchenne wynosi 2,2 kW. Palenisko ma głębokość 354 mm a wysokość 500 mm. Pojemność paleniskowa - 48 litrów. Wymiar otworu paleniska: szer. 240 mm, wys. 158 mm. Pojemność wodna kotła kuchennego - 27 litrów, niezbędne ciśnienie tłoczenia 18 Pa. Średnice przyłączy wodnych kotła (zasilania i powrotu) - 1 ¼”. Posiada przyłącze do komina o średnicy 180 mm. Masa przepływowa spalin 0,04 kg/s. Waga 200 kg. Jego wymiary zewnętrzne to: szer. 610 mm, głęb. 650 mm, wysokość 845 mm.

Kocioł kuchenny PG ma dużą moc przede wszystkim do wody, więc efektywnie dogrzewa inne oddalone pomieszczenia za pomocą czynnika
   

wodnego. Samo przebywanie wokół niego jest również komfortowe, gdyż kocioł będąc izolowany, oddaje mało ciepła przez promieniowanie do pomieszczenia w którym się znajduje, przy dysponowaniu jednocześnie dużą mocą przekazywaną wodzie. Nie wytwarza się więc wokół niego nieprzyjemnie wysoka temperatura otoczenia.

To, że może spalać każdy rodzaj paliwa stałego jest jego również ogromną zaletą. Nie uzależnia nas od jednego rodzaju opału (nieraz trudnego do zdobycia w określonych regionach lub drogiego w zakupie). Każdy użytkownik jego ma możliwość wybrania opału, który najłatwiej mu pozyskać za rozsądną aktualnie cenę i który mu najlepiej w jego warunkach odpowiada. Przystosowanie jego do spalania paliw stałych o wysokiej wartości opałowej (węgiel kamienny, koks), przyczynia się do zastosowania jego wszędzie tam, gdzie nie ma możliwości składowania i sezonowania dużej ilości drewna. Mając w domu tego typu kocioł kuchenny, nie przerażają nas wiadomości o ciągłych podwyżkach strategicznych surowców opałowych: oleju i gazu - my spalamy krajowe surowce i nikt nam żadnego kurka nie zakręci.

Kocioł kuchenny PG posiada nowoczesny design: prosty, elegancki, pozbawiony zbędnych detali. Obudowa zewnętrzna jest wykonana ze stali nierdzewnej inox, która gwarantuje długowieczność i łatwość czyszczenia. Elegancji dodaje zarówno zamontowana fabrycznie płyta ceramiczna, jak i - zmieniona na życzenie - płyta grzewcza ze stali nierdzewnej.
Kocioł kuchenny PG jest popularnym urządzeniem w Niemczech. Nie ma w tym nic dziwnego, gdyż to uniwersalne urządzenie grzewcze posiada same zalety.


*****

 
Kuchenny kocioł grzewczy na paliwa stałe Central 23 to łatwe w obsłudze urządzenie grzewcze, zapewniające ciepło na potrzeby centralnego ogrzewania i do wytworzenia ciepłej wody użytkowej. Należy do grupy kotłów niskotemperaturowych i przeznaczone jest zarówno do otwartego systemu c.o. w obiegu grawitacyjnym i wymuszonym pompowym, jak i do układu zamkniętego. Współpracuje z instalacją c.o. z możliwością jednoczesnego wykorzystania górnej płyty grzewczej do gotowania lub dodatkowego dogrzewania powietrznie pomieszczenia, w którym się znajduje. Może być zamontowane w mieszkaniach domów wielorodzinnych, w domach jednorodzinnych, pawilonach handlowych i usługowych, w pomieszczeniach gospodarczych i innych. Obudowa kotła wykonana jest z emaliowanej stalowej blachy, co podnosi walory estetyczne urządzenia. Jest to szczególnie istotne w przypadku instalacji jego w pomieszczeniu kuchennym. Kocioł posiada standardowo wbudowaną spiralę (wężownicę bezpieczeństwa) wykonaną z miedzi, służącą jako dodatkowe zabezpieczenie przed przegrzaniem kotła zamontowanego w układzie zamkniętym

z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Na wyposażeniu ma także termostat i sondę pomiarową, co umożliwia automatyczne otwieranie lub przymykanie dopływu powietrza wg wcześniej ustawionej ręcznie nastawy na regulatorze termostatycznym powietrza.

Posiada zamontowany w palenisku dodatkowy ruchomy ruszt, pozwalający na oszczędne ogrzewanie i gotowanie w sezonie przejściowym (np. lato, jesień). Podczas palenia na dodatkowym górnym ruszcie, płyta ogrzewana jest przez płomień bezpośrednio z bliskiej odległości, co zmniejsza koszt gotowania i ogrzewania (lub przygotowywania ciepłej wody użytkowej). W sezonie grzewczym, gdy używane jest palenisko główne, górny ruszt pozostaje w położeniu pionowym. W kotle wykorzystuje się wtedy jego nominalną moc cieplną. Przystosowany jest do spalania różnych rodzajów paliw: koksu, węgla, drewna itp. Przy spalaniu koksu osiąga znamionową moc cieplną do wody 23,3 kW, drewna - 16,3 kW. Przez górną płytę grzewczą oddaje dodatkowo ciepło do otoczenia o mocy 2,3 kW. Pojemność wodna kotła 16 dm3, masa 140 kg.

Wymiary zewnętrzne prezentowanego kotła kuchennego: szer. 360 mm, głęb. 610 mm i wys. 850 mm. Króciec podłączenia spalin jest o średnicy fi 145 mm. Kocioł ma możliwość podłączenia czopucha do komina z lewej lub prawej strony i od tyłu.

*****

Termokuchnie


Hiszpańska Clasica jest przykładem termokuchni, której prawie nie zmieniony design królował w państwach położonych nad Morzem Śródziemnym przez wiele dziesiątków lat. Jej wygląd przeszedł już do klasyki wzornictwa, o czym może świadczyć także jej nazwa.

Obecna Clasica, choć klasyczna w kształtach, jest wysokiej jakości urządzeniem grzewczym, bardzo solidnie wykonanym. Przeznaczona jest do przygotowywania potraw na płycie kuchennej, pieczenia w piekarniku, produkowania jednocześnie ciepłej wody użytkowej oraz do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych za pośrednictwem wodnej instalacji centralnego ogrzewania. Izbę kuchenną, w której się znajduje, ogrzewa swymi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi. Paliwem do niej jest odpowiednio długo i właściwie sezonowane drewno (jak do kominka) i brykiety drzewne z trocin drzew liściastych. Maksymalna długość polan nie powinna przekraczać 40 cm.
Produkowana jest w trzech kolorach emalii: kremowym, czarnym i brązowym. Może być wyposażona w tradycyjną żeliwną płytę grzewczą, estetycznie obrobioną, z dwoma fajerkami, jak i w nowoczesną płytę ceramiczną, podnoszącą jej standard nie tylko estetyczny.

Clasica wyposażona jest w dwustrefowe spalanie. Niezależna regulacja dopływu powietrza pierwotnego i wtórnego wpływa na precyzyjniejsze sterowanie procesami spalania drewna i na polepszenie czystości spalania. Zmienna regulacja proporcji powietrza pierwotnego i wtórnego jest potrzebna również do efektywniejszego spalania różnych rodzajów paliw. Proporcja powietrza pierwotnego do wtórnego jest inna przy paleniu drewnem, a inna przy stosowaniu brykietów drzewnych.
Posiada bardzo wysoką sprawność 79 % i zdolność czystego spalania. Przy zredukowanym dopływie tlenu do 13 %, emituje do atmosfery 0,19 % CO.

W palenisku znajduje się żeliwny ruszt z płynną regulacją wysokości. Zaletą tego rozwiązania jest to, że komora spalania może zostać zmniejszona w sezonie letnim do pojemności wystarczającej dla wyprodukowania odpowiedniej ilości ciepłej wody do celów sanitarnych, przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości gotowania na płycie kuchennej i pieczenia w piekarniku. Ruszt bardzo wygodnie można bezstopniowo podnosić i opuszczać w zależności od potrzeb, kręcąc-w jedną stronę lub w drugą-kluczem w kształcie korby. Klucz wsadza się w specjalne miejsce po otwarciu popielnika. Mechanizm podnoszenia rusztu podobny jest do ręcznego podnośnika samochodowego i na takiej samej zasadzie podnosi się i opuszcza. W najniższym położeniu rusztu utworzone palenisko ma wysokość 480 mm.

Występuje w dwóch wariantach wymiarowych, łatwiej więc jest dobrać odpowiednią termokuchnię gabarytowo do różnej wielkości pomieszczeń kuchennych.

Clasica 7 TE ma wymiary zewnętrzne: szer. 900 mm, głęb. 550 mm, wys. 850 mm, wymiary paleniska: szer. 230 mm, wys. 480 mm, głęb. 430 mm, wymiary piekarnika: szer. 420 mm, wys. 400 mm, głęb. 430 mm. Waży 235 kg. Ma moc do wody 9 kW, do powietrza 5 kW. Jest w stanie ogrzać kubaturę od 280 do 350 m3. Posiada autonomię spalania od 8 do 10 godzin.

Clasica 8 TE; ma wymiary zewnętrzne: szer. 1000 mm, głęb. 550 mm, wys. 850 mm, wymiary paleniska: szer. 230 mm, wys. 480 mm, głęb. 430 mm, wymiary piekarnika: szer. 500 mm, wys. 400 mm, głęb. 430 mm. Waży 252 kg. Ma moc do wody 9 kW a do powietrza 7 kW. Posiada autonomię spalania od 8 do 10 godzin.

Każda z termokuchni posiada wymiennik wodny o pojemności 18 l. Clasica 8 TE ma drzwi piekarnika z szybą i z wbudowanym w ramę termometrem. Clasica 7 TE może posiadać-do wyboru-piekarnik zabudowany nieprzeszklony z termometrem lub z szybą i z wbudowanym w ramę termometrem. Zarówno w pierwszym przypadku, jak i w drugim, termometr jest odpowiednio pochylony, by można było łatwiej i wygodniej, bez schylania się, odczytywać z niego wskazania. Wszystkie posiadają duże i ergonomiczne rączki w drzwiczkach, dzięki czemu zwiększa się bezpieczeństwo, komfort i prostota ich otwierania. Standardowo wszystkie metalowe okucia są mosiężne, jednak na zamówienie mogą być chromowane. W opcji za dopłatą piekarnik może być wykonany ze stali inox (kwasoodpornej) gwarantującej jego bardzo długą żywotność. Wszystkie termokuchnie Clasica mają wylot spalin o średnicy fi 150 mm umieszczony z prawej strony. Wyposażone w ceramiczną płytę grzewczą mogą być podłączone do komina tylko od tyłu z prawej strony, a z płytą żeliwną dodatkowo od góry z płyty grzewczej z prawej strony.

Dla bezproblemowego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia, do pomieszczenia, gdzie jest zainstalowana termokuchnia, musi być doprowadzona dostateczna ilość powietrza z zewnątrz, dla zagwarantowania właściwego spalania, podobnie jak dla wkładu kominkowego. Otwór powinien być chroniony kratką z siatką i nie powinien być nigdy zamknięty. Umieszczony powinien być w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza.

Instalacja hydrauliczna w układzie otwartym musi być wyposażona w zbiornik przelewowy otwarty umieszczony w jej najwyższym punkcie. Zamontowanie termokuchni w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym może być wykonane pod warunkiem dodatkowego wyposażenia jej w urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła.

*
Gdyby gospodyni domu, zdecydowana na wyposażenie swojej izby kuchennej w termokuchnię na drewno, zażyczyła sobie użytkować razem z nią w komplecie, pasującą do niej wizualnie, kuchnię elektryczną lub gazową, to na rynku polskim dostępna jest jedyna taka oferta, a do tego zaspokajająca nawet najwybredniejsze gusta.
Do termokuchni Clasica bardzo łatwo można dobrać sobie do kompletu kuchnię elektryczną lub gazową, tak aby obie wzbudzały u każdego, kto je ujrzy entuzjastyczny zachwyt i pragnienie posiadania ich. Design kuchni jest tak oryginalny, że nawet ich właścicielom na pewno nigdy się nie opatrzą. Wykonane z solidnych materiałów, na pewno, bardzo długo będą pieściły wszystkie zmysły domowników i ich gości.
Każda kuchnia elektryczna wyposażona jest fabrycznie w płytę grzewczą szklano-ceramiczną. Można więc połączyć, w idealny wizualnie duet, termokuchnię na drewno i kuchnię elektryczną, obydwie z płytami szklano-ceramicznymi. Jest to ewenement nie tylko na skalę europejską, ale i światową.
Nic nie stoi-oczywiście-na przeszkodzie, by połączyć wizualnie termokuchnię Clasica posiadającą górną płytę żeliwną z kuchnią elektryczną z płytą szklano-ceramiczną lub z kuchnią gazową z fajerkami. Tak samo pięknie będą się razem prezentowały w każdej z opcji.


Termokuchnia na drewno Clasica produkowana jest w kolorze czarnym z mosiądzowanymi dodatkami lub z chromowanymi, w kolorze kremowym z chromowanymi dodatkami i w kolorze brązowym z chromowanymi dodatkami. W takich też kolorach i wariantach metalowych okuć dostępne są wszystkie kuchnie elektryczne i gazowe, które można zamontować, w pomieszczeniu kuchennym, razem z termokuchnią na drewno Clasicą, by tworzyły wizualnie elegancki komplet.

*

 
Te piękne kuchnie elektryczne i gazowe nie musimy montować tylko w obecności termokuchni na drewno. Jeżeli nie ma potrzeby zamontowania termokuchni, można zamontować samą kuchnię elektryczną lub gazową. Będzie się prezentować wyśmienicie, będąc największą ozdobą pomieszczenia.

Gospodyni, korzystająca naprzemiennie z kuchni gazowej i elektrycznej, może je obie, nawet obok siebie, ulokować w pomieszczeniu, gdyż wizualnie niczym się nie różnią. Kuchnia gazowa posiada na górze jedynie fajerki, a elektryczna płytę szklano-ceramiczną. To jedyna różnica, wynikająca z zastosowanego w każdej z nich odmiennego nośnika energii.

Jeżeli kuchni elektrycznej lub gazowej nie życzą sobie Państwo użytkować razem

z termokuchnią na drewno, to w ofercie tych pięknych kuchni mamy do wyboru dodatkową gamę modeli: kuchnie ogrzewane prądem lub gazem w kolorze czarny mat z okuciami chrom mat lub miedzianymi, kuchnie w kolorze niebieskim (właściwie w kolorze pomiędzy ciemnym fioletem, a ciemnym granatem) z okuciami chromowanymi i kuchnie w jasnym brązie (beżu) z okuciami w kolorze miedzi.


Każda kuchnia elektryczna wyposażona jest w ceramiczną płytę wierzchnią z 4 polami grzewczymi i w piekarnik ogrzewany energią elektryczną, natomiast w kuchniach gazowych płyta grzewcza jest wykonana ze stali kwasoodpornej, na której zamontowane są 4 palniki gazowe. Piekarnik w niej ogrzewany jest także gazem.
Wymiary zewnętrzne kuchni elektrycznej i gazowej są takie same: szer. 600 mm, głęb. 600 mm i wys. 850 mm. Dzięki swoim uniwersalnym wymiarom idealnie pasują do dostępnych na rynku mebli kuchennych. Szeroka gama kolorów umożliwia aranżację kuchenek zarówno do nowoczesnych, jak i tradycyjnych zabudów kuchennych.


*****

Hiszpańska termokuchnia Lis przeznaczona jest do przygotowywania potraw na płycie kuchennej, pieczenia w piekarniku, produkowania jednocześnie ciepłej wody użytkowej oraz do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych za pośrednictwem wodnej instalacji centralnego ogrzewania. Izbę kuchenną, w której

się znajduje, ogrzewa swymi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi. Przystosowana jest do opalania sezonowanym drewnem i brykietami drzewnymi z trocin drzew liściastych. Jej piękne, ponadczasowe kształty, są dopieszczone w każdym najdrobniejszym szczególe. Wszelkie zdobienia, wykończenia okuć metalowych są dopracowane perfekcyjnie. Standardowo posiada szlifowaną stalową płytę grzewczą z dwoma fajerkami, jednak w opcji może być wyposażona w płytę grzewczą ceramiczną, która jeszcze bardziej przyczynia się do podniesienia estetyki tej pięknej termokuchni i do podwyższenia jej ogólnego standardu. Króciec dymowy ma średnicę 150 mm i jest umieszczony tylko w jednym miejscu: z tyłu z prawej strony. Produkowana jest w czarnym kolorze emalii. W wersji podstawowej wszystkie metalowe okucia są mosiężne, jednak w opcji mogą być chromowane. Drzwiczki piekarnika wyposażone są w zdobioną szybę z termometrem.

Lis posiada dwustrefowe spalanie. Do paleniska ma doprowadzone dwa osobne dopływy powietrza. Każdy z tych dopływów powietrza jest niezależnie od siebie regulowany. Łatwiej wpływać jest więc przy ich pomocy na precyzyjniejsze ujarzmianie procesów spalania, na utrzymywanie większej czystości spalania w różnych etapach spalania drewna, także podczas zredukowanego dopływu powietrza, gdy chcemy by autonomia spalania kuchni była jak najdłuższa. Zmienna regulacja proporcji powietrza pierwotnego i wtórnego jest potrzebna również do efektywniejszego spalania różnych rodzajów paliw. Proporcja powietrza pierwotnego do wtórnego jest inna przy paleniu drewnem, a inna przy stosowaniu brykietów drzewnych

Dostępna jest w trzech wariantach wymiarowych, co znacznie ułatwia dopasowanie jej wymiarami do różnych wielkości kubatur pomieszczeń kuchennych.

Termokuchnia na drewno Lis 5TE ma wymiary zewnętrzne: szer. 750 mm, głęb. 550 mm, wys. 850 mm, wymiary paleniska: szer. 230 mm, wys. 480 cm, głęb. 430 mm, wymiary piekarnika: szer. 280 mm, wys. 430 mm, głęb. 420 mm. Posiada moc do wody 9 kW, do powietrza 4,5 kW. Waży 199 kG.

Termokuchnia Lis 7TE ma wymiary zewnętrzne: szer. 900 mm, głęb. 550 mm, wys. 850 mm, wymiary paleniska: szer. 230 mm, wys. 480 mm, głęb. 430 mm, wymiary piekarnika: szer. 370 mm, wys. 420 mm, głęb. 420 mm. Posiada moc do wody 9 kW, do powietrza 5 kW. Waży 214 kG.

Termokuchnia Lis 8TE ma wymiary zewnętrzne: szer. 1000 mm, głęb. 550 mm, wys. 850 mm, wymiary paleniska: szer. 230 mm, wys. 480 mm, głęb. 430 mm, wymiary piekarnika: szer. 420 mm, wys. 400 mm, głęb. 420 mm. Posiada moc do wody 9 kW a do powietrza 5,5 kW. Waży 239 kG.

Każda z termokuchni ma zamontowany wymiennik wodny o pojemności 18 l. Wszystkie modele termokuchni Lis za pomocą czynnika wodnego są w stanie ogrzać do 90 m2, nie licząc energii cieplnej przekazywanej przez rozgrzane powierzchnie kuchni do otoczenia.

W standardzie piekarnik wewnątrz jest emaliowany, w opcji za dopłatą może być wykonany ze stali inox (kwasoodpornej) gwarantującej jego bardzo długą żywotność.

Dla bezproblemowego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia, do pomieszczenia, gdzie jest zainstalowana termokuchnia, musi być doprowadzona dostateczna ilość powietrza z zewnątrz, dla zagwarantowania właściwego spalania, podobnie jak dla wkładu kominkowego. Otwór powinien być chroniony kratką z siatką i nie może być nigdy zamknięty. Umieszczony powinien być w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza.
Instalacja hydrauliczna w układzie otwartym musi być wyposażona w zbiornik przelewowy otwarty umieszczony w jej najwyższym punkcie. Zamontowanie termokuchni w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym może być wykonane pod warunkiem dodatkowego wyposażenia jej w urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła.

Lis jest bardzo solidnie wykonana i prezentuje się w pomieszczeniu kuchennym wytwornie i elegancko.


*****

Włoska termokuchnia Termosovrana DSA, wyposażona w wodny wymiennik cieplny, przeznaczona jest do przygotowywania potraw na płycie kuchennej, pieczenia w piekarniku, produkowania jednocześnie ciepłej wody użytkowej oraz do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych za pośrednictwem wodnej instalacji centralnego ogrzewania. Izbę kuchenną, w której się znajduje, ogrzewa swymi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi.
Paliwem dla niej są odpowiednio długo i właściwie sezonowane kawałki drewna (jak do kominka) i brykiety drzewne z trocin drzew liściastych. Drewno powinno mieć długość ok. 30 cm i obwód max. 30-35 cm. Zużycie drewna przy mocy nominalnej - 3,9 kg na godzinę. Dostępna jest w kolorze emalii: czarnym, białym i w dymnym brązie.


Całkowita moc termiczna 13,5 kW. Moc wymiennika wodnego 9 kW, moc do powietrza (moc ogrzewania pomieszczenia swymi rozgrzanymi powierzchniami) - 4,5 kW. W bardzo dobrze zaizolowanym budynku jest w stanie ogrzać kubaturę do 387 m3. Waży 166 kG.

Emaliowany na gorąco piekarnik Termosovrany posiada wymiary: szer. 330 mm, wys. 300 mm i głęb. 410 mm. Za drzwiczkami maskującymi piekarnika ukryte są dodatkowe przeźroczyste drzwi z wbudowanym termometrem. W dolnej części kuchni znajduje się obszerna wysuwana szuflada na drewno, pomagająca w utrzymaniu porządku wokół kuchni.

Jest wyposażona w wylot spalin tylny i górny - obydwa z prawej strony. Średnica króćca wylotu spalin fi 130 mm. Właściwe podciśnienie w kominie powinno wynosić 17-20 Pa (1,7-2,0 mm słupa wody), a komin nie powinien być niższy niż 5 m. Jest więc wymagająca. Za małe podciśnienie może uniemożliwić właściwe rozgrzanie piekarnika i mieć negatywny wpływ na pieczenie w nim potraw.

Wykonana jest z blachy stalowej, emaliowanej na gorąco. Górną ramę, płytę grzewczą i dużą fajerkę ma wykonane z żeliwa. Całość płyty grzewczej jest dokładnie i estetycznie obrobiona i osadzona z odpowiednią dylatacją. Zabezpiecza to ją przed zdeformowaniem lub pęknięciem.

Termosovrana DSA posiada wymiary zewnętrzne: szer. 964 mm (na wysokości galeryjki), głęb. 640 mm (na wysokości galeryjki) i wys. 850 mm. Ma duże i obszerne palenisko szer. 257 mm, wys. 250 mm i głęb. 395 mm. Przedni otwór paleniska (po otwarciu drzwi) ma szer. 217 mm i wys. 172 mm.

Przeszklone palenisko i piekarnik mają przyciemnione, barwione w masie, szyby na brązowo. Od zewnątrz pokryte są refleksyjną powłoką, dającą lustrzany efekt. Widoczny ogień w Termosovranie jest przez to dyskretny i subtelny. Obraz płomieni jest uszlachetniony, jakby ktoś nałożył na nie jeden z filtrów programu graficznego, podnoszącego ich atrakcyjność wizualną. Nawet gdy nie pali się w niej, efekt lustrzanego odbicia przykuwa wzrok każdego wchodzącego do kuchni gościa. Zawsze jest elegancka i frapująca.
Pod piekarnikiem i paleniskiem znajduje się podłużna ogrzewana szuflada, przeznaczona do rozmrażania produktów, suszenia owoców, warzyw i grzybów lub do podtrzymywania temperatury potraw.

Odpowiednia - manualna (ręczna) - regulacja procesów spalania odbywa się za pomocą dwóch osobnych regulatorów powietrza pierwotnego i wtórnego, znajdujących się pod drzwiczkami maskującymi palenisko i popielnik. Szybko reagująca, ręczna regulacja mocy potrzebna jest przede wszystkim podczas użytkowania Termosovrany w funkcji gotowania i pieczenia. Potrzebne jest tutaj precyzyjne sterowanie mocą w zależności od chwilowych potrzeb. Oprócz regulowanych niezależnie dopływów powietrza pierwotnego i wtórnego Termosovrana DSA posiada fabrycznie ustaloną ilość ogrzanego dopływu powietrza trzeciorzędnego wydobywającego się z dysz umieszczonych na wewnętrznym boku paleniska (z prawej strony). Termosovrana wyposażona jest więc w system trójstrefowego spalania, optymalizujący czystość spalania drewna we wszystkich jego fazach. Posiada bardzo wysoką sprawność 81,2%. Przy zredukowanym dopływie tlenu do 13 %, emituje do atmosfery 0,12 % CO.

W osiąganiu tak wysokich parametrów dużą zasługę mają zastosowane dwa oddzielne dopływy powietrza do spalania: pierwotnego i wtórnego. Każdy z tych dopływów powietrza jest niezależnie od siebie regulowany. Łatwiej jest wpływać więc przy ich pomocy na precyzyjniejsze i czystsze ujarzmianie procesów spalania w różnych etapach spalania drewna, także podczas zredukowanego dopływu powietrza, gdy chcemy by autonomia spalania kuchni była jak najdłuższa.

W urządzeniach grzewczych z regulowanym dopływem powietrza wtórnego dużo łatwiej jest wytworzyć właściwsze warunki termiczne, w których procesy spalania przebiegają dużo czyściej w porównaniu do urządzeń grzewczych wyposażonych tylko w jeden dopływ powietrza pod ruszt. W urządzeniach posiadających tylko jeden regulowany dopływ powietrza pierwotnego, podczas przytłumienia tego dopływu powietrza, by uzyskać dłuższy czas spalania drewna, dochodzi do tlenia się załadowanego paliwa, czyli niecałkowitego spalania i osadzania się szkodliwej smoły drzewnej na ściankach paleniska, komory dymowej, rur czopucha i w przewodzie kominowym na całej jego wysokości. Jest to bardzo uciążliwy i niebezpieczny proces, grożący wybuchem pożaru komina.
Zmienna regulacja proporcji powietrza pierwotnego i wtórnego jest potrzebna także do efektywniejszego spalania różnych rodzajów paliw. Proporcja powietrza pierwotnego do wtórnego jest inna przy paleniu drewnem, a inna przy stosowaniu brykietów drzewnych.
Na czystość spalania i osiąganie przez termokuchnię bardzo wysokiej sprawności ma też znaczący wpływ dopływ powietrza trzeciorzędnego, w który jest wyposażona. Przedostające się do paleniska powietrze trzeciorzędne jest ogrzane. Łatwiej więc miesza się z gorącymi gazami w palenisku i wytwarza bardziej jednorodny dym, który w takiej postaci ulega dokładniejszemu dopaleniu. Intensywość dopływu powietrza tercjalnego jest stała, ustalona fabrycznie w warunkach laboratoryjnych.
Wysoka sprawność i czystość spalania to ekonomika i bezpieczeństwo użytkowania.

Dwa boki paleniska (lewy i tylny) to wymiennik wodny wykonany z wysokiej jakości stali. Wewnętrzny (prawy) bok paleniska posiada otwory dopływu powietrza tercjalnego, przyczyniającego się do efektywniejszego spalania drewna.
Odpowiednia konstrukcja wymiennikowa paleniska, trzystrefowe w nim spalanie, plus do tego rozbudowanie wymiennika wodnego o drabinkową, rurową jego część nad piekarnikiem, zwiększającą dodatkowo moc oddawaną do wody, lecz nie przyczyniającą się do nadmiernego wychłodzenia gorących gazów (przez swą ażurowość), to klucz do osiągów, jakimi może poszczycić się Termosovrana DSA. Dzięki takiemu rozwiązaniu, termokuchnia osiąga dużą moc do wody, przy zachowaniu bardzo wysokiej użyteczności i funkcjonalności jej piekarnika.

Wymiennik wodny ma pojemność 12 litrów. Średnice przyłączy wodnych (zasilania i powrotu) - G 1”. Standardowo w wymiennik wodny wbudowana jest wężownica bezpieczeństwa (G ½”). Dzięki niej termokuchnia bezpiecznie może być włączona do układu hydraulicznego zamkniętego z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Została skonstruowana przede wszystkim do nowoczesnych układów zamkniętych, choć może być użytkowana także w układzie otwartym z przepływowym naczyniem wyrównawczym.

Z wbudowaną wężownicą i przy dodatkowo zamontowanym bezprądowym zaworze termicznym, termokuchnia może być chroniona przed nadmiernym wzrostem temperatury i ciśnienia w układzie, nawet w przypadku braku prądu. Bezprądowy zawór termiczny automatycznie upuszcza do kanalizacji za gorącą wodę z wężownicy (95°C), obniżając temperaturę wody w wymienniku wodnym termokuchni poniżej wartości krańcowej przegrzania. Bezprądowy zawór termiczny, upuszczając wodę z wężownicy, a nie bezpośrednio z wymiennika termokuchni, chroni cały układ hydrauliczny przed napływem nowej wody uzupełniającej z wodociągu, a działającej destruktywnie na instalację grzewczą. Znacznie wydłuża się przez to bezawaryjne użytkowanie wodnej instalacji grzewczej, przy zapewnieniu maksimum bezpieczeństwa całego układu. Takie rozwiązanie pośredniego schładzania, poprzez wężownicę bezpieczeństwa, chroni także skutecznie wymiennik wodny przed pęknięciem pod wpływem szoku termicznego.

Ogrzewanie pomieszczeń odbywa się za pomocą medium wodnego i poprzez ogrzewanie ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi termokuchni powietrza w izbie, w której się znajduje.

Z prawej strony, na froncie kuchni, między relingiem płyty grzewczej a drzwiczkami piekarnika, znajduje się mosiężna dźwignia do regulowania drogi przepływu gorącego dymu. Dźwignia ta, zwana regulatorem dymu, służy do przekształcania termokuchni z funkcji gotowania na funkcję pieczenia i ogrzewania konwekcyjnego. Kiedy popchnie się dźwignię w stronę obudowy kuchni, gorące gazy płyną nad piekarnikiem (pod wierzchnią płytą grzewczą) bezpośrednio w stronę wylotu do komina. Moc gotowania na płycie kuchennej jest wtedy największa, przy zmniejszonej mocy grzewczej przez boczne ścianki zewnętrzne kuchni. Jeżeli natomiast pociągnie się ją do siebie, gorące gazy drzewne wydłużają swoją drogę przepływu przez wnętrze kuchni i płyną wokoło piekarnika. Temperatura wewnętrzna urządzenia grzewczego rośnie wówczas w sposób jednolity i termokuchnia oddaje wtedy, poprzez swoje wszystkie powierzchnie grzewcze, ciepło o największej mocy do pomieszczenia. W tym położeniu dźwigni możemy wykorzystać także moc cieplną termokuchni do pieczenia w piekarniku.

Dla właściwego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia grzewczego, wykorzystującego naturalny ciąg komina, do pomieszczenia gdzie jest zainstalowana termokuchnia, musi być dostarczana w sposób ciągły dostateczna ilość powietrza do spalania (do 25 m3/h). Oznacza to konieczność doprowadzenia z zewnątrz powietrza, podobnie jak do wkładu kominkowego, o minimalnej średnicy przewodu 120 mm i długości nie większej niż 4 mb. Przewód nie może mieć więcej niż 3 kolanka, a jego otwór wlotowy powinien być chroniony kratką zaopatrzoną w siatkę, bez możliwości szczelnego zamknięcia jej. Wylot najlepiej umieścić w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza; najlepiej z tyłu termokuchni przy podłodze.

Ładny, bez zbędnych detali design, wysoka sprawność, trójstopniowe czyste spalanie, bezpieczne przystosowanie urządzenia grzewczego do pracy w układzie zamkniętym w nowoczesnych instalacjach hydraulicznych, to atuty tej termokuchni nie do przecenienia.

Wskazana jest współpraca Termosovrany w sezonie grzewczym z buforem wody grzewczej, a poza sezonem grzewczym z odpowiednio pojemnym zasobnikiem ciepłej wody użytkowej.

Dostępna jest tylko w wersji prawej podłączenia do komina.


*****

Termorosa DSA, z wbudowanym wodnym wymiennikiem cieplnym, przystosowana jest do spalania sezonowanego drewna i brykietów drzewnych z trocin drzew liściastych. Termokuchnia przeznaczona jest do przygotowywania potraw na płycie kuchennej, pieczenia w piekarniku, produkowania jednocześnie ciepłej wody użytkowej i ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych za pośrednictwem wodnej instalacji centralnego ogrzewania. Pomieszczenie, w którym się znajduje, dogrzewa wypromieniowując ciepło przez szybę witroceramiczną paleniska i poprzez ogrzewanie swymi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi.


Moc termokuchni do wody - 9 kW, moc do powietrza (moc ogrzewania ciepłymi powierzchniami) - 6,5 kW. W bardzo dobrze zaizolowanym budynku jest w stanie ogrzać kubaturę do 444 m3.

Obudowa zewnętrzna wykonana jest z płyt z blachy stalowej ocynkowanej, z części żeliwnych emaliowanych i okładzin: z ceramiki grzewczej (kafli majolikowych) lub z-modnego obecnie-naturalnego kamienia wulkanicznego (steatytu). Dostępna jest w bordowym kolorze kafli i w naturalnej okładzinie z kamienia wulkanicznego w kolorze niebieskim-morskim (Termorosa DSA-Petra). Kafle są produktem wysokiej jakości rzemieślniczej pracy i są w całości wykonywane ręcznie. Steatyt w stosunku do kafli posiada jeszcze lepsze własności magazynowania i późniejszego powolnego przekazywania ciepła do otoczenia.
W obudowie kaflowej waży 196 kG, obłożona kamieniem wulkanicznym - 218 kG.

Emaliowany na gorąco piekarnik Termorosy posiada wymiary: szer. 330 mm, wys. 300 mm i głęb. 410 mm. W dolnej części kuchni znajduje się obszerna wysuwana szuflada na drewno, pomagająca w utrzymaniu porządku wokół kuchni. Front szuflady stanowią dwa kafle lub dwie płyty steatytu.

Jest wyposażona w wylot spalin tylny i górny - obydwa z prawej strony. Średnica króćca wylotu spalin fi 150 mm. Właściwe podciśnienie w kominie powinno wynosić 17-20 Pa (1,7-2,0 mm słupa wody), a komin nie powinien być niższy niż 5 m. Jest więc wymagającym urządzeniem grzewczym co do komina. Za małe podciśnienie może uniemożliwić właściwe rozgrzanie piekarnika i mieć negatywny wpływ na pieczenie w nim potraw.

Szlifowana żeliwna płyta grzewcza posiada jedną dużą fajerkę z obręczami i krążkiem wewnętrznym. Całość jest dokładnie i estetycznie obrobiona i wpasowana. Płyta grzewcza jest osadzona z odpowiednią dylatacją. Zabezpiecza to ją przed zdeformowaniem lub pęknięciem.

Termorosa DSA posiada wymiary zewnętrzne: szer. 1017 mm (na wysokości galeryjki), głęb. 662 mm (na wysokości galeryjki) i wys. 852 mm. Ma duże i obszerne palenisko szer. 265 mm, wys. 285 mm i głęb. 400 mm. Przedni otwór paleniska (po otwarciu drzwi) ma szer. 220 mm i wys. 260 mm. Palenisko wyposażone w drzwiczki z szybą witroceramiczną wytrzymałą do 700°C, jest nie tylko idealnie przystosowane do efektywnego spalania drewna, ale umożliwia też podglądanie fascynującego widoku płonącego ognia. Drewno potrzebuje do dobrego spalania dużego i wysokiego paleniska, gdyż gazy drzewne spalają się przeważnie wysokim płomieniem. Takie palenisko posiada właśnie Termorosa.

Jako opał mogą być używane tylko odpowiednio długo i właściwie sezonowane (jak do kominka) kawałki drewna. Drewno powinno mieć długość ok. 30 cm i obwód max. 30-35 cm. Zużycie drewna przy mocy nominalnej - 4,5 kg na godzinę. Jako opał dobrze sprawdzają się brykiety drzewne, które są spalane bardzo ekonomicznie.

Odpowiednia - manualna (ręczna) - regulacja procesów spalania odbywa się za pomocą obrotowego zaworu do powietrza pierwotnego, znajdującego się na szufladzie popielnika i zaworu regulowania dopływu powietrza wtórnego, umieszczonego nad drzwiczkami paleniska. Ręczna regulacja mocy potrzebna jest przede wszystkim podczas użytkowania Termorosy dla przyjemności podkładania drewna i dla relaksu.
Gdy termokuchnia będzie wykorzystywana w funkcji pieca centralnego ogrzewania, manualne sterowanie będzie wtedy niewskazane i czasochłonnie kłopotliwe. Sprawę załatwia nam wtedy termostat, w który termokuchnia jest wyposażona. Posiada on funkcję zwiększania lub zmniejszania automatycznie intensywności spalania. Umieszczony jest pod piekarnikiem na drzwiczkach ogrzewanej wnęki przeznaczonej do suszenia, rozmrażania i ogrzewania potraw. Zgodnie z wybraną pozycją, termostat działa za pomocą zaworu wprowadzenia powietrza do paleniska. Przestawiając przełącznik zgodnie ze wskazówkami zegara od 0 do 5 ożywiamy ogień, a od 5 do 0 w stronę przeciwną do wskazówek zegara-przytłumiamy spalanie i zmniejszamy moc urządzenia grzewczego. Zawór, którym reguluje termostat intensywność dopływu powietrza do spalania, znajduje się na tylnej ścianie termokuchni. Dzięki niemu możemy precyzyjnie i wygodnie regulować mocą Termorosy. Według ręcznie ustawionej nastawy na regulatorze termostatycznym powietrza (od 1 do 5), steruje on automatycznie zaworem powietrznym i odpowiednio przymyka i otwiera dopływ powietrza, w zależności od wcześniej zadanej nastawy temperatury przez użytkownika, by utrzymywać na stałym poziomie właściwą temperaturę.
Wykorzystanie termostatu jest dużą wygodą we właściwym utrzymywaniu stałej temperatury piekarnika podczas jego użytkowania.

Oprócz regulowanych niezależnie dopływów powietrza pierwotnego i wtórnego Termorosa DSA posiada fabrycznie ustaloną ilość ogrzanego dopływu powietrza trzeciorzędnego wydobywającego się z dysz umieszczonych na wewnętrznym żeliwnym boku paleniska (z prawej strony). Termorosa wyposażona jest więc w system trójstrefowego spalania, optymalizujący czystość spalania drewna we wszystkich jego fazach. Posiada bardzo wysoką sprawność 79,9%. Przy zredukowanym dopływie tlenu do 13 %, emituje do atmosfery 0,12 % CO.

W osiąganiu tak wysokich parametrów dużą zasługę mają zastosowane dwa oddzielne dopływy powietrza do spalania: pierwotnego i wtórnego. Każdy z tych dopływów powietrza jest niezależnie od siebie regulowany. Łatwiej jest wpływać więc przy ich pomocy na precyzyjniejsze ujarzmianie procesów spalania, na utrzymywanie większej czystości spalania w różnych etapach spalania drewna, także podczas zredukowanego dopływu powietrza, gdy chcemy by autonomia spalania kuchni była jak najdłuższa.

W urządzeniach grzewczych z regulowanym dopływem powietrza wtórnego, procesy spalania przebiegają czyściej i jest większa skuteczność oczyszczania szyby z osadzającej się na niej smoły drzewnej, w porównaniu do urządzeń grzewczych wyposażonych tylko w jeden dopływ powietrza pod ruszt. W urządzeniach posiadających tylko jeden regulowany dopływ powietrza pierwotnego, podczas przytłumienia tego dopływu powietrza, by uzyskać dłuższy czas spalania drewna, dochodzi do tlenia się załadowanego paliwa, czyli niecałkowitego spalania i osadzania się szkodliwej smoły drzewnej na szybie, ściankach paleniska, komory dymowej, rur czopucha i w przewodzie kominowym na całej jego wysokości. Jest to bardzo uciążliwy i niebezpieczny proces, grożący wybuchem pożaru komina.
Zmienna regulacja proporcji powietrza pierwotnego i wtórnego jest potrzebna także do efektywniejszego spalania różnych rodzajów paliw. Proporcja powietrza pierwotnego do wtórnego jest inna przy paleniu drewnem, a inna przy stosowaniu brykietów drzewnych.
Na czystość spalania i osiąganie przez termokuchnię bardzo wysokiej sprawności ma też znaczący wpływ dopływ powietrza trzeciorzędnego, w który jest wyposażona. Przedostające się do paleniska powietrze trzeciorzędne jest ogrzane. Łatwiej więc miesza się z gorącymi gazami w palenisku i wytwarza bardziej jednorodny dym, który w takiej postaci ulega dokładniejszemu dopaleniu. Intensywość dopływu powietrza tercjalnego jest stała, ustalona fabrycznie w warunkach laboratoryjnych.
Im większa sprawność i czystość spalania, tym większa ekonomika eksploatacji urządzenia grzewczego, większy komfort obsługi, a przede wszystkim bezpieczeństwo użytkowania.

Dwa boki paleniska (lewy i tylny) to wymiennik wodny wykonany z wysokiej jakości stali, odpowiednio pofałdowanej dla zagwarantowania zwiększonej powierzchni przekazywania ciepła czynnikowi wodnemu. Wewnętrzny (prawy) pionowy bok paleniska wykonany jest z żeliwa i posiada otwory dopływu powietrza tercjalnego, przyczyniającego się do efektywniejszego spalania drewna.

W palenisku Termorosy żeliwna platforma rusztowa ma możliwość płynnej, bezstopniowej zmiany wysokości położenia. Zaletą tego rozwiązania jest to, że komora spalania może zostać zmniejszona w sezonie letnim do pojemności wystarczającej do wyprodukowania odpowiednio mniejszej ilości tylko ciepłej wody do celów sanitarnych, przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości gotowania na płycie kuchennej i pieczenia w piekarniku. Zimą, opuszczając ruszt na dół, powiększamy pojemność komory załadunkowej, przez co zwiększa nam się moc nominalna kuchni do wody i do powietrza, a także wydłuża autonomia spalania jednego załadunku sezonowanego drewna. Ruszt bardzo wygodnie można bezstopniowo podnosić i opuszczać w zależności od potrzeb, kręcąc w jedną stronę lub w drugą kluczem w kształcie korby. Klucz wsadza się w specjalne miejsce po otwarciu popielnika. Mechanizm podnoszenia rusztu podobny jest do ręcznego podnośnika samochodowego i na takiej samej zasadzie podnosi się i opuszcza.
Ma za zadanie przystosowanie termokuchni do zmieniającego się zapotrzebowania na rodzaj mocy cieplnej. Nawet w okresach przejściowych, precyzyjnie można ją dostosować do aktualnych potrzeb. Ruchomy ruszt pozwala na zmianę jej trybu pracy np. z funkcji centralnego ogrzewania na funkcję gotowania z jednoczesnym przygotowaniem ciepłej wody użytkowej. Górne położenie rusztu optymalizuje wykorzystanie wierzchniej płyty grzejnej, dolne - poprawia skuteczność ogrzewania wody. Wszystkie jej pośrednie funkcje są tak samo łatwo osiągalne.
Płynna regulacja wysokości platformy rusztowej przyczynia się do łatwego przystosowywania termokuchni do różnych obciążeń cieplnych i zadań nie tylko w sezonie grzewczym, ale i poza nim.

Kombinacja użycia dwóch różnych materiałów: stali i żeliwa w odpowiednim skonstruowaniu paleniska, w którym z jednej strony jest duża powierzchnia wymiennikowa do wody, a z drugiej, są zagwarantowane odpowiednie warunki do czystego spalania drewna, plus do tego rozbudowany wymiennik wodny o drabinkową, rurową jego część nad piekarnikiem, zwiększającą dodatkowo moc oddawaną do wody, lecz nie przyczyniającą się do nadmiernego wychłodzenia gorących gazów (przez swą ażurowość), to klucz do osiągów, jakimi może poszczycić się Termorosa DSA. Dzięki takiemu rozwiązaniu, termokuchnia osiąga dużą moc do wody, przy zachowaniu bardzo wysokiej użyteczności i funkcjonalności jej piekarnika.

Wymiennik wodny ma pojemność 14 litrów. Średnice przyłączy wodnych (zasilania i powrotu) - G 1”. Standardowo w wymiennik wodny wbudowana jest wężownica bezpieczeństwa (G ½”). Dzięki niej termokuchnia bezpiecznie może być włączona do układu hydraulicznego zamkniętego z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Została skonstruowana przede wszystkim do nowoczesnych układów zamkniętych. Może być użytkowana także w układzie otwartym z przepływowym naczyniem wyrównawczym.
Z wbudowaną wężownicą i przy dodatkowo zamontowanym bezprądowym zaworze termicznym, termokuchnia może być chroniona przed nadmiernym wzrostem temperatury i ciśnienia w układzie, nawet w przypadku braku prądu. Bezprądowy zawór termiczny automatycznie upuszcza do kanalizacji za gorącą wodę z wężownicy (95°C), obniżając temperaturę wody w wymienniku wodnym termokuchni poniżej wartości krańcowej przegrzania. Bezprądowy zawór termiczny, upuszczając wodę z wężownicy, a nie bezpośrednio z wymiennika termokuchni, chroni cały układ hydrauliczny przed napływem nowej wody uzupełniającej z wodociągu, a działającej destruktywnie na instalację grzewczą. Znacznie wydłuża się przez to bezawaryjne użytkowanie wodnej instalacji grzewczej, przy zapewnieniu maksimum bezpieczeństwa całego układu. Takie rozwiązanie pośredniego schładzania, poprzez wężownicę bezpieczeństwa, chroni także skutecznie wymiennik wodny przed pęknięciem pod wpływem szoku termicznego.

Ogrzewanie pomieszczeń odbywa się zarówno za pomocą medium wodnego, jak i poprzez promieniowanie ciepła przez szybę panoramiczną i ogrzewanie ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi kuchni.

Z prawej strony, na froncie kuchni, między relingiem płyty grzewczej a drzwiczkami piekarnika, znajduje się mosiężna dźwignia do regulowania drogi przepływu gorącego dymu. Dźwignia ta, zwana regulatorem dymu, służy do przekształcania termokuchni z funkcji gotowania na funkcję pieczenia i ogrzewania konwekcyjnego. Kiedy popchnie się dźwignię w stronę obudowy kuchni, gorące gazy płyną nad piekarnikiem (pod wierzchnią płytą grzewczą) bezpośrednio w stronę wylotu do komina. Moc gotowania na płycie kuchennej jest wtedy największa, przy zmniejszonej mocy grzewczej przez boczne ścianki zewnętrzne kuchni (kaflowe lub ze steatytu). Jeżeli natomiast pociągnie się ją do siebie, gorące gazy drzewne wydłużają swoją drogę przepływu przez wnętrze kuchni i płyną wokoło piekarnika. Temperatura wewnętrzna urządzenia grzewczego rośnie wówczas w sposób jednolity i termokuchnia oddaje wtedy, poprzez swoje wszystkie powierzchnie grzewcze, ciepło o największej mocy do pomieszczenia. W tym położeniu dźwigni możemy wykorzystać także moc cieplną termokuchni do pieczenia w piekarniku. Jednocześnie, niezależnie od położenia dźwigni, dużą moc cieplną do wody CO otrzymujemy poprzez wymiennik wodny. Aby ograniczyć ilość energii cieplnej przekazywanej do wody, platformę rusztową podnosimy w górne szczytowe położenie. Do przekazywania energii cieplnej wodzie wykorzystana zostanie wtedy tylko górna część powierzchni wymiennika wodnego w palenisku i wymiennik rurowy nad piekarnikiem. W najniższym położeniu platformy rusztowej wykorzystuje się optymalnie całą moc wymiennika wodnego.

Dla właściwego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia grzewczego, wykorzystującego naturalny ciąg komina, do pomieszczenia gdzie jest zainstalowana termokuchnia, musi być dostarczana w sposób ciągły dostateczna ilość powietrza do spalania (do 25 m3/h). Oznacza to konieczność doprowadzenia z zewnątrz powietrza, podobnie jak do wkładu kominkowego, o minimalnej średnicy przewodu 120 mm i długości nie większej niż 4 mb. Przewód nie może mieć więcej niż 3 kolanka, a jego otwór wlotowy powinien być chroniony kratką zaopatrzoną w siatkę, bez możliwości szczelnego zamknięcia jej. Wylot najlepiej umieścić w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza; najlepiej z tyłu termokuchni przy podłodze.

Wysoka sprawność, trójstopniowe czyste spalanie, precyzyjna ręczna regulacja spalania i wygodna automatyczna termostatyczna kontrola mocy termokuchni, bezpieczne przystosowanie urządzenia grzewczego do pracy w układzie zamkniętym w nowoczesnych instalacjach hydraulicznych, to tylko nieliczne zalety Termorosy DSA, czyniące z niej produkt na najwyższym europejskim poziomie. Do tego dochodzi niskie zużycie paliwa, pozwalające zaoszczędzić pieniądze na ogrzewanie. Nie można też nie docenić przyjemności obcowania z nią i z widokiem ognia udostępnianym przez nią na izbę kuchenną.

Wskazana jest współpraca Termorosy w sezonie grzewczym z buforem wody grzewczej, a poza sezonem grzewczym z odpowiednio pojemnym zasobnikiem ciepłej wody użytkowej.

Dostępna jest tylko w wersji prawej podłączenia do komina.


*****

Włoska termokuchnia Termosuprema Compact DSA, wyposażona w wodny wymiennik cieplny, przeznaczona jest do przygotowywania potraw na wierzchniej płycie kuchennej, pieczenia w piekarniku, produkowania ciepłej wody użytkowej oraz do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych za pośrednictwem wodnej instalacji centralnego ogrzewania. Izbę kuchenną, w której się znajduje, ogrzewa swymi ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi i promieniowaniem poprzez szybę paleniska. Jako opał powinny być używane dobrze wysezonowane (jak do kominka) kawałki drewna liściastego lub brykiety drzewne z trocin drzew liściastych.
Dostępna jest w kremowym i czarnym kolorze emalii.

Całkowita moc termiczna 18,5 kW, moc do wody 15 kW, moc do powietrza (moc ogrzewania pomieszczenia swymi rozgrzanymi powierzchniami) 3,5 kW. W bardzo dobrze zaizolowanym budynku jest w stanie ogrzać kubaturę do 530 m3. Waży 293 kG.


Emaliowany na gorąco piekarnik posiada wymiary: szer. 307 mm, wys. 418 mm i głęb. 430 mm (55 l). W dolnej części kuchni znajduje się wysuwana szuflada na drewno, pomagająca w utrzymaniu porządku wokół niej.

Ma możliwość podłączenia wylotu spalin do komina z góry pośrodku płyty grzewczej i z tyłu, także pośrodku. Średnica króćca wylotu spalin fi 160 mm. Właściwe podciśnienie w kominie powinno wynosić 17-20 Pa (1,7-2,0 mm słupa wody), a komin nie powinien być niższy niż 5 m. Za małe podciśnienie może uniemożliwić właściwe rozgrzanie piekarnika i mieć negatywny wpływ na pieczenie w nim potraw.

Wykonana jest z blachy stalowej, emaliowanej na gorąco. Górną ramę, płytę grzewczą i dwie duże fajerki ma wykonane z żeliwa. Całość płyty grzewczej jest dokładnie i estetycznie obrobiona i osadzona z odpowiednią dylatacją. Zabezpiecza to ją przed zdeformowaniem lub pęknięciem.

Termosuprema DSA posiada wymiary zewnętrzne: szer. 982 mm (na wysokości galeryjki), głęb. 667 mm (na wysokości galeryjki) i wys. 854 mm. Palenisko ma wymiary: szer. 257 mm, wys. 350 mm i głęb. 407 mm. Przedni otwór paleniska (po otwarciu drzwi) ma szer. 233 mm i wys. 193 mm.

Z przodu fasady, pod galeryjką, znajduje się chromowana gałka szybra rozpalania. Ułatwia on rozruch termokuchni.

Odpowiednia - manualna (ręczna) - regulacja procesów spalania odbywa się za pomocą dwóch osobnych regulatorów powietrza pierwotnego i wtórnego, znajdujących się na przeszklonych drzwiach maskujących palenisko i popielnik. Ręczna regulacja mocy potrzebna jest przede wszystkim podczas użytkowania Termosupremy dla przyjemności podkładania drewna do paleniska i dla relaksu.
Gdy termokuchnia będzie wykorzystywana w funkcji pieca centralnego ogrzewania, manualne sterowanie będzie wtedy niewskazane i czasochłonnie kłopotliwe. Sprawę załatwia nam wtedy termostat, w który termokuchnia jest wyposażona. Znajduje on się w środkowej części fasady-na dole-nad wysuwaną szufladą na drewno. Posiada funkcję zwiększania lub zmniejszania automatycznie intensywności spalania. Zgodnie z wybraną pozycją, termostat działa za pomocą zaworu wprowadzenia powietrza do paleniska. Przestawiając przełącznik zgodnie ze wskazówkami zegara od 0 do 5 ożywiamy ogień, a od 5 do 0 w stronę przeciwną do wskazówek zegara-przytłumiamy spalanie i zmniejszamy moc urządzenia grzewczego. Zawór, którym reguluje termostat intensywność dopływu powietrza do spalania, znajduje się na tylnej ścianie termokuchni. Dzięki niemu możemy precyzyjnie i wygodnie regulować mocą Termosupremy. Według ręcznie ustawionej nastawy na regulatorze termostatycznym powietrza (od 1 do 5), steruje on automatycznie zaworem powietrznym i odpowiednio przymyka i otwiera dopływ powietrza, w zależności od wcześniej zadanej nastawy temperatury przez użytkownika, by utrzymywać na stałym poziomie właściwą temperaturę.
Wykorzystanie termostatu jest dużą wygodą we właściwym utrzymywaniu stałej temperatury piekarnika podczas jego użytkowania.

Oprócz regulowanych niezależnie dopływów powietrza pierwotnego i wtórnego, termokuchnia posiada fabrycznie ustaloną ilość ogrzanego dopływu powietrza trzeciorzędnego. Wyposażona jest więc w system trójstrefowego spalania, optymalizujący czystość spalania drewna we wszystkich jego fazach.
Posiada bardzo wysoką sprawność 83 %. Przy zredukowanym dopływie tlenu do 13 % emituje do atmosfery 0,12 % CO ( < 1500 mg/m3 ).

W osiąganiu tak wysokich parametrów dużą zasługę mają zastosowane dwa oddzielne dopływy powietrza do spalania: pierwotnego i wtórnego. Każdy z tych dopływów powietrza jest niezależnie od siebie regulowany. Łatwiej jest wpływać więc przy ich pomocy na precyzyjniejsze i czystsze ujarzmianie procesów spalania w różnych etapach spalania drewna, także podczas zredukowanego dopływu powietrza, gdy chcemy by autonomia spalania kuchni była jak najdłuższa.

W urządzeniach grzewczych z regulowanym dopływem powietrza wtórnego dużo łatwiej jest wytworzyć właściwsze warunki termiczne, w których procesy spalania przebiegają dużo czyściej w porównaniu do urządzeń grzewczych wyposażonych tylko w jeden dopływ powietrza pod ruszt. W urządzeniach posiadających tylko jeden regulowany dopływ powietrza pierwotnego, podczas przytłumienia tego dopływu powietrza, by uzyskać dłuższy czas spalania drewna, dochodzi do tlenia się załadowanego paliwa, czyli niecałkowitego spalania i osadzania się szkodliwej smoły drzewnej na ściankach paleniska, komory dymowej, rur czopucha i w przewodzie kominowym na całej jego wysokości. Jest to bardzo uciążliwy i niebezpieczny proces, grożący wybuchem pożaru komina.
Zmienna regulacja proporcji powietrza pierwotnego i wtórnego jest potrzebna także do efektywniejszego spalania różnych rodzajów paliw. Proporcja powietrza pierwotnego do wtórnego jest inna przy paleniu drewnem, a inna przy stosowaniu brykietów drzewnych.
Na czystość spalania i osiąganie przez termokuchnię bardzo wysokiej sprawności ma też znaczący wpływ dopływ powietrza trzeciorzędnego, w który jest wyposażona. Przedostające się do paleniska powietrze trzeciorzędne jest ogrzane. Łatwiej więc miesza się z gorącymi gazami w palenisku i wytwarza bardziej jednorodny dym, który w takiej postaci ulega dokładniejszemu dopaleniu. Intensywość dopływu powietrza tercjalnego jest stała, ustalona fabrycznie w warunkach laboratoryjnych.
Wysoka sprawność i czystość spalania to ekonomika i bezpieczeństwo użytkowania.

W palenisku Termosupremy żeliwna platforma rusztowa ma możliwość płynnej, bezstopniowej zmiany wysokości położenia. Zaletą tego rozwiązania jest to, że komora spalania może zostać zmniejszona w sezonie letnim do pojemności wystarczającej do wyprodukowania odpowiednio mniejszej ilości tylko ciepłej wody do celów sanitarnych, przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości gotowania na płycie kuchennej i pieczenia w piekarniku. Zimą, opuszczając ruszt na dół, powiększamy pojemność komory załadunkowej, przez co zwiększa nam się moc nominalna kuchni do wody i do powietrza, a także wydłuża autonomia spalania jednego załadunku sezonowanego drewna. Ruszt bardzo wygodnie można bezstopniowo podnosić i opuszczać w zależności od potrzeb, kręcąc w jedną stronę lub w drugą kluczem w kształcie korby. Klucz wsadza się w specjalne miejsce po otwarciu popielnika. Mechanizm podnoszenia rusztu podobny jest do ręcznego podnośnika samochodowego i na takiej samej zasadzie podnosi się i opuszcza.
Ma za zadanie przystosowanie termokuchni do zmieniającego się zapotrzebowania na rodzaj mocy cieplnej. Nawet w okresach przejściowych, precyzyjnie można ją dostosować do aktualnych potrzeb. Ruchomy ruszt pozwala na zmianę jej trybu pracy np. z funkcji centralnego ogrzewania na funkcję gotowania z jednoczesnym przygotowaniem ciepłej wody użytkowej. Górne położenie rusztu optymalizuje wykorzystanie wierzchniej płyty grzejnej, dolne - poprawia skuteczność ogrzewania wody. Wszystkie jej pośrednie funkcje są tak samo łatwo osiągalne.
Płynna regulacja wysokości platformy rusztowej przyczynia się do łatwego przystosowywania termokuchni do różnych obciążeń cieplnych i zadań nie tylko w sezonie grzewczym, ale i poza nim.

Wymiennik wodny ma pojemność 22 litrów. W centralnej części fasady kuchni znajduje się termometr wskazujący aktualną temperaturę wody grzewczej w wymienniku wodnym. Średnice przyłączy wodnych (zasilania i powrotu) - G 1 ¼”. Standardowo w wymiennik wodny wbudowana jest wężownica bezpieczeństwa (G ½”). Dzięki niej termokuchnia bezpiecznie może być włączona do układu hydraulicznego zamkniętego z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Została skonstruowana przede wszystkim do nowoczesnych układów zamkniętych. Może być użytkowana także w układzie otwartym z przepływowym naczyniem wyrównawczym.
Z wbudowaną wężownicą i przy dodatkowo zamontowanym bezprądowym zaworze termicznym, termokuchnia może być chroniona przed nadmiernym wzrostem temperatury i ciśnienia w układzie, nawet w przypadku braku prądu. Bezprądowy zawór termiczny automatycznie upuszcza do kanalizacji za gorącą wodę z wężownicy (95°C), obniżając temperaturę wody w wymienniku wodnym termokuchni poniżej wartości krańcowej przegrzania. Bezprądowy zawór termiczny, upuszczając wodę z wężownicy, a nie bezpośrednio z wymiennika termokuchni, chroni cały układ hydrauliczny przed napływem nowej wody uzupełniającej z wodociągu, a działającej destruktywnie na instalację grzewczą. Znacznie wydłuża się przez to bezawaryjne użytkowanie wodnej instalacji grzewczej, przy zapewnieniu maksimum bezpieczeństwa całego układu. Takie rozwiązanie pośredniego schładzania, poprzez wężownicę bezpieczeństwa, chroni także skutecznie wymiennik wodny przed pęknięciem pod wpływem szoku termicznego.

Ogrzewanie pomieszczeń odbywa się w trojaki sposób: za pomocą medium wodnego, poprzez wypromieniowywanie ciepła przez szybę witroceramiczną, a także przez ogrzewanie powietrza ciepłymi powierzchniami zewnętrznymi urządzenia grzewczego.

Na środku fasady kuchni - w jej górnej części - znajduje się okrągły przełącznik, za pomocą którego aktywuje się potrzebne w danej chwili funkcje termokuchni, poprzez odpowiednie przekierowanie drogi przepływu gorących gazów paleniskowych. Służy on do przekształcania urządzenia z funkcji gotowania i pieczenia na funkcję centralnego ogrzewania wodnego.
W funkcji gotowania i pieczenia (regulator ustawiony w lewo na symbol tygla) gorące gazy drzewne przemieszczają się pod płytą gotowania nad piekarnikiem i opływają go wokoło. Moc gotowania na płycie kuchennej jest wtedy największa, a piekarnik może osiągnąć wysoką temperaturę. Temperatura wewnętrzna urządzenia grzewczego rośnie w sposób jednolity i termokuchnia oddaje, swymi wszystkimi zewnętrznymi powierzchniami grzewczymi, ciepło (w postaci konwekcji) o największej mocy do otoczenia.
W funkcji centralnego ogrzewania (pokrętło ustawione w prawo na symbol wody) gorące gazy paleniskowe przekierowywane są poprzez wymiennik wodny i przede wszystkim jemu i przepływającej przez niego wodzie grzewczej przekazują swą energię cieplną.

Dla właściwego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia grzewczego, wykorzystującego naturalny ciąg komina, do pomieszczenia, gdzie jest zainstalowana termokuchnia, musi być dostarczana w sposób ciągły dostateczna ilość powietrza do spalania (do 25 m3/h). Oznacza to konieczność doprowadzenia z zewnątrz powietrza, podobnie jak do wkładu kominkowego, o minimalnej średnicy przewodu 120 mm i długości nie większej niż 4 mb. Przewód nie może mieć więcej niż 3 kolanka, a jego otwór wlotowy powinien być chroniony kratką zaopatrzoną w siatkę, bez możliwości szczelnego zamknięcia jej. Wylot najlepiej umieścić w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza; najlepiej z tyłu termokuchni przy podłodze.

Wskazana jest współpraca Termosupremy w sezonie grzewczym z buforem wody grzewczej, a poza sezonem grzewczym z odpowiednio pojemnym zasobnikiem ciepłej wody użytkowej.

Ładny wyrazisty design, wysoka sprawność, trójstopniowe czyste spalanie, bezpieczne przystosowanie urządzenia grzewczego do pracy w układzie zamkniętym w nowoczesnych instalacjach hydraulicznych, to atuty tej termokuchni.


*****

Termopiecyki


Włoski termopiecyk Termorossella Plus Dsa (bez piekarnika) i Termorossella Plus Forno Dsa (z piekarnikiem) przystosowany jest do spalania sezonowanego drewna i brykietów drzewnych. Na wyposażeniu ma wymiennik wodny o pojemności 18,5 litra. Przeznaczony jest do wspomagania domowej (mieszkaniowej) wodnej instalacji grzewczej i do wytwarzania ciepłej wody użytkowej.
W wymiennik wodny wbudowana jest wężownica bezpieczeństwa. Dzięki niej termopiecyk (z piekarnikiem lub bez) bezpiecznie może być włączony do każdego układu hydraulicznego zamkniętego z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Został skonstruowany przede wszystkim do nowoczesnych układów zamkniętych.
Może być użytkowany także w układzie otwartym z przepływowym naczyniem wyrównawczym.
Produkowany jest w okładzinie kaflowej, w kolorze czerwieni winnej i kremowym z wypukłym motywem kwiatowym, a także w naturalnym kamieniu wulkanicznym.



Wymiary zewnętrzne termopiecyka bez piekarnika: szer. 559 mm, wys. 915 mm, głęb. 533 mm. W okładzinie kaflowej waży 160 kG, z kamieniem wulkanicznym-175 kG.

Termorossella Plus Forno Dsa (z piekarnikiem) to wersja termopiecyka, który może być wykorzystywany-podczas ogrzewania pomieszczeń i podgrzewania ciepłej wody użytkowej-także do przygotowywania potraw wymagających pieczenia. Piekarnik, umieszczony powyżej komory spalania, otoczony jest z pięciu stron gorącymi gazami paleniskowymi. W pełni można wykorzystać wszystkie jego funkcje.


Termopiecyk z piekarnikiem wyśmienicie sprawdza się w pomieszczeniu kuchennym, w aneksie jadalnym czy w salonie otwartym na aneks jadalny lub kuchnię. Zajmuje bardzo mało przestrzeni, więc może być ulokowany w nietypowych miejscach (i to mniejszych pomieszczeń), w takich, w których pomysł zamontowania kominka z płaszczem wodnym nigdy nie przyszedłby nam do głowy. Pomimo tego, że posiada piekarnik, to i tak ma niewielkie wymiary w stosunku do kominka. Nie dominuje w pomieszczeniach, lecz dyskretnie wkomponowuje się w nie.
W niecierpliwym oczekiwaniu na pyszną potrawę z piekarnika, w międzyczasie można podziwiać hipnotyczne płomienie w przeszklonym palenisku, mające kojący wpływ na zestresowanych oczekiwaniem na konsumpcję żarłoków.
Termorossella z piekarnikiem to dobry wybór do domku letniskowego (instalacja wodna ze środkiem niezamarzającym). Termopiecyk ogrzeje, wytworzy ciepłą wodę użytkową i szybko przygotuje potrawę dla przyjezdnych, np. zakupioną podczas podróży pizzę w markecie spożywczym. Zamontowany w gospodzie, gościńcu, będzie tanim źródłem ogrzewania pomieszczenia, przygotowywania wody sanitarnej do zmywania, obiektem wytwarzającym czarujący nastrój i pomocnikiem w przyrządzaniu potraw wymagających pieczenia i zapiekania - i to na oczach oczekujących wygłodniałych gości.

Termorossella Plus Forno Dsa (z piekarnikiem) posiada taką samą szerokość jak Termorossella bez piekarnika-559 mm i głębokość-533 mm. Wysokość termopiecyka natomiast wynosi 1359 mm. W okładzinie kaflowej waży 218 kG, z kamieniem wulkanicznym-242 kG.

Poniżej przedstawione dane dotyczą zarówno termorosselli z piekarnikiem, jak i bez piekarnika.

Otwierane, przeszklone żeliwne drzwi paleniska zasłaniają wnękę popielnika z wysuwanym zbiornikiem na popiół. Wstrząsany obrotowy ruszt jest pożądanym dodatkiem, ułatwiającym wygodną obsługę termopiecyka.

Palenisko ma szer. 307 mm, wys. 245 i głęb. 345 mm. Moc nominalna Termorosselli 13,5 kW.
Jest w stanie ogrzać kubaturę od 233 m3 w źle zaizolowanym domu do 390 m3 w średnio zaizolowanym domu. W budynku o dobrej izolacji ogrzeje kubaturę do 444 m3.
Przy spalaniu nominalnym osiąga moc do wody 10,5 kW, a do powietrza (ogrzewanie przez szybę i powierzchniami kaflowymi) 3 kW. Dzięki posiadaniu małej mocy konwekcyjnej (do powietrza) jest wygodny do zamontowania w mniejszym pomieszczeniu, gdyż nie przegrzewa go, mimo oddawania dużej mocy do wody, a więc skutecznego dogrzewania dalszych pomieszczeń. Małe wymiary gabarytowe są dodatkowym atutem do umieszczenia jego bezproblemowo w mniejszym pomieszczeniu. Nie przegrzeje izby o powierzchni od 20 do 30 m2, jak to ma miejsce w przypadku zamontowania nawet najmniejszej mocy wkładu kominkowego z płaszczem wodnym.

Pomiędzy metalowym gorącym płaszczem pieca a zewnętrzną okładziną kaflową znajdują się pionowe szyby konwekcyjne w postaci pustki powietrznej, które intensyfikują ogrzewanie konwekcyjne a jednocześnie przyczyniają się do tego, że zewnętrzny płaszcz kaflowy nie nagrzewa się do bardzo wysokich temperatur, przy których dotknięcie jego powierzchni może grozić poparzeniem. Użytkowanie termopiecyka z dwupłaszczową konstrukcją oddzieloną od siebie pustką powietrzną, nawet w domu z bala, jest dużo bezpieczniejsze w stosunku do zamontowanego w jego miejsce np. termopiecyka metalowego.

Wyposażony jest w niezależnie regulowany dopływ powietrza pierwotnego i wtórnego. Zaletą niezależnej regulacji jednego dopływu powietrza, jak i drugiego, jest dużo łatwiejsze uzyskanie właściwego i czystszego spalania jednego i drugiego materiału opałowego (sezonowane drewno, brykiety drzewne), i skuteczniejsze doczyszczanie szyby. Termopiecyk posiada także fabrycznie ustaloną wielkość dopływu powietrza tercjalnego (pełniącego funkcję katalizatora), którego wyloty znajdują się na tylnej ścianie paleniska. Powietrze to dodatkowo zwiększa czystość spalania i dopalania gorących gazów drzewnych. Termopiecyk charakteryzuje się czystym, trzystrefowym spalaniem. Optymalnie spala się w nim zarówno drewno, jak i brykiety drzewne. Ma bardzo wysoką sprawność 81 %. Przy zredukowanym dopływie tlenu do spalania do 13% emituje do atmosfery 0,33 % CO. Spełnia nową normę niemiecką BIMSCH, normy emisyjne dla Szwajcarii i wyśrubowane surowe normy austriackie.
Ten bardzo estetyczny termopiecyk wytwarza przytulną atmosferę i skutecznie obniża koszty ogrzewania całego mieszkania lub domu.

Króciec wylotu spalin o średnicy fi 130 mm jest zamontowany tylko na górze, w tylnej części żeliwnej płyty grzewczej. Termorossella (w wersji z piekarnikiem lub bez) może być więc podłączona do kanału dymowego tylko od góry. W przedniej części wierzchniej płyty żeliwnej (w obu wersjach) znajduje się wyjmowany krążek żeliwny, na którym można postawić sobie czajnik z herbatą lub podgrzać jedzenie.
Ma dość wysokie wymagania kominowe. Przy wysokości czynnej komina 5m wymagany jest dla niej kanał dymowy o przekroju kwadratowym 220x220 mm lub kołowym fi 220 mm, a przy wysokości komina 4 m-kanał dymowy 250x250 mm lub o średnicy fi 250 mm. Średnica fi 200 kanału dymowego lub wymiary otworu kwadratowego 200x200 mm mogą być zastosowane tylko wówczas, gdy wysokość czynna komina nie będzie mniejsza niż 6 m.
Przy ceramicznym kominie systemowym występująca duża różnica między średnicą trójnika ceramicznego komina systemowego ( fi 200, 220 a nawet fi 250 mm) a średnicą rur przyłączeniowych termopiecyka (fi 130 mm) stwarza nie lada wyzwanie dla wykonania estetycznego podłączenia rur przyłączeniowych termopiecyka.

Dla właściwego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia grzewczego, wykorzystującego naturalny ciąg komina, do pomieszczenia, gdzie jest zainstalowany termopiecyk, musi być dostarczana w sposób ciągły dostateczna ilość powietrza do spalania (do 25 m3/h). Oznacza to konieczność doprowadzenia z zewnątrz powietrza, podobnie jak do wkładu kominkowego, o minimalnej średnicy przewodu 120 mm i długości nie większej niż 4 mb. Przewód nie może mieć więcej niż 3 kolanka, a jego otwór wlotowy powinien być chroniony kratką zaopatrzoną w siatkę, bez możliwości szczelnego zamknięcia jej. Wylot najlepiej umieścić w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza; najlepiej z tyłu termopiecyka przy podłodze.

Aby optymalnie wykorzystać i właściwie zagospodarować wytwarzaną przez termopiecyk moc cieplną do wody, wskazane jest zamontowanie, w układzie hydraulicznym, zbiornika akumulacyjnego wody grzewczej. Zbiornik ten ułatwi współpracę termopiecyka np. z kotłem gazowym, termokuchnią, instalacją solarną lub z innymi urządzeniami grzewczymi, jeżeli będziemy chcieli mieć wpiętych w układ kilka alternatywnych źródeł ogrzewania, uzupełniających się wzajemnie. W Niemczech jest wymóg zamontowania tego termopiecyka z buforem o pojemności co najmniej 500 litrów.


*****

Włoski termopiecyk Termonicoletta Dsa (bez piekarnika) i Termonicoletta Forno Dsa (z piekarnikiem) przystosowany jest do spalania sezonowanego drewna i brykietów drzewnych. Posiada wymiennik wodny o pojemności 18,5 litra. Przeznaczony jest do wspomagania domowej (mieszkaniowej) wodnej instalacji grzewczej i do wytwarzania ciepłej wody użytkowej.
W wymiennik wodny wbudowana jest wężownica bezpieczeństwa. Dzięki niej termopiecyk (z piekarnikiem lub bez) bezpiecznie może być włączony do każdego układu hydraulicznego zamkniętego z przeponowym naczyniem wzbiorczym. Został skonstruowany przede wszystkim do nowoczesnych układów zamkniętych.
Może być użytkowany także w układzie otwartym z przepływowym naczyniem wyrównawczym.
Produkowany jest w okładzinie kaflowej w dwóch kolorach szkliwa: czerwieni winnej i cappuccino.


Wymiary zewnętrzne termopiecyka bez piekarnika: szer. 587 mm, wys. 980 mm, głęb. 575 mm. Waży 183 kG.

Termonicoletta Forno Dsa (z piekarnikiem) to wersja termopiecyka, który może być wykorzystywany-podczas ogrzewania pomieszczeń i podgrzewania ciepłej wody użytkowej-także do przygotowywania potraw wymagających pieczenia. Piekarnik, umieszczony powyżej komory spalania, otoczony jest z pięciu stron gorącymi gazami paleniskowymi. W pełni można wykorzystać wszystkie jego funkcje.



Termopiecyk z piekarnikiem wyśmienicie sprawdza się w pomieszczeniu kuchennym, w aneksie jadalnym czy w salonie otwartym na aneks jadalny lub kuchnię. Zajmuje mało przestrzeni, więc może być ulokowany w nietypowych miejscach (i to mniejszych pomieszczeń), w takich, w których pomysł zamontowania kominka z płaszczem wodnym nigdy nie przyszedłby nam do głowy.
Termonicoletta z piekarnikiem to dobry wybór do domku letniskowego (instalacja wodna ze środkiem niezamarzającym). Termopiecyk ogrzeje, wytworzy ciepłą wodę użytkową i szybko przygotuje potrawę dla przyjezdnych, np. zakupioną podczas podróży pizzę w markecie spożywczym. Zamontowany w gospodzie, gościńcu, będzie tanim źródłem ogrzewania pomieszczenia, przygotowywania wody sanitarnej do zmywania, obiektem wytwarzającym czarujący nastrój i pomocnikiem w przyrządzaniu potraw wymagających pieczenia i zapiekania - i to na oczach oczekujących wygłodniałych gości.

Termonicoletta Forno Dsa (z piekarnikiem) posiada taką samą szerokość jak Termonicoletta bez piekarnika-587 mm i głębokość-575 mm. Wysokość termopiecyka natomiast wynosi 1423 mm. Waży 254 kG.

Poniżej przedstawione dane dotyczą zarówno Termonicoletty z piekarnikiem, jak i bez piekarnika.

W dolnej części fasady posiada ona wysuwaną szufladę na drewno. We froncie szuflady zamontowany jest kafel. Termonicoletta w porównaniu do termorosselli posiada większą powierzchnię zewnętrzną wykonaną z kafli ceramicznych. Otwierane, przeszklone żeliwne drzwi paleniska zasłaniają wnękę popielnika z wysuwanym pojemnikiem na popiół. Wstrząsany obrotowy ruszt ułatwia wygodną obsługę termopiecyka.

Palenisko ma szer. 307 mm, wys. 318 i głęb. 345 mm. Moc nominalna Termonicoletty 13,5 kW.
Jest w stanie ogrzać kubaturę od 233 m3 w źle zaizolowanym domu do 390 m3 w średnio zaizolowanym domu. W budynku o dobrej izolacji ogrzeje kubaturę do 444 m3.
Przy spalaniu nominalnym osiąga moc do wody 10,5 kW, a do powietrza (ogrzewanie przez szybę i powierzchniami kaflowymi) 3 kW. Dzięki posiadaniu małej mocy konwekcyjnej (do powietrza) jest wygodny do zamontowania w mniejszym pomieszczeniu, gdyż nie przegrzewa go, mimo oddawania dużej mocy do wody, a więc skutecznego dogrzewania dalszych pomieszczeń. Małe wymiary gabarytowe są dodatkowym atutem do umieszczenia jego bezproblemowo w mniejszym pomieszczeniu. Nie przegrzeje izby o powierzchni od 20 do 30 m2, jak to ma miejsce w przypadku zamontowania nawet najmniejszej mocy wkładu kominkowego z płaszczem wodnym.

Pomiędzy metalowym gorącym płaszczem pieca a zewnętrzną okładziną kaflową znajdują się pionowe szyby konwekcyjne w postaci pustki powietrznej, które intensyfikują ogrzewanie konwekcyjne a jednocześnie przyczyniają się do tego, że zewnętrzny płaszcz kaflowy nie nagrzewa się do bardzo wysokich temperatur, przy których dotknięcie jego powierzchni może grozić poparzeniem. Pionowe szyby konwekcyjne ogrzanego powietrza posiadają swoje wyloty w poziomym górnym kaflu. Użytkowanie termopiecyka z dwupłaszczową konstrukcją oddzieloną od siebie przestrzenią powietrzną, nawet w domu z bala, jest dużo bezpieczniejsze w stosunku do zamontowanego w jego miejsce np. termopiecyka metalowego.

Wyposażony jest w niezależnie regulowany dopływ powietrza pierwotnego i wtórnego. Zaletą niezależnej regulacji jednego dopływu powietrza, jak i drugiego, jest dużo łatwiejsze uzyskanie właściwego i czystszego spalania jednego i drugiego materiału opałowego (sezonowane drewno, brykiety drzewne), i skuteczniejsze doczyszczanie szyby. Termopiecyk posiada także fabrycznie ustaloną wielkość dopływu powietrza tercjalnego (pełniącego funkcję katalizatora), którego wyloty znajdują się na tylnej ścianie paleniska. Powietrze to dodatkowo zwiększa czystość spalania i dopalania gorących gazów drzewnych. Termopiecyk charakteryzuje się czystym, trzystrefowym spalaniem. Optymalnie spala się w nim zarówno drewno, jak i brykiety drzewne. Ma bardzo wysoką sprawność 81 %. Przy zredukowanym dopływie tlenu do spalania do 13% emituje do atmosfery 0,33 % CO. Spełnia nową normę niemiecką BIMSCH, normy emisyjne dla Szwajcarii i wyśrubowane surowe normy austriackie.
Ten bardzo estetyczny termopiecyk wytwarza przytulną atmosferę i skutecznie obniża koszty ogrzewania całego mieszkania lub domu.

Króciec wylotu spalin o średnicy fi 130 mm jest zamontowany tylko na górze, w tylnej części kaflowej płyty grzewczej. Termonicoletta (w wersji z piekarnikiem lub bez) może być więc podłączona do kanału dymowego tylko od góry.
Ma dość wysokie wymagania kominowe. Przy wysokości czynnej komina 5m wymagany jest dla niej kanał dymowy o przekroju kwadratowym 220x220 mm lub kołowym fi 220 mm, a przy wysokości komina 4 m-kanał dymowy 250x250 mm lub o średnicy fi 250 mm. Średnica fi 200 kanału dymowego lub wymiary otworu kwadratowego 200x200 mm mogą być zastosowane tylko wówczas, gdy wysokość czynna komina nie będzie mniejsza niż 6 m.
Przy ceramicznym kominie systemowym występująca duża różnica między średnicą trójnika ceramicznego komina systemowego ( fi 200, 220 a nawet fi 250 mm) a średnicą rur przyłączeniowych termopiecyka (fi 130 mm) stwarza nie lada wyzwanie dla wykonania estetycznego podłączenia rur przyłączeniowych termopiecyka.

Dla właściwego i bezpiecznego funkcjonowania urządzenia grzewczego, wykorzystującego naturalny ciąg komina, do pomieszczenia gdzie jest zainstalowany termopiecyk, musi być dostarczana w sposób ciągły dostateczna ilość powietrza do spalania (do 25 m3/h). Oznacza to konieczność doprowadzenia z zewnątrz powietrza, podobnie jak do wkładu kominkowego, o minimalnej średnicy przewodu 120 mm i długości nie większej niż 4 mb. Przewód nie może mieć więcej niż 3 kolanka, a jego otwór wlotowy powinien być chroniony kratką zaopatrzoną w siatkę, bez możliwości szczelnego zamknięcia jej. Wylot najlepiej umieścić w takim miejscu, by nie powstał niemile odczuwalny ciąg zimnego powietrza; najlepiej z tyłu termopiecyka przy podłodze.

Aby optymalnie wykorzystać i właściwie zagospodarować wytwarzaną przez termopiecyk moc cieplną do wody, wskazane jest zamontowanie, w układzie hydraulicznym, zbiornika akumulacyjnego wody grzewczej. Zbiornik ten ułatwi współpracę termopiecyka np. z kotłem gazowym, termokuchnią, instalacją solarną lub z innymi urządzeniami grzewczymi, jeżeli będziemy chcieli mieć wpiętych w układ kilka alternatywnych źródeł ogrzewania, uzupełniających się wzajemnie. W Niemczech jest wymóg zamontowania tego termopiecyka z buforem o pojemności co najmniej 500 litrów.


*****

Poniżej przykład włoskiego termopiecyka z wymiennikiem wodnym na drewno i brykiety drzewne, który choć jest wodnym piecem c.o., to jednak na pierwszy rzut oka nic na to nie wskazuje. Armatura grzewcza jest umiejętnie zamaskowana za tylną częścią urządzenia grzewczego. Jest to jednak piec z wymiennikiem wodnym opalany drewnem do zasilania centralnego ogrzewania i wytwarzania ciepłej wody użytkowej. Z wyglądu mały piecyk kominkowy, w rzeczywistości kocioł c.o. o pokaźnej mocy grzewczej. Zarówno Comfort w obudowie stalowej w kolorze szarym lub czerwonym, jak i Calidra w ceramicznej obudowie: bordo, beż lub terakota, każdy z nich posiada ogólną moc nominalną 16 kW, a do wody 13 kW. Są w stanie ogrzać kubaturę 400 m3. Wydajność ciepłej wody użytkowej jednego i drugiego termopiecyka-12 l / min. Comfort posiada obudowę stalową a podstawę, płytę górną i drzwiczki z żeliwa. W opcji może być wyposażony w balustradę wokół górnej płyty grzewczej. Drugi (Calidra)-w obudowie ceramicznej-posiada poręcze (galeryjki) wzdłuż trzech boków płyty górnej, więc swym wyglądem bardziej pasuje do pomieszczenia kuchennego. Ładnie prezentuje się również w aneksie jadalnym. Górne płyty grzewcze obu piecyków posiadają po trzy małe fajerki z wyjmowanymi krążkami.

Comfort ma wymiary zewnętrzne: szer. 510 mm, głęb. 620 mm i wys. 970 mm, a Calidra szer. 610 mm, głęb. 670 mm, wys. 970 mm. Metalowy Comfort waży 155 kG, a Calidra z kaflową okładziną 163 kG.

  
Jeden i drugi termopiecyk posiada oprócz wymiennika wodnego o pojemności 21 litrów dodatkowy zewnętrzny płaszcz konwekcyjny z pionowymi szybami konwekcyjnymi, dlatego przebywanie w ich bliskości nie jest narażone na odczuwanie silnego dyskomfortu zbyt wysokiej temperatury. Termopiecyk w obudowie ceramicznej łagodniej wypromieniowuje jednak energię cieplną na pomieszczenie niż w całości wykonany z metalu. Posiada także lepsze wyposażenie. Na lewej bocznej ścianie, w jej tylnej części jest umieszczony termometr do pomiaru

temperatury wody na kotle, a pod nim automatyczny termoregulator. W zależności od wybrania odpowiedniej nastawy na przełączniku termoregulatora, intensywność dopływu powietrza do spalania jest regulowana automatycznie. W opcji za dopłatą może być wyposażony w elektroniczny termostat z sondą do regulacji pracy pompy.
Każdy z nich ma podłączenie do komina tylko od góry, z płyty grzewczej.

Instalacja hydrauliczna w układzie otwartym musi być wyposażona w zbiornik przelewowy otwarty umieszczony w jej najwyższym punkcie. Zamontowanie termokuchni w układzie zamkniętym z przeponowym naczyniem wzbiorczym może być wykonane pod warunkiem dodatkowego wyposażenia jej w urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła.


*****

Termopiecyków na rynku jest bogaty wybór. My przedstawiliśmy Państwu tylko kilka z nich, subiektywnie przez nas wybranych. Dostępne są w obudowach żeliwnych, stalowych, stalowych obłożonych kaflami ceramicznymi, okładziną z piaskowca lub z kamienia wulkanicznego. Występują także w samej zabudowie kaflowej, w której częścią konstrukcyjną są tylko połączone ze sobą kafle, bez żadnych metalowych części. Termopiecyki obdarzone są zróżnicowanymi mocami do konwekcji i do wody. Różnią się więc między sobą nie tylko wizualnie, ale także posiadaniem odmiennych proporcji mocy w stosunku do siebie (woda-powietrze). Jedne z nich mają dużą moc do wody a małą do konwekcji, inne zaś odwrotnie (w różnych proporcjach). Ta różnorodność kombinacji mocy, w stosunku do siebie, pozwala łatwo dobrać termopiecyk do potrzeb, by zminimalizować groźbę przegrzania pomieszczenia, w którym on się znajduje, przy jednoczesnym niedogrzaniu pozostałych pomieszczeń za pomocą czynnika wodnego. Jeżeli do tego termopiecyk będzie miał możliwość opalania węglem kamiennym, wtedy dla jeszcze szerszego grona użytkowników stanie się atrakcyjniejszy.


*****

Piecyk kąpielowy


Terma łazienkowa jest piecem wolno stojącym bezciśnieniowym, którego podstawowym paliwem jest węgiel kamienny i drewno, a pomocniczym: odpady drzewne, brykiety drzewne i węgiel brunatny.
Terma łazienkowa, nazywana także piecykiem kąpielowym lub kolumną łazienkową, przeznaczona jest przede wszystkim (jak wszystkie jej nazwy wskazują) do podgrzewania wody do kąpieli. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby można ją było wykorzystać także do wytwarzania ciepłej wody użytkowej. Stanie się przez to uniwersalnym urządzeniem, przygotowującym ciepłą wodę na różnorakie potrzeby, nie tylko związane z kąpielą.
Zakres jej zastosowania może być bardzo szeroki. Jest doskonałym rozwiązaniem dla gospodarstw domowych, domków letniskowych, altanek i innych obiektów, do których nie doprowadzono sieci energetycznej czy gazowej. A nawet jak doprowadzono, to jest ona bardzo tanim piecykiem w użytkowaniu i szybkim w nagrzewaniu wody. Jest bardzo użyteczna wszędzie tam, gdzie nie ma potrzeby podtrzymywania w stałej gotowości do użycia wytworzonej ciepłej wody, a wystarczy nam tylko, aby w krótkim czasie okresowo ją podgrzewała, w zależności od doraźnych potrzeb.

Przydatna jest także w sytuacji, gdy np. łazienkę mamy oddaloną od kuchni i ekonomiczniej byłoby okresowo podgrzewać w niej wodę do kąpieli lub do mycia dla całej rodziny, niźli użytkować w sposób ciągły tak rozległą instalację hydrauliczną, połączoną z wężownicą kuchni na paliwo stałe. Gdy łazienka jest znacznie oddalona od pomieszczenia kuchennego z piecem, posiadającym wężownicę (podkowę) produkującą ciepłą wodę użytkową, wtedy na drodze przesyłu ciepłej wody do zasobnika w łazience, straty energii mogą być niemałe, czyniące całą produkcję ciepłej wody mało efektywną i nieekonomiczną. Gdy na drodze przesyłu ciepłej wody do łazienki znajdą się jakieś otwory drzwiowe lub inne przerwy w ciągłości ścian, wtedy instalacja hydrauliczna, doprowadzająca ciepłą wodę z podkowy trzonu do zasobnika w łazience, może być wręcz niemożliwa do wykonania. Mam tutaj na myśli cały czas instalację grawitacyjną, całkowicie uniezależnioną od poboru prądu, gdyż tylko takie rozwiązanie jest racjonalne i niezawodne w każdych-nawet w najbardziej ekstremalnych-warunkach. Stosując w powyżej opisanej sytuacji dodatkowo w łazience piecyk kąpielowy, odciążamy przez to trzon kuchenny z wężownicą, od którego nadmiar wytworzonego przez niego ciepła do wody możemy wykorzystać do innych celów, np. do ogrzewania drugiej, małej łazienki lub ubikacji umieszczonej blisko kuchni, czy innego pomieszczenia lub do wytwarzania ciepłej wody użytkowej w dodatkowym bojlerze, jeżeli jest taka potrzeba.

Kolumna łazienkowa składa się ze zbiornika o objętości 95 litrów, wykonanego z blachy stalowej emaliowanej i podstawy z paleniskiem wyłożonym szamotem, na której posadowiony jest ten zbiornik. Część górna kolumny ma średnicę 370 mm, a dolna 376 mm. Baniak z baterią można przekręcić o dowolny kąt, w stosunku do części dolnej z paleniskiem. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, gdyż termę można zamontować bezproblemowo, przy różnych rozwiązaniach wyposażenia wnętrz i nietypowych usytuowaniach jej zarówno wobec ścian, jak i wyposażenia. Nie ma możliwości wystąpienia problemu niewygodnego korzystania z prysznica, czy utrudnionej obsługi paleniska piecyka. Górną i dolną część kolumny można tak przestawiać (obracać) względem siebie, by przy każdym wariancie usytuowania termy, można było ją poręcznie użytkować.
Jeżeli bateria piecyka, w stosunku do np. stojącej obok niego wanny, będzie osadzona za nisko, piecyk możemy zawsze ulokować na jakimś stałym podwyższeniu, wystrojem nawiązującym do charakteru pomieszczenia. Ma on wysokość całkowitą tylko 1500 mm, więc podniesienie go do góry i umiejscowienie na wyższym poziomie nie wpłynie na pojawienie się jakichś dodatkowych nieprzewidzianych problemów z nim.
 

Króciec wylotowy spalin umieszczony jest centralnie na górze kolumny (fi 102 mm), więc z tej strony nie grozi nam także napotkanie na jakiekolwiek trudności w przyłączeniu piecyka do kanału dymowego, bez względu na to, w jakiej pozycji znajdzie się jego górna część względem dolnej. W każdym z możliwych wariantów przesunięć górnego zbiornika względem dolnej podstawy z paleniskiem, rury przyłączeniowe do komina będą miały zawsze tą samą konfigurację.
Piecyk kąpielowy może stać na tle prostej ściany, a może też być wkomponowany w wykonane kształtne otoczenie wokoło niego, tworzące z nim zgrabną całość.

Podstawa dolna posiada szufladę popielnika, ruchomy ruszt oraz regulator powietrza dostarczanego do spalania. Ruchomy okrągły ruszt, sterowany za pomocą cięgna z rączką bakelitową i strącający popiół do paleniska, został umieszczony wewnątrz drugiego nieruchomego rusztu żeliwnego. Pod rusztem znajduje się przestrzeń podrusztowa, wyposażona w pojemną szufladę popielnika o objętości 4 dm3. Ściany paleniska są wyłożone obmurówką szamotową. Wspólne drzwiczki dla paleniska i zasobnika na popiół są uszczelnione za pomocą sznura izolacyjnego. Armaturę pieca kąpielowego stanowi bateria wraz z prysznicem, która połączona została z górną powierzchnią lustra wody za pomocą rury przelewowej. Każdorazowe odkręcenie kurka ciepłej wody powoduje napływ do zbiornika wody zimnej i jednocześnie wypieranie, w górnej części kolumny, gorącej wody do rury przelewowej, którą przemieszcza się ona w kierunku kranu baterii lub prysznica, zgodnie z ustawionym wcześniej przełącznikiem. Optymalną temperaturę wody użytkowej można osiągnąć przez dodanie wody zimnej, drugim pokrętłem baterii, z sieci wodociągowej.

Przynależność termy łazienkowej do grupy urządzeń bezciśnieniowych gwarantuje otwarte połączenie (przy kontakcie z atmosferą) rury przelewowej z baterią, która odprowadza nadmiar wody związany z przyrostem objętościowym wraz ze wzrostem temperatury. Taki system gwarantuje stuprocentowe bezpieczeństwo użytkowania termy w każdych warunkach. Przy tego typu rozwiązaniu, nie ma możliwości wytworzenia się niekontrolowanego wzrostu ciśnienia ogrzewanej wody i rozsadzenia zbiornika, nawet podczas nieodpowiedzialnego użytkowania piecyka.

Piecyk kąpielowy wyposażony jest w dolnej części 95-litrowego zbiornika wodnego w zawór wypustowy, umożliwiający spuszczenie całkowite wody z kolumny łazienkowej, na wypadek niebezpieczeństwa obniżenia się temperatury w pomieszczeniu (domku, altance) poniżej 0°C. Dzięki możliwości w każdej chwili opróżnienia zbiornika z wody, piecyk jest idealnym wyborem do zamontowania jego w każdym budynku użytkowanym sezonowo lub tymczasowo.

Problem zabezpieczenia instalacji wodnej przed zamarznięciem to największe zmartwienie każdego właściciela budynku niezamieszkiwanego całorocznie. Wyeliminowanie kłopotliwej wody z ogrzewania nieregularnego obiektów można dokonać poprzez wybudowanie w nich prawdziwych kumulacyjnych pieców kaflowych (z przeszklonym paleniskiem lub bez), które wyśmienicie sprawdzają się w zdrowym i tanim ogrzewaniu. A do wytwarzania ciepłej wody do kąpieli i ciepłej wody użytkowej można właśnie zastosować termę łazienkową. Nie ma dla tego typu obiektów lepszej alternatywy. Zarówno prawdziwe kumulacyjne pokojowe piece kaflowe jak i kaflowe trzony kuchenne plus terma łazienkowa są całkowicie niezależne od poboru energii elektrycznej i nawet podczas klęsk żywiołowych, zagwarantują nam-wszystkie razem-komfortowe ogrzewanie, ciepłą strawę, gorącą wodę do kąpieli i do mycia naczyń.

Piecyk kąpielowy może być udanie użytkowany przez pracowników sezonowych w różnego typu barakach: do umycia się, wzięcia prysznica, byleby tylko była dociągnięta do niego woda z wodociągu. Może pomagać w przeprowadzaniu kąpieli pracowników wielu profesji, wykonujących swoje prace w terenie. Wiele z tych prac jest tak brudnych, że wymaga codziennych kąpieli. W czasie lata nie musi być ulokowany w pomieszczeniu. Może stać na świeżym powietrzu pod wiatą, ogrodzony tylko po bokach, by osoba biorąca prysznic, bezstresowo mogła zażywać kąpieli. Opał dla niego można znaleźć na miejscu.

Sprawność piecyka kąpielowego jest zależna od liczby kąpieli i uwzględniając ogrzewanie pomieszczenia, mieści się w przedziale 60 - 70 %.
Posiada moc nominalną 7,5 kW przy powierzchni grzewczej 1,1 m2. Przyłącza wody są o średnicy G1/2”.
Waży 55 kG.

Prosta obsługa, szybkość ogrzewania wody i tani opał, to główne zalety tego urządzenia.
Dużym plusem piecyka jest przystosowanie jego do opalania węglem kamiennym. Nie jesteśmy przywiązani dzięki temu do jednego tylko opału, jakim jest właściwie wysuszone drewno. Węgiel kamienny łatwiej jest pozyskać i dużo szybciej-od chwili zakupu-użyć. Nie wymaga długotrwałego sezonowania w odpowiednich warunkach, które często trudno spełnić.


*****